Sönmez Mutfak

GÜLSEN HOCAMIZA .....

2012-01-28T14:31:00.003+02:00

Sevgili Gülsen hocam,

Sizin sayfanıza nasıl ve kimin sayesinde ulaştım hatırlamıyorum. Bazen birkaç gün sayfama uğramadığım oluyor. Ama ilk sizin yazınız var mı? yok mu? diye bakarım. Yazılarınızı en az iki kere okurum. O satırlar arasındaki anahtarları bulmaya çalışır, bunlar üzerinde kafa yorarım. Bir tek sizin sayfanızda yazılan diğer yorumları okurum. Ve anlarım ki bir yazınızla başka başka insanlarda nice fikirlerin üremesine yardımcı olmuşsunuzdur.
Şu -de -da üzerine yazdığınız yazıdan sonra özellikle size bırakacağım yorumlara çok daha dikkat eder olmuştum:)))))

Siz o güzel gönlünüz ve engin bilginizle bize değişik hayat pencereleri açtınız. Bize diyorum çünkü benim gibi yazılarınızı özleyen bir sürü insan olduğunu biliyordum ve böyle olduğunu öğrendim.

Takip ettiğim kadarıyla size birşey dayatmak mümkün değil:)))) AMA..

Belki sizi çok özleyen, bilginizden yararlanmaya can atan, limon sıkışları, eleştirileri, hikayeleri , o güzelim şiirleri özleyen biz öğrencileriniz için bir ümit verebilir, yazılarınıza devam edebilirsiniz.

Ben kendi adıma sayfama girdiğimde YAPRAKLAR-GÜLSEN HOCA yazılı blog sayfasının küçük notunu görmek için sabırsızlanıyorum.
İnatla, ısrarla ve merakla bekliyorum(UZ)

Sizi seviyoruz. Özlemin bir an önce bitmesi dileğiyle , sevgiler

KAR deyince aklıma gelenler....

2012-01-27T15:15:00.006+02:00

İstanbul soğuk, İstanbul karlar altında....

Kar yağdığında ilk aklıma gelen dışarıda kalan insanlar oluyor. Yazın neyse de kışın bu soğukta ne yapıyorlar, ne yiyip içiyorlar, nerede kalıyorlar...

Bu gün mutfak penceresinden bahçeye bakarken aklıma karla ilgili bir sürü şey geldi. Çocukluğumuzda yağan karlar en az bir hafta kalırdı. Annem sokağa çıkabilmem için şart koşardı:
- iki dilim kızarmış ekmek üstüne sürülecek olan tereyağlı ve ballı ekmekler yenecek, bir bardak süt içilecek ondan sonra oynamaya çıkılacak....

Emir büyük yerden:))) Ama haklı annem .
kızını bu soğuklarda koruması lazım. Allah korusun bir fırtına çıksa yapraklardan önce beni kaldıracak neredeyse o kadar zayıfım. O zamanlar çok öksürüyorum kışın. Yemediğim ve içmediğim ot, ilaç vs kalmamıştı. Babam işyerinde ne söyleseler gelirken alır bana yedirmeye çalışırdı.
Canlarım ödleri kopardı ben karda oynarken üşüyeceğim hasta olacağım diye.... İkide bir camdan bakar ıslanmışsam eve çağırır üstümü değiştirirlerdi.

Akşamları annem-babam ve tüm komşularımız hep beraber dışarı çıkardık. Önce Doğancılar Parkına kadar yürür orada yokuşu çıkmaya !!!!! çalışan ama bir türlü bunu başaramayan arabalara bakar, daha sonra şemsipaşaya inen o dik yokuştan merdivenlerle aşağı kayardık:)))

Elimiz ayağımız donmuş ama kalbimiz sıcacık bir şekilde evimize döner annemin gitmeden önce sobamıza attığı kocaman kütüğün ısıttığı salonumuzda üstümüzü değiştirir, hemen demlenen çayımızı içer sonrada yatardık.
Çok soğuk olduğunda ısrarlarıma dayanamayan annem-babam salona yer yatağı yaparlar bende aralarında (sonradan hiç olmadığım kadar mutlu mesut) yatardım.

1987 senesinde Şişli'de çalışmaya başlamıştım. O senede çok kar yağmış yollar kapanmıştı. Ama ben sabah erken kalkıyor evimizin önünü temizliyor yolu açıyordum. Giyinip eğer dolmuş bulabilirsem dolmuşla yoksa yürüyerek Selimiye'ye gidiyor canım kardeşim Handan'la buluşup beraber servisin gelmesini bekliyorduk. Bazen saatler sonra gelen servise bindiğimizde toplam 5 kişinin bile olmadığı gördüğümüzde bile neşemizi kaybetmiyorduk. Şişli'ye saatler sonra varıp iş yerine gelince tatil olduğumuz söyleniyor bizde yine güle oynaya evimize dönüyorduk.

Evlenip çocuklar biraz büyüğünce bu sefer hep beraber dışarı çıkmaya başladık. Salacağa yürüyüp orada sahlep içmek kar yağdığında yapılması gerekenlerin başında geliyordu artık. Bu sefer çocuklarla kar topu oynuyor kardan adam yapıyorduk.
Kızım sabahları kalkıp kar yağdığını görünce çok sevinirdi. Ama babamız kar yağdığında işleri aksıyor diye söylenirdi. Bu yüzden kızım ve oğlum babalarının görmediğini zannedip ellerini masanın altında çırparlardı:)))))
Dün bunları konuştuğumuzda kızım 'haklıymışsın baba kar yağınca işe gitmek bir dert, işleri yoluna koymak başka bir dert oluyormuş şimdi anladım' diye söyledi:)

Canım annem düşüp bir yerini kırmaktan çok korkar ama düşüncede dakikalarca gülmekten kendini alamazdı.
Babam ise tam tersiydi. Biz düşünce bırakın gülmeyi dikkat etmedik diye kızardı bazen. Babamın her söylediğini kendisine kural edinen annem ne yazık ki bu düşme konusunda aynı titizliği gösteremezdi.
Düştüğünde 'durun beni kaldırmayın güleyim sonra kalkarım' derdi.
Tam olarak hatırlayamıyorum tarihi ama sanırım 7-8 sene önceydi. Yine oldukça çok kar yağmıştı. Annemle telefonda görüştük. İhtiyacı olup olmadığını sordum. Dışarı çıkmamasını birşey lazım olursa telefon etmesini söyledim. Çocuklar sokakta oynuyor bende onları seyrediyordum. Birden kızımın sokak başına gülerek baktığını gördüm. Ama gülmesiyle panik olması bir oldu. Merak edip pencereyi açınca:
- Anne koş anneannem düştü, sözünü duyunca kendimi terliklerle sokakta koşarken buldum.
Köşeyi döndüm manzara şöyleydi:
Annem yerde oturmuş kahkahalarla gülüyor yanında da mahalle esnafından birinin damadı o da yerde oturuyor.
Neyse bir kaç tane tanıdık daha geldi annemi ve adamcağızı kaldırdılar. Annemi aldım koluna girerek yavaş yavaş yürümeye başladık. Soru soracağım ama imkanı yok annem kapsama alanı dışında gülüyor da gülüyor. Bu arada karda sokağa çıkarken ayakkabılarının üzerine mutlaka ince çorap takardı kaymasın diye...Ama bu sefer onlarda işe yaramamıştı anlaşılan:))))
Ama ben için için meraktayım bir yerine birşey oldumu diye. Eve geldik üzerini çıkardı, sağına soluna baktık , elini ayağını oynattık çok şükür birşey yok. Şimdi esas meseleye gelmeliydik. Annem nasıl düşmüştü?
Canım evden çıkmış yavaş yavaş caddeye gelmiş tanıdıkların yardımıyla caddeyi geçmiş. Sonra 'ben giderim ' deyip yürümeye devam etmiş. Ama sokağın köşesinde ayağı kayıp düşmüş. Bu sırada oradan geçen bey koşup annemi kaldırmak istemiş. Fakat annem tam kalkmışki yine ayağı kayınca bu sefer ikisi birden düşmüş . İşte bu noktada annem makaraları koyvermiş ki ben gitmişim o an. Senelerce bu olayı konuşup konuşup gülmüştük:))

Bir keresinde de Haydarpaşa Spor salonunda oğlumun basket maçı vardı. Salona girerken hava günlük güneşlikti. Maç bitip dışarı çıkınca arabamızı göremedik kardan. Ve biz o halde evimize gelmek üzere yola çıktık. Eşim daha çok açık olan yollardan gitmeyi tercih etti. Çocuklar küçük üstelik oğlumun bir arkadaşıda yanımızda. Bir ara yokuş inerken eşimin ara ara kaldırıma tekerlekleri vurdurduğunu farkettim. Durum vahimdi. Yokuş buz tutmuş frenler kafi gelmiyordu bu yüzden eşim bu yolu tercih etmişti. Normal zamanda 15 dakika geleceğimiz evimize bir saate yakın bir zamanda gelebilmiştik. Çocuklar farketmesin diye yapmadığım şaklabanlık kalmamıştı. Eve girdiğimde üzerimdeki montum bile terden sırılsıklam olmuştu.

Sene 1985. Kar aralıksız günlerce yağmıştı. Evlerin saçaklarından kollarım kadar buzlar sarkıyordu. Yollarda 15- 20 santim kar vardı ve onlar buz olmuştu. İşte o kar gecelerinden birinde babam bizi bıraktı. Ertesi sabah tipiden karşımızdaki köşkü göremedik. Günlerce devam etti kar. Babam gittikten sonra onu ilk ziyaretimde karlar içinde olmuştu.

İşte belki beş belki on dakika da bütün bunları düşündüm. Yinede güzeldi manzara, güzel gören göze beyaz temizlikti, ferahlıktı. Fakat bütün bu güzellikler burnumun sızlamasına engel olamamıştı....

KENDİMİZ İÇİN.......

2012-01-04T15:39:00.004+02:00

Sevgili resim hocam Handan Kırımlı' bana bu iletiyi göndermiş. Çok beğendim ve sizlerle paylaşmak istedim.

Yeni yılda yeni başlangıçlardan biri olsun......

Deniz seferi sırasında okyanusta yol alan gemi, kaza geçirerek batmış. Gemiden yalnızca tek bir adam sağ kurtulmuş ve dalgalar adamcağızı küçük, ıssız bir adaya kadar sürüklemiş.
Adam ilk günler, canını kurtaran Allah'a kendisini buradan da kurtarması için yakarmış ve yardım bulurum umuduyla günlerce ufku izlemiş. Ama ne gelen olmuş, ne de giden...
Daha sonra rüzgardan, yağmurdan ve zararlı hayvanlardan korunmak için ağaç dallarından ve yapraklardan bir kulübe yapmış. Sahilde bulduğu, gemiden arta kalan konserve, pusula gibi eşyaları bu kulübeye koymuş. Günler hep aynı şekilde geçmeye başlamış. Balık avlıyor, pişirip yiyor ve ufku gözlüyor, kendisini kurtarması için Allah'a dua ediyormuş. Bir gün tatlı su getirmek için yürüyüşe çıkmış, geri döndüğünde kulübesinin alevler içinde yanmaya başladığını görmüş. Duman, dans ede ede göğe yükseliyormuş. Başına gelebilecek en kötü şeyin bu olduğunu düşünmüş ve keder-öfke içinde donakalmış. Şimdi bu ıssız adada, başını sokabileceği bir kulübe bile kalmamış. "Allah'ım, bunu bana nasıl yapabildin?" diye feryat etmiş. O geceyi keder ve üzüntü içinde geçirmiş. O kadar dua ettiği halde, başına bu olay geldiği için sitemler etmiş. Ertesi sabah ise erken saatlerde, adaya yaklaşmakta olan bir geminin düdük sesiyle uyanmış! Bitkin, şaşkın, kendisini kurtaranlara sormuş;
"Benim burada olduğumu nasıl anladınız?" Cevap onu hem daha bir şaşırtmış, hem de utandırmış:"Dumanla verdiğiniz işareti gördük!"

Bu öykü üzerine uzun uzun düşündüm. Yakın zaman içerisinde hayatımda olan ve memnuniyetsiz olduğum, hatta üzüntü duyduğum olayları anımsadım. İçlerinden birisini seçtim ve ardından 'olay'ın geçmişini hatırlamaya çalıştım. Bu geçmişe bakış, sebepler konusunda daha önce görmediğim bazı gerçekleri getirdi. Ardından sonuçları anımsadım. Ve bu defa da sonuçların o esnada göremediğim faydalarına ulaştım. Yani olmuş bir olayı tekrar değerlendirerek sebep-sonuç zincirini tekrar oluşturdum. Öyküde ki adam gibi bende kendi olaylarıma şaşırdım. Hayatın aslında bizi zorladığını düşündüğümüz anlarda, zorlamak bir yana bizi korumak, kollamak adına nasıl sarıp sarmaladığını hissettim. Teşekkürler hayat sana! dedim ve isyan ettiğim anlar için kendisinden özür diledim. Sizlere de tavsiye ederim. Sizlerde lütfen kendi olaylarınız için, en azından bir kaç tanesi için aynı değerlendirmeyi yapın; faydaları görebileceksiniz. İşte 'farkındalık'ın bir tanımı da bu.

Bizler dünyanın bir parçasıyız ve bir tek yaşamımız var. Niçin bu yaşamı güzellikle, keyifle, mutlulukla donatmayalım ki? Niçin yaşam içerisinde bilinçaltımızın biriktirdikleri ve çapaladıkları, ağırlıklı negatif durumlara ait olup, olur olmadık yerlerde bizi mutsuz ediyor, ruh halimizdeki dengemizi sarsıyor ve yaşam kalitemizi düşürüyor olsun ki?

Yapabiliriz, hepimiz dilediğimiz, arzuladığımız tatta bir yaşamı kucaklayabiliriz. Yeter ki hedefleyelim ve hedefimizi inançla destekleyelim. 'Kendine inanmak' çok önemli.

Kavga etmek yerine, isyan etmek yerine hayatla barışalım ve söyleşelim. Unutmayalım bu bizim hayatımız! Kendi çocuğumuz, kendi eşimiz, kendi işimiz gibi kendi hayatımız.

Çok sevdiğim bir ablam var, allah uzun ömürler versin. Hayata dair sohbet dolu bir akşamda, bir arkadaşıma dönüp sormuştu; yanında oturan kendi eşin mı? diye. Hepimiz önce bir duraksayıp, ardından kahkalar ile gülmüştük. Sonra bu 'kendi' konusunu ve önemini anladık sayesinde, minnettarız. Şimdi bakıyoruz ki yönetim ve idare merkezi değişmeye başlamış, soruyoruz birbirimize 'kendi hayatın mı' diye. Evet! kendi hayatımız!

O halde bize ait olan bir değeri neden bir başkasına yada bir başka olguya teslim ediyoruz. Madem ki bizim 'sahip çıkalım o halde'

Kendi hayatına sahip çıkıp çıkmadığı konusunda tereddütü olan ve bu noktada düşünenler; üçüncü şahıslar ile olan ilişkilerinizin geneline bakabilirsiniz. İletişim biçiminiz hayatla olan iletişim biçiminize ayna tutacaktır.

Mutlu olmak için buradayız. Bize oksijen veren ağacı görmek, güneşin parıltısını hissetmek, sanatın güzellikleri ile bezenmek, sevmek, sevilmek,huzuru görmek, barış içerisinde yaşamak için buradayız.

Şimdi yükselen sesleri hissedebiliyorum; bu dünyaya rağmen mi? Evet bu dünyaya rağmen. Çünkü bu dünya bizim hayatlarımızın toplamı. Her mutlu bir hayat, daha mutlu dünya demektir.

Kendi cehenneminizi yaratmak yerine, kendi cennetinizi kucaklayacağınız harika bir yıl diliyorum hepinize,

Sevgi ve saygılarımla,

Burçin ALPACAR (Alıntı)

HAYATIN HİÇ BİR DÖNEMİNDE

2011-12-30T15:22:00.001+02:00

ASLA,

Ümitsiz , Şükürsüz , Sabırsız OLMAYIN.......

İYİ VE MUTLU SENELER DİLEĞİYLE.......

Sevgiler

Nazlı Gül:)

GÖZÜNE NE TAKILDIYSA İÇİNE İLAVE ET KEKİ :)))))

2011-12-27T15:53:00.005+02:00

Herkesin olduğu gibi benimde bazı takıntılarım vardır. Çoğunu yaş ilerledikçe, okudukça , anladıkça bıraktım. Ama tek sayılı yıllarla aram hiç iyi olmadı desem yeridir. Tesadüf mü? yoksa benim bu konuda hassas olmamdan dolayı mıdır nedir? canımı sıkan , beni üzen, olaylar hep tek sayılı yıllarda olmuştur.

Annemin hastalığı , hastaneye yatması 2009 senesine denk gelmişti. Hastaneye yattığımız 5 Aralık gününden başlamak üzere hep düşünmüşümdür . 'Allahım şu yıl bitsin 2010 senesinde herşey düzelsin' diye hemen hemen hergün günde 3-5 kere dua etmişimdir.

Yandaki komşularım yılın son günü kabak tatlısı yapmanın , bereketli olacağını söylemişlerdi. Son senelerde, tatlı yiyip tatlı girelim yeni yıla misali yapar olmuştum. 2010 'a girdiğimiz senede iki taş bir baş tatlıyı yapmış hatta anneme bile yedirmiştim:)

(hatta değişiklik olsun diye kabakları tahinle fırında pişirmiştim. Annem 'nerden bulursun böyle abuk sabuk tarifleri şunu doğru dürüst yapsaydında tadıyla yeseydik' diye beni fırçalamıştı:))))) Onun yaptığı tarifle yediğimiz kabak tatlısı ; bol şekerli sosun arasında bol cevizlilerin arasında bulabildiğiniz birkaç kabaktan ibaretti:)

Ne yazık ki hayatımın en zor yılı oldu 2010 senesi.

Bir gün otururken birden aklıma geldi babamı 1985 yılında , annemi 2010 yılında kaybetmiştim.
Hem tek hem çift sayılarda hayatımın en önemli kişilerini kaybetmiştim.

1989 yılında oğlumu, 1990 yılında kızımı kucağıma almıştım. Hem çift, hem tek sayılarda dünyanın en güzel sıfatını almış 'anne' olmuştum.

Bunları düşünürken artık böyle bir takıntımın olmadığını kabul ettiğimi hissettim. Artık hiç bir şekilde tek yada çift rakamlar beni bağlamıyor....

Şimdi vereceğim tarifde yılın son tarifi 'tatlı' olsun diye yazılmıyor. Onları da geçtim. Eğer bu işe yarasaydı yaptığım kabak tatlılarıyla harika yıllar geçiriyor olurdum:)))))

Pazartesi günü son yılların en soğuk günlerinden biriydi. Ve bendeniz saçlarımı yıkayıp dışarıya çıkma gafletinde bulunmuştum. 'Beresiz çıkmam abi' olayını senelerce yaptığım halde son yıllarda kar, yağmur yağdığında bile bere , eşarp takmayan anneme benzemiş kafama hiç bir şey takamaz olmuştum.

Akşam üstü eve geldiğimde sanki bir düzine kişi hep birden sırtıma üflüyorlar gibi hissediyordum. O akşam ateşimin çıkması benim şifayı kaptığıma işaretti. Hemen soğuk algınlığı için gerekli ilaçları alıp erkenden yattım.

Ertesi gün bilgisayarımı alıp hem yatayım hem gezineyim derken çok komik birşey oldu. Ara ara aldığım ilacın etkisiyle uyukladığım sıralarda sanki blogların birinde zencefilli ve tarçınlı bir kek tarifi gördüm gibi geldi. Aslında gördüğüme kesinlikle emindim ama iki gündür arıyorum bir türlü böyle bir tarife rastlamadım:))))))

Burnuma mis gibi tarçın ve zencefil kokusu gelirken nasıl yatabilirim ki???? Birkaç dakika sonra kendimi mutfakta yumurtalarla şekeri karıştırırken buldum. İçine zencefil ve tarçın ekledikten sonra gözüme eşimin aldığı tuzsuz , organik kuruyemişler çarptı. Kayısılar, çekirdekli siyah üzümler servis kabında yerlerini aldılar:))))) Kafamı bir kaldırdım raftan damla çikolatalar üzgün üzgün duruyorlar:((( bizi niye almıyorsun der gibi. Hatırlarını mı kıracağım:)))
işte aşağıdaki kek böyle ortaya çıktı. Aman allahım pişerken evin içini saran koku beni tam anlamıyla MEST etti:))))))

Tabii bizim huysuz !!! 1.95 lik küçük bey!!!!???? ile 1.80 lik küçük!!!!!???? hanım yerken ağızlarına gelen çekirdeklerden hiç hoşlanmadılar:((((
kendileri bilirler diye söyleyip iki dilimi havada yedim:))))

Gelelim tarife:

Malzemeler:

4 tane yumurta

1 su bardağından bir parmak eksik toz şeker

1/2 su bardağı sıvı yağ

1 su bardağından biraz eksik yoğurt (sulu olmayan kısmından)

1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya

istediğiniz miktarda tarçın

istediğiniz miktarda zencefil

siyah üzüm,

kayısı,

3-4 yemek kaşığı damla çikolata

rondodan geçirilmiş yarım su bardağı kadar ceviz

portakal kabuğu rendesi (isteğe bağlı)

un

Yapılışı:

Oda sıcaklığında bekletilen yumurtalar şekerle beyazlayana kadar çırpılır. Sıvıyağ, yoğurt (ilave etmeden önce biraz bekletiyorum çok soğuk olmasın diye) konur karıştırılır. Diğer tüm malzeme ilave edilir. Un , kabartma tozu ve vanilya elenerek konur, karıştırılır.
Yağlanmış kalıba dökülür. 180 derecede önceden ısıtılmış fırına konur. 10 dakika sonra ısı 175 dereceye indirilir.
Pişince fırın kapağı yarı açılıp bir 10 dakika daha fırında bekletilir. Bu aşamadan sonra kek fırından çıkarılır iyice soğuması beklenir. Ama benim en keyif aldığım bölüm burasıdır. Sıcak sıcak kah ağzım yanarak , kah üfleyerek bir dilim mutlaka yerim:))))

Afiyetler olsun.......

sevgiler

BİLEMEDİĞİMİZ YENİ YIL...

2011-12-27T10:09:00.005+02:00

İnsanoğlu nankör.

Ağzımıza dolamışız , sağlık , huzur , mutluluk olsun yeter.... YETMEEEZZZZ. İnsana yetmez.
Şuyum olsun, buyum olsun. Yanında bu da olsa fena olmaz bonus kazanmış gibi:))))
Bir türlü isteklerimizin ardı arkası kesilmez.
Hepimizin istekleri başka başka ama birden fazla hemde çook fazla....

OYSA;

Bizler isteklerimizi sıralarken, çıkacak milli piyangonun !!!!! harcamasını nasıl yapacağımızı düşünürken KADER imiz bize nasıl bir yol çizdi acaba?????
Bizi hangi çizgi ve üzerinde hangi duraklar bekliyor. Kazançlarımız olacak mı ? Ya kayıplarımız????

Ne kadar üzüleceğiz? Bu tecrübeler bize neler kazandıracak? Bilmiyoruz, bilemiyoruz....

İşte bu yüzden, tüm sevdiklerime;

hayat yollarının açık ve ışıklı olmasını , bu yolda yürürken sağlıklı ve dik olmalarını, her geçilen durakta kayıplardan ziyade kazanılanların çok olmasını ve sona gelindiğinde 'keşke'lerin az 'iyiki'lerin fazla olmasını,
her zaman huzurlu ve gülümseyerek yürümelerini diliyorum.....

Sevgilerimle,

Nazlı gül

VEFA BORCU......

2011-12-23T14:28:00.006+02:00

Son zamanlarda sizleri pek ziyaret edemiyorum. Aslına bakarsanız sayfama pek girmiyorum. Ama biliyorum ki yazdığım yazıların altına birçoğunuz yorum bırakırsınız. Bunun için sizlere çok teşekkür ederim.
Ama 2-3 isim vardır ki onlar mutlaka yorum bırakırlar. Blogumu açarken bilirim o isimlerle karşılaşacağımı:))))) Yazdıklarıyla benim duygularımı paylaşır bana güzel dileklerini iletirler. Onlara da çok çok teşekkür ediyorum.

Bir de sayfamı bire bir takip eden ama yorumlarını sayfama bırakmak yerine yüzyüze, telefonla ya da yakınları aracılığıyla ileten görünmez takipçilerim var.
Biliyorsunuz bana yorum bırakan herkese mutlaka cevap yazarım. Sevgilerimi iletir teşekkür ederim.
Geçen gün düşündüm de sessiz takipçilerime hiç teşekkür edemiyorum.
İşte bu yazımla onlara bir nebze olsun vefa borcumu ödemek istiyorum:)

Birinci takipçim çoook uzaklardan . Amerika'dan Canım İpek ASLI'm. Halamın kızı... Daha önceki yazılarımdan birinde bahsetmiştim kendisinden. Hatta Bitlis usulü dolma tarifinide o göndermişti.

Kardeşi BAHAR ikizlerimiz Elif ve Kerem'in annesi. Çok yoğun çalışıyor ve ikizler artık büyüdü. Eskiden daha fazla vakti oluyordu şimdi zaman buldukça beni takip ediyor. Hatta bazı yazılarımı halama okutuyorlar:)))

Diğer halamın kızı NEDRET ablam. O ve zaman zaman kızı Sevgili DUYGU'mda beni takip ediyorlar biliyorum:)))

Bir diğer sessiz takipçi Sevgili NURDAN. Arkadaşım, dostum , kardeşim Handan'ın kızkardeşi. Ama Nurdan benim de kardeşim sayılır. Handan'la bu kadar yakınız ama Nurdancım ablasından daha sıkı bir takipçi. Sağolsun yazılarımı telefon açıp ablasına haber veriyormuş.:)))))

Başka bir takipçi çocukluk arkadaşım Nur'un dolayısıyla benimde ablam Sevgili SEMA abla. 40 seneye yakın arkadaşım derim Nur için ama Sema abla yazılarımı takip ediyor Nur'a haber veriyor:)))))
Sema abla bazı yazıları Sinem ve Selen'le hatta Halil abiyle paylaşabiliyor olabilir:))))

Son günlerde yeni bir takipçim var. Sevgili SUZAN hanım. Kızımın iş arkadaşı:)))) Ama kendisi sessiz takipçilikte ısrarlı olmadı ve beni çok mutlu ederek aşure tarifimin altına yorumunu bıraktı:))))

O , tabir yerindeyse benim kısa pantolonlu halimi bilir. O günlerden bu günlere kadar görünmez bir şekilde benim yanımdadır. Benim için yeri hep başkadır. Şimdi çocuklarım da aynı duygulara sahipler .
Yazdığım cümlelerdeki görünmeyen kısımları adeta okuyan, onlardaki en ufak üzüntümü, sıkıntımı hemen bulup çıkaran, bunu yalnız blogda değil facebook'da da yapan ve derhal eşi canım Feriha ablama 'ara şu kızı bir bakalım nasılmış' diye talimat veren , hayatımın en zor iki gününde yanımda olan ve bunları yazdığım için beni kesin topa tutacak olan sevgili NURDOĞAN abim.......(ha bu arada bir önceki yazım içinde papara yemeye hazırım abicim:)))

Hepinizi çok seviyorum ve hepinize gönül dolusu sevgilerimi gönderiyorum.

İyiki varsınız........

HER ZAMAN HUYSUZ (um)

2011-12-21T14:07:00.002+02:00

Annem dedene (hani meşhur hulusiye) benziyorsun derdi. Eşref !!!! saatinde ballı şekerli, öteki saatlerde Allah korusun:)))
Yaş ilerledikçe böyle oldum desem külliyen yalan olur:)))
Küçüklüğümden beri özellikle sabah kalktığımda huysuz ve suratsız olurum. İnsan 7 sinde neyse 70 'de de o olurmuş. Hala devam:)))))
Son günlerde hani 'sinek uçarken kanat çırpıyor rahatsız oluyorum' türünden huysuzum. Biraz önce oğluma yemek koyarken birden çamaşır makinasına kızdım çok hızlı çalışıyor diye.
Oğlum sessiz sedasız banyonun kapısını kapattı:))))

Eskiden yalnız yaptığım şeylerde şimdi seni arıyorum. Doktora giderken, çarşıya giderken.......

İki gündür oruç tutuyorum. Hep aklımda annemin evinde bozduğum oruçlar geliyor. Missss gibi tarhana çorbası, ızgara soslu tavuk kanadı, Güzin usulü terayağlı tane tane pilav.....
O tertemiz sabun kokan evde, arka odaya kurulan sofra çoluk çocuk güle oynaya yediğimiz yemekler.....
'siz gidince ben ne yapacağım işim ne toplarım' deyip bıraktırdığın sofralar....

Kaçıncı evredeyim bilmiyorum.
İlk evre şaşkınlık, o şaşkınlıkla yapılması gerekenleri yerine getirmek,
İkinci evre eski düzeni özlemek, biryerlerden çıkıp gelmeni beklemek,
Üçüncü evre eski çoook eskileri düşünmek ,
Dördüncü evre artık gelmeyeceğini kabul etmek, ama yinede bunu istemekten asla vazgeçmemek,
Beşincisi burun sızlaması......

Küçükken denize atlarken ağız- burun koordinasyonunu düzgün yapmayınca sular burnumdan çıkar , burnum karıncalaşırdı.
Sonrada belli bir süre sızlardı burnum.

Ama bu sızı öyle bir sızı değil. Hiç ummadığın bir yerde hiç ummadığın bir zamanda geliyor. Özlem çoğaldıkça burun direğin sızlıyor. Nedense burun sızladıkça kalbin acıyor ve ikisinin sonucunda gözlerin yaşarıyor.

Kısacası

Annem

seni çok özledim. Burnumun direği sızlıyor, sızlıyor artık hep sızlıyor . Bende bu sızıyla yaşamaya alışmaya çalışıyorum.......

KONYA GEZİSİ.....

2011-12-15T16:02:00.027+02:00

Şebnem ve Nur benim çocukluk arkadaşlarımdan ikisi. Aynı mahallede otururduk. Beraberce sek sek oynadık, yakartop oynadık, saklambaç oynadık. Evcilik oynarken annelerimizden para alıp mahallemizdeki yufkacıdan yufka alır, fırından galeta alır, yufkaların içine galetaları sarar sigara böreği niyetine yerdik. Şebnemlerin apartmanının önünde paketlerce çekirdek yiyip yere atar sonra hep beraber süpürür kapının önünü temizlerdik. Ara sıra küser, barışmak için nedenler arar pencere önünden ayrılmazdık:))))
Birbirimizin ailelerini, akrabalarını tanırdık. Birkaç sene sonra arkadaşlığımız 40 seneyi bulacak:)))
Sonra büyüdük zaman zaman okullarımız ayrıldı, onlar mahalleden taşındı, evlilikler falan derken araya zaman girdi. Ara sıra toplansak da yinede herkesin kendine ait hayatı vardı.

Ama işte eski dostların değeri her zaman farklı oluyor. İlk görüştüğünüzde aradaki zamanı hemen aşıveriyorsunuz.

Şebnem ve Nur sağolsunlar annemin gidişinden beri beni hiç yalnız bırakmadılar. Ayda bir kere mutlaka toplanır olduk. Beraberken çocukluk günlerimize dönüyoruz. Gülüyoruz, ağlıyoruz, dertleşiyoruz. Bol bol fotoğraf çekiyoruz.

Şebnem bundan bir buçuk ay önce Konya Şeb-i Aruz törenlerine gitmeyi önerdi. Bizde kabul ettik. Annesi Neriman teyze, onun üç arkadaşı ve biz. Yedi kişilik bir grup geçen Cuma gecesi yola çıktık. Uçsuz bucaksız ovaları geçip sabah Konya'ya geldik. İki gün bir gece hep beraberdik.
Eğlendik, gezdik, gördük bol bol yedik:))))

Aşağıda gezdiğimiz yerlerden önemlilerini sizinle paylaşmak istedim.
Bence hayatınızda bir kere Konya'ya bu mevsim gitmek, Şeb-i Aruz törenlerininden önce Ahmet Özhan'ı dinlemek( bu adam hiç yaşlanmıyor ben çocuktum aynı sesi vardı ben kocaman oldum yine aynı ses, aynı kibarlık üstelik kilo vermiş süper fit olmuş. Seyretmeye doyamadık) törenleri seyretmek, Konya'nın önemli tarihi yerlerini gezmek lazım. Ve mutlaka kuru bamya çorbasını ve etli ekmeğini yemek, dönüşte Afyon'a uğrayıp bol bol lokum, kaymak ve ipek sucuk almak lazım:))))))))
İki gün içinde aldığım kalorileri vermek için kaç hafta uğraşacağım bilmiyorum ama bildiğim tek şey arkadaşlarımla geçirdiğim harika iki günün , anılarımın en güzelleri arasında yer aldığı........

İşte Konya Mevlana Türbesinin ünlü Yeşil Kubbesi

Mevlana Türbesinin giriş kapısı (içerde resim çekmek yasaktı. Hem rehberler hem görevliler uyarıda bulundular. Onun için çekemedim)

Mevlana Türbesinde bulunan çile odalarının dıştan görünüşü

Mevlana Türbesinin bahçesinde bulunan şadırvan

Sema gösterilerinin başlama bölümü

Sema gösterileri

Gerçekten büyüleyiciydi

Medreselerde bulunan çini eşyalar

Çini vazolar

Konya İnce minareli camii

İnce Minareli camiinin kapısı

El yapımı kapılar
Tur programında Akşehir Nasrettin Hoca Türbesi'ni ziyaret etmekte vardı. Konya' dan çıkıp Akşehir'e gittik.

Nasrettin Hoca'nın heykeli

Mezarının başındaki levha. Üzerinde 'Dünyanın ortası burasıdır' yazıyor.

Güzel ve neşeli bir otobüs yolculuğundan sonra İstanbul'a geldik. Şansımıza Konya'da hava güneşli ama çok soğuktu. Gece -6 dereceydi.
İstanbul'a girdiğimizde 12 dereceyi görünce çocuklar gibi sevindik.
Ve Şebnemin 'en kısa zamanda başka bir tur yapacağız tamam mı? ' sözleriyle birbirimize veda edip evlerimizin yolunu tuttuk.

Mevlana'nın birçok güzel sözleri var. Ama ben en çok 7 öğüdünü seviyorum.

1- Cömertlik ve yardım etmede AKARSU gibi ol.

2- Şefkat ve merhamette GÜNEŞ gibi ol.

3- Başkalarının kusurunu örtmede GECE gibi ol.

4- Hiddet ve asabiyette ÖLÜ gibi ol.

5- Tevazu ve alçakgönüllülükte TOPRAK gibi ol.

6- Hoşgörürlülükte GÜNEŞ gibi ol.

7- Ya OLDUĞUN gibi görün, ya GÖRÜNDÜĞÜN gibi ol.

MEVLANA DER Kİ,

2011-12-12T17:48:00.003+02:00

Sevgili Nurdoğan abim facebook'da paylaşmış. Çok beğendim sizlerle paylaşmak istedim.

Ey mezar yolcusu! Hayattayken dostlarının çokluğuyla övünürdün. O uzun yol boyunca dostlarını nerelerde yitirdin! Son arkadaşların da sana mezar kapısında sırtlarını döndüler. Şimdi yanıbaşında seninle aynı toprağa baş koyan tek bir yoldaşın kaldı: "Amelin". Eğer bu yoldaş kötüyse vay haline! Yok iyiyse sana müjdeler olsun. O seni hesap gününde avukatın ve şahidin, sırat köprüsünde de bineğindir. O halde mezara böyle bir arkadaşla girmeye çalış.

Yazıyı birkaç kere okudum. Şimdi gidip uzun uzun düşüneceğim.
Allah herkese iyi yoldaş versin.....

Sevgiler....

AŞURE PAYLAŞINCA GÜZEL .......

2011-12-09T08:25:00.004+02:00

Son zamanlarda bir reklamda 'Hayat paylaşınca güzel' diye bir şarkı çalıyorlar. O şarkıyı duyunca nedense hep içim 'cızz' ediyor. Duygusal yönümü harekete geçiriyor.
Dün yapıp masaya dizdiğim aşurelere görünce dilimden bu şarkının 'aşure paylaşınca güzel' versiyonu !!!!:)))) çıkıverdi.

Evet gördüğünüz bu aşureler ve göremediğiniz diğer aşureler dağıtıldı.
Ben ön hazırlığı daha önceden yapsamda ayakta durmak belimi ve sırtımı çok ağrıtıyor. Dün de aynen böyle oldu. Ama yine de paylaşmak beni mutlu ediyor. Bir kısmı kızımın iş yerine gitti. Çoğu komşulara, buradaki esnafa, bir kısmı bu günkü misafirlerim için ayrıldı. Küçük bir bölümü de ev ahalisi için:)))

Herkesin yaptığı aşureler için ellerine sağlık..... Allah dualarımızı kabul etsin.
Biraz dinlenmek lazım değilmi? :))))

İyi haftasonları, sevgiler

HAMİŞ:

Aşureyi Ayşe Tüter'in tarifiyle yapıyorum. Tarifi burada....

10 MUHARREM ....

2011-12-06T15:14:00.007+02:00

Kaç senedir Muharremin 10. cu günü oruç tutmak istiyordum. Kısmet bu seneymiş.
Bende çok başka değeri olan Feriha ablam geçen sen bana bu günde aldığı dilek şekerlerinden getirmişti.
Dileğiniz olursa, bir sene sonra yine Muharremin 10' unda o dilek için bir kutu kesme şekerin dağıtılması gerekiyormuş . Günler öncesinden Muharremin 10. günü hangi güne geliyor hesapladık. Pazartesi günü saat 10.30 ' da buluşmak üzere sözleştik.
Yer Zeynep Kamil Seyyid Ahmet Deresi Mezarlığı. Askerlik şubesinin yanından aşağı doğru iniyorsunuz.
Feriha ablamın kardeşleri Fatoş abla , İpek ve sevgili dünürü Mine hanımla buluştuk.
Ben trafik sıkışık olduğunda ara yolları kullanmasını çok severim. Bu yolda benim ara sıra kullandığım bir yoldur. Ama bunca zaman bu yolu böyle kalabalık görmemiştim.
Köşeden döndüm ve bir insan seli ile karşılaştım. Kızımın işe girmesi için dilek tutmuş , işe girdiği içinde bir kutu şeker götürmüştüm.

(Bu arada oğlum sitem etti bana:
''Anne demek ki en içten duanı kızın ! için etmişsin bize bişey yok'' diye:)

Bir taraftan aşağı doğru yürüyoruz bir taraftan aşağıdan yukarı çıkan kişiler uzanıp şekerlerimizden alıyorlar. Bu arada onlar bize , biz onlara 'Allah dileklerinizi kabul etsin' diyoruz.
Hiç tanımadığınız insanlarla ayak üstü sohbet ve birbirimize söylediğimiz iyi dileklerin , isteklerin kabul olması için birlikte yapılan dualar beni mutlu etti.
Şeker almak için insanların birbirini beklemek için durması, uzanamayanların rica ile başkalarının şekeri onlara uzatması çoook uzun zamandır görmediğim, bu insanlar arasındaki sıcak ilişkiler yine de 'insanlığın' hala !!! ölmediğini gösteriyordu.
Seyid Ahmet Deresine ulaştığımızda çok daha fazla bir kalabalığın olduğunu farkettim. Kimi tesbih çekiyor, kimi kuran okuyor, kimi gözlerini kapatmış dua ediyordu. Getirilen adak yiyecekleri oradaki kantine bırakılıyor, sıraya giren insanlara ücretsiz dağıtılıyordu.
Üç beş ayrık otu olsada herşey düzenliydi. (Fenerbahçenin kadınlara yönelik maçı düşünülürse burası cennet gibiydi:)))))))

Orada görmeyi en son düşündüğüm sevgili arkadaşım Güzide hanıma rastlamak benim için tam sürpriz olmuştu. Kendisiyle geçen sene bir gezide tanışmış ve birbirimizi çok sevmiştik. O da komşularıyla beraber gelmişti ve şeker dağıtmıştı.

Feriha abla çıkmadan önce caminin arkasındaki duvarları göstermek istedi bana. Aman Allahım , insanlar isteklerini kalemle duvarlara çizmişlerdi. Bizde birşeyler karaladık. ( Bu kısmı oğluma söylememeyi tercih ettim. Aslında umarım (Feriha ablamın eşi) çooook sevdiğim abimde bunu okumaz. Eğer okursa o bizim canımıza okuyacak.... böyle batıl şeylere inandığımız için.:)))
Birşeyler yazdık, çizdik güldük, eğlendik:)))))
Ama bir hanımın gelip benden kalemimi istedi. Askere giden oğlunun bir an önce teskere almasını dileyen yazısını görünce içim cızz etti. Kadıncağız başka birşey yazmadı, dilemedi. Biraz sohbet edince herşeyin başının sağlık olduğunu para, mal ,mülk olsun sağlık olmayınca hiç birşeyin işe yaramadığını söyledi. Bu arada benden kalemimi verdiğim için 'helallik ' istedi.....Birden; neler neler yapıp hiç umursamayan kaygısız, saygısız, hak iyiyen insanların olduğu bu dünyada bir kalem için bile teşekkür edip hatta helalik isteyen insanların var olduğunu da görmek beni hem şaşırttı hem çok mutlu etti.

Eğlencesi bir yana ben böyle yazmalara, çizmelere, bişey bağlamalara inanmam. Benim inancıma göre herşey ''aracısız'' Allah'tan istenir.
Verirse şükrederim vermezse mutlaka bir hayır vardır der yine şükrederim. Ama ne yazık ki insanlarımız bu konuda çok cahil. Bir ara baktım kadınlar cüzdanlarını pencere demirlerinden geçiriyorlar. Böyle şaşkın şaşkın baktığımı görünce Feriha ablam:

--- Bereket için yapıyorlar ama o pencereler yemekhanenin pencereleri, dedi.
Ağlanacak halimize güldük ne yapalım.
Okumaktan üşenen, anlamaktan aciz bir toplumuz. Bize ne öğretildiyse onu kabul ediyor ve devam ettiriyoruz. Araştırmamız sıfır, neden - niçin sorularını hiç sormuyoruz. Sonrada yemekhane pencerelerinden medet umar bir toplum haline geliyoruz.

Dönüş yolunda bu sefer biz şekerleri topladık. Bir kısmını yapacağım aşurenin içine koyacağım:))) Bir çoğunuda eve dönerken arkadaşlarıma dağıttım. Birkaç tanesi de sipariş verildi en kısa zamanda sahiplerine ulaşacak:))

İnsanlarla böyle paylaşımları çok seviyorum. Ve tanımadığınız belki de bir daha hiç görmeyeceğiniz bir insanın size can-ı gönülden dua etmesinin Allah katında makbul olduğuna inanıyorum. Aynı şekilde benimde ettiğim dualarında.

Feriha abla ve diğerleriyle vedalaşıp Cuma günü bizde bulaşmak üzere ayrılırken içimin ferahladığını farkettim. Ben insanlarla olmayı, onlarla iletişim kurmayı ve birşeyler paylaşmayı seviyorum ayrıca bu bana çok iyi geliyor.
Bunu sağladığı için ablama minnet borçluyum....
Eve yürüyerek dönmeyi planlamıştım. Çünkü uğrayacağım bir yer daha vardı:)

Zeynep kamile kadar gidip onları ziyaret etmemek mümkün mü?
Her ziyaretimde dedeme( meşhur Hulusi'ye) dua okuyorum giriş kapısına yakın bir yerde mezarlık aldığı için. Çünkü aşağılara inmek hele bu mevsimde çok zor. İn cin top oynuyor adeta.

Güzin ve İzzet'e onları çok sevdiğimi ve çok özlediğimi tekrar tekrar söyleyip:) vurdum kendimi yollara.... Sahilin bir üst sokaklarından deniz havası ala ala evimin yolunu tuttum:)))

Sizi hayırlı gelecek tüm dualarınızın kabul olması dileğiyle........

MISIR EKMEĞİ

2011-11-30T13:18:00.005+02:00

İkinci tarif Sevgili Yemek Vakti Aylin'den

Mısır Ekmeğini ve mısır unuyla yapılan her türlü yiyeceği çok seviyorum. Sabah tarifi görünce hemen denedim. Sonuç gerçekten mükemmel. Ben çok beğendim. Sevgili Aylin'in dediği gibi geleneksel sert mısır ekmeklerine hiç benzemiyor. Ama tadı aynı onun gibi....

Teşekkürler Aylinciğim eline sağlık..... Aylin'in tarifi BURADA

Malzemeler:

3.5 su bardağı mısır unu
1 su bardağı beyaz un
1 yumurta
1 su bardağı zeytinyağı
1 çay bardağı süt
1 paket kabartma tozu
1 yemek kaşığı şeker
1 tatlı kaşığı tuz
1 su bardağı kaynamış su

Yapılışı:

Zeytinyağı, süt ve yumurtayı bir kase içinde iyice karıştırın. Karıştırma kabının içine mısır ununu, normal unu ve kabartma tozunu eleyerek koyun. Şekeri ekleyin. Karıştırın. Yumurta,yağ ve süt karışımını ilave edip yoğurun. En son suyu koyup tekrar yoğurun.
Bu aşamada dilerseniz dereotu ve peynir ilave edebilirsiniz. Yağlanmış kare borcama hamuru yerleştirin ve önceden ısıtılmış 180 derecedeki fırında kızarana kadar pişirin.

Ben soğumasını beklemeden yana yana yedim:)))))) Size tavsiyem biraz bekleyin hiç olmazsa ılık olsun:))))

Afiyetle......

DAMLA SAKIZLI TİRAMİSU

2011-11-30T13:02:00.006+02:00

Sevgili Arkadaşlarım

Blog yazılarımda son zamanlarda tembelliğim tavana vurmuş vaziyette. Bunu kabul ediyorum ama şunu bilin ki her birinize tabiri caizse göz ucuyla bile olsa uğruyorum yazılarınız takip ediyorum ama yorumu 'es' geçiyorum:((( Tarifleri alıyor , uyguluyor bazen resmini çekiyorum. Resimleri bilgisayarıma yüklüyor 'orada uslu uslu durmalarını tembih ediyorum' sonra vınnnn kaçıyorum.
İtirafları geçtikten sonra hazır 'ilham perilerim' :)))))) gelmişken siz arkadaşlarımdan görüp uyguladığım iki tarifi veriyorum.

İlk tarif Sevgili Nuray hanımdan:

DAMLA SAKIZLI TİRAMİSU Orjinal tarifi BURADA

Kızım ve oğlum bu süslememi görünce birbirlerine bakıp gülümsemekle yetindiler.....:))))))

'Nazocum biz böyle süslemeler için biraz fazla büyüdük' deselerde dilimleri arka arkaya götürürken Mest oldular:))))

Tarif için teşekkürler Nunucum. Damla sakızlı tarifleri çok severim ve daima başımın üzerinde yerleri vardır:))

Sevgiler , Afiyet Olsun

ÇERKEZ KIZI

2011-11-29T08:46:00.005+02:00

Çok seneler önce yer Adapazarı - Erenler. Soğancızade Ahmet ağanın bir kızı oluyor. İsmini Müzeyyen koyuyor.
Ne yazık ki Müzeyyen annesini küçükken kaybediyor. Baba ağa tabii yeniden evlenmeli. Yeni gelen cici ! anne Ahmet ağanın kızına sevgisini , düşkünlüğünü bir türlü hazmedemiyor. Ağa evde yokken kıza olmadık eziyetler yapıyor. 'Babana söylersen bunların daha fazlasını yaparım' diye de şantaj yapıyor.
Müzeyyen sessiz bir kız. Babası üzülmesin diye hiç birşey söylemiyor.
Bir gün üvey anne kızın kollarını morartana kadar dövüyor. Babası gelmeden kıza uzun kollu bir gömlek giydirip kenara oturtuyor.
Baba kızını çağırıp kucağına oturtmak isterken kızın irkilmesinden birşeyler olduğunu anlayıp bir hamlede kızın gömlek kollarını yırtıyor. Gördüğü manzara karşısında donup kalsa ve üvey anneye gerekeni !!!!!! yapsada o devirde boşanma olmadığı için birlikte yaşamaya devam ediyorlar.
Müzeyyen evde yardımcılarla büyüyor. Baba ileri görüşlü olduğu için kızın o devire göre alması gereken tüm eğitim veriliyor.
Derken bir gün Müzeyyen yakışıklı Hulusi ile karşılaşıyor. Hulusi ilkokul öğretmeni. İdealist. Zamanında savaşa katılmış, eğlenmesini seven hayatta bir tek anacığı olan ama huysuz, geçinilmesi zor bir Selanik delikanlısı..... (Bu yazımda müfettişe ne yaptığını anlatmıştım:)))))
Müzeyyen isteniyor ve baba bu evliliğe onay veriyor. Nikah yapılıyor düğün için beklenirken Ahmet ağa kızını vermekten vazgeçiyor.
Müzeyyen üzgün. Hulusi'nin yapacağı birşey yok:(
Tam filmlerdeki gibi üvey anne bu sırada sahneye çıkıyor:)))
-- - Müzeyyen sen kaç ben arkandan çeyizini gönderirim, zaten bir süre sonra baban sizi affeder.
diyor.

Müzeyyen sevdiği adama kaçıyor. Bir süre sonra üvey annesine haber yolluyor çeyizini göndermesi için . Aldığı cevap aynen şu:

---Babasının rıza göstermediği adama kaçan kıza çeyiz verilmez.........

Hulusi'nin evi bir öğretmen evi. Anacığı saf, temiz yürekli ama oğlunu paylaşmayı asla düşünmeyen bir kadın. O da zengin gelini içine sindiremiyor. Gelin hiç birşey bilmiyor. Zamanında herşey önüne gelmiş. Onun için kaynanalık damarı iyiden iyiye kabarıyor.

Ama Müzeyyen çok akıllı bir kız. Her sabah onun deyişiyle 'Hanımannesi' nasıl ortalığı topluyor, nasıl yemek yapıyor hepsini gözlemliyor.
Birgün kayınvalidesinden önce kalkıp oturma odasını düzeltiyor ve heyecanla Hanımannesini bekliyor. Fatma hanım içeri giriyor bakıyor etrafa , Müzeyyeni hiç görmemiş gibi yaparak divan yastıklarını alıyor, onları vurarak düzeltiyor, örtüleri silkeleyip düzenli bir şekilde divana seriyor üzerine yastıkları yerleştirip kapıyı çekip odadan çıkıyor.
Akıllı Müzeyyen hemen bir kalem alıp yastıkları, örtüyü işaretliyor ve ertesi sabahı iple çekiyor.
Bu sefer Hanımannenin yaptıklarının aynısını yapıp işaretli yerleri bir araya getirerek odayı düzeltiyor.
Hanımanne içeri giriyor etrafa bakıyor , yok hiç bir yanlış yok. Kapıyı çekip gidiyor.
Bu tatlı didişme 5 yıl sürüyor. Beş yıl sonra Fatma hanım için Müzeyyen artık evlat oluyor. Hatta torunlarını severken 'yavrumun yavrusu yarısı yılan yavrusu ' dediğinde torunlar ' yılan kim babaanne' diye sorduklarında ' kim olucak huysuz babanız' diyecek kadar gelinini çok seviyor.

O gelin ki kayınvalidesinin yatalak annesine bile bakıyor. Kocasının bütün uzak akrabalarını bulup evine getiriyor, yediriyor, içiriyor, onlara ev arıyor, eşya alıp yerleştiriyor . Onlarda giderken evde kaldıkları odaların prizlerini söküp götürüyorlar:))))))
Derken Hulusi müfettişle dalaşıp Gebze'nin Balçık köyüne sürülünce, Müzeyyen orada da boş durmuyor. Dikiş dikerek kocasına , evine katkıda bulunuyor. Mutfağın yolunu bilmeyen kız 80-90 yufkadan baklavalar yapıyor. Onu tanıyanlar hala söylüyorlar elinin lezzetini....
Gezmeyi , şaka yapmayı, sohbet etmeyi, 51 oynamayı, radyodan milli maçları dinlemeyi seven koyu Fenerbahçeli, Atatürk'e aşık bir kadın.....
Komşusunun kedisi doğurdu diye lohusa şerbeti kaynatıp komşusuna götürecek kadar neşeli bir kadın.
Müzeyyen ile Hulusinin didişmeleri ise ayrı bir yazı konusu olacak kadar çok.
Bir bayram arifesinde Müzeyyen iki tepsi baklava yapıp tel dolaba kaldırıyor. Bayram sabahı kalkıp tel dolabı açıyor ve şak düşüp bayılıyor. Güzin, Fatma babaanne koşa koşa yanına gidip onu ayıltmaya çalışırken göz ucuyla bir bakıyorlarki iki tepsi baklavanında ortası yok, kenarları kalmış:))))))
Hulusi gece yarısı kalkıp baklava partisi vermiş kendisine:))))))
Şimdiki gibi bağırıp çağırmak ne kelime kadıncağız yalnızca düşüp bayılıyormuş işte:))))

Bir seferinde de Hulusi 'şehir dışına çıkıyorum diye evden ayrılıyor. Hanımanne Müzeyyene 'hazırlan dışarı çıkıyoruz , misafirliğe gidiyoruz ' diyor. Misafirlikte Müzeyyenin içine bir sıkıntıdır çöküyor. Duramıyorlar eve bir geliyorlarki; trenin kalkış saatini kahvede bekleyen Hulusi arkasından sokağa çıkan annesini ve karısını görünce doğru eve gidiyor. Koca bir kovaya küllü su hazırlayıp, Müzeyyenin maltısta su ısıtarak yıkayıp kar beyazı yaptığı tüm çarşafları bu suya batırıp tekrar ipe asıyor, kalan suyu da fırçalanıp temizlenen tahta merdivenlerden aşağıya döküp kapıyı vurup gidiyor:))))))))

Ne yazık ki evlat konusunda ciddi üzüntüleri olmuş. Beş çocuğunu kaybetmiş. En sonunda bir kız çocuğu olmuş. Onu özenerek büyütmüş. Arkasından gelen oğlunu kaybettikten sonra bir daha çocuk yapmamaya karar vermişki hamile olduğunu anlamış. Sorunsuz geçen hamilelik ve doğumdan sonra 'tekne kazıntısı' esmer bebeğe babası 'ciharyar-ı güzin' den esinlenerek Güzin adını koymuş.
Tekne kazıntısı Güzin ömrü boyunca annesinin ve babasının sözünden hiç çıkmamış hastalıklarında hem annesine , hem babasına bakmış onların hayır dualarını almış.
Müzeyyenin tiryakilik derecesinde kahve, çay ve sigara tutkunluğu varmış. Öyleki ramazanda orucunu açtığı zeytinin çekirdeğini sigarayı tutar gibi çıkarırmış.
Bu arada Ahmet ağa ölüyor ve oldukça yüklü bir miras bırakıyor çocuklarına. En büyük damat Hulusi olduğu için mirasın yönetimini ona vermek isteselerde dedem 'ben bilerek yada bilmeyerek bir yanlış yaparım ve yetim hakkı yiyebilirim . Bundan çok korkarım' diyerek Müzeyyene reddi miras yaptırıyor.

Müzeyyen üzülsede para onun için hiç önemli değil. Ama çocuklarının eğitim alması çok önemli . Bu yüzden kocasına baskı yapıp kayınvalidesi ve çocuklarını aldığı gibi İstanbul'a Üsküdar - Tunusbağına taşınıyor. Koca öğretmenliğe devam ediyor. Parasını olduğu gibi karısına yolluyor.
Müzeyyenin en büyük derdi burada bir ev almak. Ama ne mümkün. Bir gün Beşiktaş'ta bir arkadaşını ziyarete gittiğinde oraya gelen bir kadının Üsküdar'da satılık bir evi olduğunu ama evin çok çok eski olduğunu öğreniyor. Kadını ikna edip vapurla Üsküdar'a geçip İmrahor'daki üç katlı kapısında kilidi olmayan tahta evi görüyor ve bu yoklukta manto almak için biriktirdiği paranın üzerine birşeyler satıp biraz daha ekliyor ve bu evi satın alıyor.
Evin karşısında Mithat Paşa Kız Enstitüsü var. İşte kızlar bu okula gidiyorlar. Buradan mezun oluyorlar.
Müzeyyenin arkadaş çevresi burada daha da büyüyor. Şu an benim oturduğum evin arsa sahipleri hem Müzeyyeni, hem Hulusiyi hem Fatma anneyi ,Güzini, İzzeti herkesi tanıyorlar. Onlar neler neler anlatıyorlar. Yazsam kitap olur.
Meşhur Salacak Gazinosundaki maceralar zaten harika anılar. Akşamdan yapıp hazırlanan çiğ börekler , sabah demlenip termosa koyulan çaylar, bardaklar, şekerler çantalara yerleştirilip sabahın sekizinde Gazinoya gidilip en ön koltuklar tutuluyor. Akşama kadar yiyilip, içiliyor, sohbet ediliyor ve 12 - 13 saat sonra sahneye çıkan Zeki Müren büyük bir zevkle seyredilip , dinleniyor.......

Müzeyyenin evi ile ilgili düşünceleri var. Kocası emekli olunca bu evi yıktırıp mutfağı sokağa bakan iki katlı bir ev yaptırmak hep hayalinde. Mutfağın sokağa bakma nedeni de gördüğü tanıdıklarını yemeğe , çaya davet edebilmek için...Hatta içtiği Gelincik marka sigaraların kapaklarına evin krokisini bile çiziyor. Ama ne yazık ki bu hayali gerçekleşmiyor.

Derken 46 yada 47 yaşında iken Müzeyyen rahatsızlanıyor.Sürekli mide ağrısından şikayet ediyor. Birden kilo vermeye başlıyor. Doktorlar mide ameliyatına alıyorlar. Ameliyat yarım saat sürüyor. Çünkü hastalık her yere yayılmış dönüş yok.
Güzin hep yanında. Müzeyyenin tek derdi Güzin'in evlenmemesi. Babası da hala çalışıyor. Gözü arkada ama yapıcak birşey yok.

29 Kasım 1956 tarihinde bu dünyadan göçüp gidiyor. Arkasında ona çok ihtiyacı olan Güzin'i bırakarak.
O Güzin ki 75 yaşında olmasına rağmen hastayken hep annesini sayıkladı. Onu ne kadar özlediğini ......

Geçen gün bir konuşma sırasında anneannemin Çerkez olduğundan bahsettim. Bir tanıdık
'Çerkez dedin mi orada duracaksın, çok marifetli ve çok güvenilir insanlardır' dedi.....

Anneannemi hiç görmedim, tanımadım. Ama hakkında çok güzel şeyler duydum. Bir kere annemin annesi daha ne olsun.
Mezarlığa kızımla gidince bana hep ' herkes kendi anneannesinin başına gitsin' diye takılır:)
Bu gün 55 yıl bitiyor. Umarım kızıyla hasretleri bitmiştir. Fatma babaanne, Müzeyyen , Hulusi, annem ,babam hepsi bir yerdeler.

Diliyorum hepsi ışıklar içinde , azaplardan uzak ve bir aradadırlar.....

KATILMAYAN VAR MI?

2011-11-16T20:12:00.002+02:00

ÜŞENME;
Yapman gerekeni , yapman gereken zamanda , hemen şimdi yap,

ERTELEME;
Yarına bırakılan her iş gelecek planlarınızı yıllarca etkileyebilecek güce sahiptir.
Bugünü erteleyenin yarını da ertelenir.

VAZGEÇME;
Hayatta vazgeçtikleriniz şimdi yaşadığınız hayatın nedenidir. Biz şimdi bu hayatı yaşıyorsak nedeni, başlayıp da bitiremediğimiz işler değil, hiç başlamadan vazgeçtiklerimizdir.....!!!!!!!

BAYRAM.....

2011-11-04T16:22:00.002+02:00

Bütün dostlarımın , arkadaşlarımın Kurban Bayramı'nı kutluyorum. Sağlık , huzur ve neşe ile geçireceğiniz, bu dört günün sonunda 'ooohhh güzel bir bayram geçirdik' diyebileciğiniz bir bayram olsun.......

Sevgilerimle,

2011-10-29T16:54:00.000+03:00

TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NİN 88. YILI KUTLU OLSUN...

BIKTIM ......

2011-10-20T16:02:00.003+03:00

Yazmaktan, paylaşmaktan, dinlemekten, konuşmaktan, görmekten, üzülmekten, lanetlemekten, kınamaktan BIKTIM......

Bir zaman sonra işlerimize dalıyor, hayatımızı devam ediyoruz. Acıları çekenlerle, üzüntüleri o kalplerde, gözyaşlarını dökenlerde bırakıyoruz. Ateş düştüğü yeri yakmıyor dağlıyor artık....

Düşündüm de;

bu satırdan sonra yazacak çok şey olmasına rağmen , yazmamayı tercih ediyorum....

KIZIMIN HEDİYELERİ:))))

2011-10-18T17:37:00.003+03:00

Kızım annemin hastalığında son sınıftaydı. Hem annemle ilgilendi hem finallerine çalıştı. Mezuniyetine annemi bırakıp gidememiştim. Sonra bir sene hep beraberdik. Nihayet geçen Mayıs ayında 'artık çalışmalıyım' diyerek birkaç yere başvurdu. Bu arada durmadı part-time birkaç işte çalıştı.
Dış Ticaret okuduğu için lojistik firmalarına da başvurmuştu. Bir tanesini çok istiyordu. Hem evimize yakın, hem cumartesi tatil hem de aynı üniversiteden birkaç arkadaşı orada çalışıyordu.
Allah yardım etti o da hiç vazgeçmedi. Ağustos 'un 22 sinde işe girdi. Geçen ay tam maaşını aldığı için hepimize hediyeler almış.
İşte bu spor ayakkabılar bana düşen kızımın İLK MAAŞ hediyeleri......
Ne kadar mutluyum. Daha dün kucağımda taşıdığım kızım büyüdü de ilk maaşını bile aldı:)))

Evlat parasına da hiç kıyılmıyor... O kadar söyledim ama iki tane almakta israr etti. Oğluma ' sen beğen ben gider alırım' diye söylüyor.
Allah bol kazançlar, başarılar versin.
Omuzumdan bir yük kalktı. Darısı oğluma . Umudumuz en kısa zamanda onunda bir iş bulması.....
Böyle güzellikleri yaşamanızı hepinize diliyorum .....

sevgilerimle

SIMSICAK KUCAKLAŞMA....

2011-10-15T10:48:00.003+03:00

Sevgin ablanın verdiği davetiye elimde. Feneryolu Pratik Kız Sanat Okulu'nun Caddebostan Kültür Merkezi'ndeki 'İZ SÜRÜCÜ' isimli resim sergi davetiyesi. Açılış günü . Biliyorum ki bir sürü arkadaşım, tanıdığım öğretmenler orada. Ve harika resimler.
Ama ne yazık ki oğlumun allerjisi tavan yapmış durumda. Hapşırıklar ardı ardına geliyor. Yanında olmam lazım.

Geçen gün facebookda bir söz vardı çok beğendim:
'Çok istediğim bir şeyi Allah istemiyorsa konu kapanmıştır'

Allah bu sergiye gitmemi ve orada sergiden daha çok beni mutlu edecek bir olayla karşılaşmamı istemiş olmalı ki oğlumun kız arkadaşı telefon edince herşey değişti. Oğlum o haliyle hazırlanmaya başladı . Yağmur yağdığı için arabayla onu caddeye bırakmamı istedi. Nereye gittiklerini sorunca donup kaldım: Caddebostan Kültür Merkezine.....
Ben ondan önce hazırlandım:))))

Gördüğüm resimler beni büyülemişti. Herkesin emeğine , yüreğine sağlık.Çok güzel tablolar var.
Bir arkadaşımı gördüm. Onu öperken arkadaki güzel hanım dikkatimi çekti. Hemen tanıdım. Ama yine de dikkatli olmalı kesinlikle o olduğunu anlamadan nahoş bir durum yaratmamalıydım.
Aslında aynı yakada oturduğumuzu, bazı bazı aynı yerlere gittiğimizi okuyordum. Ve kendisiyle karşılaşmayı gerçekten çok istiyor bu yüzden gittiğimiz ortak yerlerde etrafıma bakıyordum.
Ama burada karşılaşmak aklıma hiç gelmemiş tamamen sürpriz olmuştu. O ise guaj boyayla yapılmış yaprak resimlerini en ayrıntısına kadar inceliyor neden isim konmadığı hakkında bilgi alıyordu:)))))
Yavaş yavaş yanına yaklaştım. Evet oydu ama ... Tam konuşacaktım ki ;
- Nursel
diye devam edince BİNGOOOOOOOOO........ işte onun olduğunun kanıtıydı NURSEL ismi. Çok yakın ardaşının, komşusunun adı.....

-Afedersiniz siz Nuray hanım mısınız?
şaşkın bir ifadeyle :
- Evet dedi. Sormasına izin vermeden
- Ben Nazlı dedim. Sönmez Mutfak demeden tanıdı beni.Ben elimi uzatırken Sevgili Nunu sanki yıllardır görüşüyormuşuz, ben o şahane sofralara konuk olmuş eski dostlardanmışım gibi SIMSICAK KUCAKLADI beni... O da benim gibi şaşırmıştı. İnanamamıştı belli ki.... Biz bir daha sarıldık ve hem Nursel hanımın hem benim arkadaşım Sevgin ablanın şaşkın bakışları arasında konuşmaya başladık......

Sevgili Nuray hanımı hepimiz biliyor, tanıyoruz (Kesin yine sitem edecek böyle yazdım diye) :)))
nazik, ölçülü, sevgi ve saygı dolu. Samimiyetini hepimiz hissediyoruz. Kendi adıma az bile düşünmüşüm. Birebirken çok daha fazlasını gözledim. Bunların yanında insanın içini ısıtacak kadar yakın, samimi ....

Allah gönülden edilen duaları kabul edermiş. Çok istemiştim Nuray hanımla birgün karşılaşmayı kısmet dünmüş.....
Çok mutluyum. Ama işte insana yaşadıkları yetmiyor. Nefis bir türlü hızını kesmiyor:)))))
Umarım ve can-ı gönülden diliyorum ki bir gün karşılıklı oturup konuşmak (bana daha çok onu dinlemek) nasip olur ...kahvelerimizi yudumlarken......

Sevgilerimle, herkese iyi haftasonları diliyorum......

PİZZA OMLET

2011-10-05T14:54:00.006+03:00

Kızım işinde, oğlum arkadaşıyla buluşmaya gitti. Ben evde kukumav kuşu (annemin tabiridir yapayalnız manasında :)) kaldım:((
Hayatta en sevmediğim şey yalnız başına yemek yemektir. Ehh 07.30 gibi kahvaltı yapan biri için mide zilleri !!!!çalmaya başlayınca yine atıştırmalık bir şeyler yapmak istedim. Ahhh annem ....şimdi olsaydı da o şahane domatesli terayağlı makarnasından yapsaydı:)))
Neyse , mutfağa giderken sabah facebook sayfasında pizza omlet tarifi gördüğümü hatırladım. Birden yapmaya karar verdim de hangi sayfada gördüğümü bulmak biraz zaman alsada hemen tarifi yazıp mutfağa geldim:)

Pratik Ev Yemekleri

sitesinde gördüğüm Pizza Omlet tarifi şöyle:

Malzemeler:

2 tane yumurta
2-3 tane patates (kabukları soyulup rendelenecek)
2 yemek kaşığı kıyma (ben 5-6 dilim sucuğu tavla zarı formunda doğrayıp kullandım)
1 tane kabukları soyulmuş ufak doğranmış domates
1 tane küçük soğan (rendelenmiş)
biraz beyaz peynir
1-2 yemek kaşığı zeytinyağ
tuz, karabiber
aldığı kadar tahminen 2-3 yemek kaşığı un ( ben mısır unu kullandım)
isteğe bağlı olarak küçük kıyılmış maydanoz (tarifte yoktu ben ekledim)
Üzeri için rendelenmiş kaşar peyniri ( ben çerkez peynirini ince ince doğrayıp üzerine koydum)
Biraz tereyağ, 1 yemek kaşığı sıvıyağ (tavayı yağlamak için)

Yapılışı:

Tüm malzeme karıştırma kabına konur birbirine yedirilir. Unu göz kararı koymanız gerekiyor. Çünkü orjinal tarifte de miktarı yazmıyor. Ne çok sulu ne katı.
Tavayı ocağa koyup biraz ısıtın. Daha sonra yarım yemek kaşığı kadar terayağı ve tereyağı yanmasın diye 1 yemek kaşığı sıvıyağını tavaya koyup iyice kızmasını bekleyin. Omleti tavaya boşaltıp kaşığın tersiyle her tarafı aynı kalınlıkta olacak şekilde düzeltin.Ocağın ısısını en aza düşürün. Üzerine bir kapak kapatıp ara sıra sallayarak pişmesini bekleyin. Spatula yardımı ile altına bakın eğer omlet kızarmışsa tersini çevirin ve üzerine kaşar peynirini serpip kapağını kapatın. Kaşar peyniri erirken altıda pişecektir. (Ben çerkez peynirini bıçakla inceltip koydum)

Piştikten sonra afiyetle yiyin:))))))) Ben beğendim ve defterime yazmak üzere Pizza Omletin tarifini sakladım....
Umarım sizde beğenirsiniz:)

BİR YUMAK MUTLULUK ....

2011-10-04T08:58:00.004+03:00

Cumartesi günü, en az 40 senelik mahalle arkadaşlarım Şebnem ve Nur ile birlikteydik. Arabadan inişlerinden başlayarak gidene kadar güldük , hüzünlendik, sevindik, dedikodu yapıp bol bol eğlendik:))))

Şebnem gelirken bana bir kitap getirmiş.

KÜÇÜK MUCİZELER DÜKKANI _ Debbıe Macomber

Kitap okuma huyum anneme benzemiş :) Bir kitaba başlarım eğer beni sarmışsa o kitabı bitirmeden içim rahatlamaz. İşlerimi, yemeğimi herşeyimi çarçabucak hazırlar kitabımı okurum. Cumartesi akşamı başladığım kitabı dün bitirdim. (474 sayfa)
Mutlaka okuyanlarınız vardır ama okumayanlar için tavsiye edebilirim. Ben böyle kitapları seviyorum. İnsanı sıkmıyor . Mutlaka kendinizden birşeyler buluyorsunuz. Günlük konular, dertler, sıkıntılar . Ama arada bir iki cümlede size süper mesajlar veriyor.

Meave Binchy 'nin kitaplarıda böyledir. O yazarın kitaplarını da severek okurum.(özellikle- İtalyanca Aşk Başkadır ) Kafa dağıtmasını sağlayan kitaplar bunlar.

Uzun zamandır kitap okumuyordum. Benim baş ucumda mutlaka kitaplarım olurdu. Şimdi de var ama sayfasını çevirmek içimden gelmiyordu. Şükür bu kitabı okuduktan sonra , okuma isteyim yerine geldi:))))

'Artık o eski tasasız kız değilim. Yaşadığım her günün değerini biliyorum. Çünkü hayatın ne kadar değerli olduğunu öğrendim..... Hiçbir şeyi, özellikle de hayatı hafife almaz oldum. Artık hiçbir günümü boşa geçirmiyorum. Çektiğim acıların bir karşılığı olduğunu öğrendim...'

Kitabın özeti bu satırlar diyebiliriz.....

Sevgilerimle,

HAMİŞ:

Şebocum mesaj alındı:)))))))) Teşekkürler canım arkadaşım.....

DİŞ GICIRDATMA (BRUXIZM)

2011-09-30T08:20:00.004+03:00

Bruksizm (diş gıcırdatma) genellikle uyku esnasında oluşan güçlü çene hareketlerinin neden olduğu çeneleri sıkma, dişleri gıcırdatma olayıdır. Toplumumuzda sık rastlanır. Genellikle bu alışkanlığa sahip bireyler bundan habersizdir.

Diş gıcırdatmanın sebepleri nelerdir?

Bruksizmin (diş gıcırdatması) oluş nedenleri hakkında çeşitli görüşler vardır. Bazı araştırmacılar buruksizmin dişler arasındaki kapanış ilişkisinin bozulmasından kaynaklandığını, bazıları santral sinir sistemindeki bir hastalığın neden olduğunu bazı araştırmacılar da bu iki nedeni de kapsayan çok yönlü bir problem olduğunu ileri sürmektedirler.

Duygusal stresler (Herkes stresin bruksizmin nedenleri arasında en önemli faktör olduğu konusunda fikir birliği içerisindedir. Vücudumuzda stres belirtilerini ilk olarak gördüğümüz yer ağız dokularıdır. Stres bruksizmin hem oluş nedeni hem de olayın şiddetini artıran en önemli faktör olarak belirlenmiştir.)

Diş gıcırdatması sonucu ağız ve dokularında ne tür rahatsızlıklar oluşur ve belirtileri nelerdir?

Dişlerin çiğneyici yüzünde oluşan aşınma: Dişlerin birbirleri ile sürtünmesi sonucunda oluşan aşınma tüm dişleri kapsayabilirse de özellikle ön dişlerde daha etkilidir.
Dişlerde kırılma: Dişleri sıkma ve gıcırdatma sonucunda ön dişlerin köşelerinde arka dişlerin çıkıntılı kısımlarında mikro çatlaklar oluşur. Röntgen ile saptanamayan bu çatlaklar zamanla büyüyerek dişlerin kırılmasına neden olur.
Dişlerde aşırı hassasiyet: Genellikle soğuğa karşı hassasiyet gelişir. Ani diş sızlamaları başlar.
Diş etinin geriye çekilmesi ve genellikle bununla birlikte oluşan dişin boynunda diş eti hizasında oluşan çentik şeklindeki aşınmalar: Bu durumun oluşmasına neden olarak ilerleyen yaşa bağlı diş eti çekilmesi ya da aşırı baskı uygulanarak yapılan diş fırçalama gösteriliyorsa da , bruksizm hastalığının dişlerde bu gibi oluşumlara neden olduğu bilinmelidir.
Dişlerde sallanma: Yıllar süren gıcırdatma sonucu dişler gevşeyerek sallanmaya başlar. Aşırı basınç dişleri saran kemik desteğinin kaybolmasına neden olur. Bu durumu telafi etmek için dişlerin kökleri hizasında ekstra kemik çıkıntıları gelişir.
Yanaklarda iritasyon (tahriş): Özellikle dişleri birbirlerine temas ettikleri kapanış çizgisi hizasında, yanağın iç kısmında çizgi ya da kabartı şeklinde fibröz bir oluşum meydana gelir. Bu oluşum nedeni ile sıklıkla "yanak ısırma" olayı ile karşılaşılır.
Kas ağrısı: Özellikle şakak ve yanak bölgesindeki kasların aşırı çalışması bu bölgelerde kas ağrısına neden olur.
Baş ağrısı: yukarıda belirtilen kas ağrısı zaman zaman baş ağrısı şeklinde kendini gösterir.
Çene ekleminde ağrı : Çene eklemine aşırı yüklenilme nedeni ile eklemde ağrı, çıtırtı ve kenetlenme olabilmektedir.

Bu belirtiler diş gıcırdatmasının hemen başlangıcından itibaren ortaya çıkmaz. Olayın şiddetine ve süresine göre bazen yıllar sonra görülebilmektedir. Çoğunlukla belirtilerin tümü birden olmayabilir. Bazen çok az belirti gösterebilir.

Tedavi

Tedavinin amacı dişlerde çene ekleminde oluşabilecek kalıcı zararları önlemek ve ağrıyı ortadan kaldırmaktır

Diş hekimi tarafından uygulanan, uyku sırasında dişlerin birbirleri ile temasını engellemek amacı ile alt ve üst çene dişlerinin arasına yerleştirilerek kullanılan "gece koruyucuları", diş gıcırdatması semptomatik tedavisinde kullanılan en önemli araçtır. Ancak gece koruyucularının çoğunlukla tek başlarına yeterli olamayabilmektedir.

Bu nedenle hastalığın sergilediği tabloya göre gece koruyucularının yanında bazı ek tedavilerinde uygulanması gerekmektedir:

Stres terapisi,
Rahat uyumayı sağlayıcı önlemler,
Kas gevşetici ilaç uygulaması,
Hatalı yapılmış diş dolgusu ve kaplamaların yenilenmesi,
Eksik olan dişlerin yerine koyulabilmesi için protez uygulamaları.

Uzun çok uzun zamandır bu problem beni hırpalıyor. Gece koruyucuları da bir işe yaramadığından iş çığırından çıktı. Bazı sabahlar pipetle su içiyorum. Şaka gibi:)))
Çene kemiklerimin ağrısı boynuma, enseme, kafamın üzerine vuruyor ve yaşam kalitem çok düşüyor. Kas gevşeticiler geçici süre rahatlama sağlıyor.
Araştırınca hiç de küçümsenmeyecek bir grubun bu hastalıktan muzdarip olduğunu gördüm. Bu bilgileri de onun için paylaştım.
Allah kimseye vermesin.....

Herkese sağlıklı ve huzurlu günler , iyi haftasonları diliyorum.

Sevgilerimle,

UTANÇ , İSYAN , ÜZÜNTÜ ve ŞÜKÜR...

2011-09-21T08:07:00.005+03:00

UTANÇ

Aylar sonra formamı dolabın diplerinden çıkardım. Annemle seyrettiğimiz maçlar aklıma geldi. Sıkıştığımızda , yenildiğimizde yada kritik maçların son 5-10 dakikasında çocuklar bir yandan 'anneanne oku' ben bir yandan 'anne ne olur dua oku' diye kadıncağızı sık boğaz ederdik. Aslında bizim söylememize gerek yoktu o bir yandan maç seyreder 90 dakikada okurdu:)))))

Güneşin altında beklenen o saatlerden sonra Kadıköy'e yürüyüp biraz alış-verişten sonra eve döndüm. Biraz dinlendim ki akşama hazır olayım. Kızım işten geldikten sonra formalarımızı giydik. Yola çıktık. Haydarpaşa köprüsünü geçtikten sonra trafik felç oldu. Önemli değildi her zaman olurdu böyle şeyler.
Arabadan dışarı bakınca üzerlerinde formaları bir ellerinde oyuncakları, çantaları olan küçük kız çocuklarının bir elleriyle de annelerini tutmuşlar koştura koştura stada gittiklerini gördüm.
Uyuyan bebekler, ilkokul çağındaki çocuklar, formalı hanımlar..... Arabaların içi forma giymiş bayanlarla dolu. Ama erkekler yine sokakta çünkü hanımları maça götürüyorlar:)
Stada yaklaştıkça mahşer yerine geldiğimizi anladık. Allahım bu ne kalabalık. Bu ne ses. Trafik kilit.
Neyse insanları yara yara ana kapıya ulaştık . Basamakları çıkalım dedik bir anda neye uğradığımızı şaşırdık. Sanki arkadan iş makinaları sizi öne doğru itiyor hissine kapıldım. Bir ara ayaklarım yere basmıyor zannettim. Bağırış , çağırış , elde biletler , çocuklar bu kadar kadının arasında kalmış ağlıyorlar, bir kız 'annem kalp hastası itmeyin ' diye bağırıyor, o kadar itilmenize rağmen bir adım bile atamıyorsunuz.
Balık tezgahlarında balıklar nasıl sıralanır bilirsiniz. İşte biz dün giriş kapısı önünde o tezgahtaki balıklardan daha yakın bir durumdaydık başkalarıyla. Giriş kapısının camı kırılmış. Güvenlik hiç birşey yapamıyor. Stad dolmuş içeri kimse alınmıyor. Ben biletlerimiz var diye kendimi paralarken yanımdaki gerçekten yaşlı bir teyze ' kızım neden bilet için kuyruğa girdiniz ki zaten bedavaydı ' dedi ben kızma dönüp 'hadi çıkıyoruz ' dedim. O kadar kalabalık ve o kadar itiş kakış arasında geri dönüp çıktık ya vallahi sırtımız yere gelmez artık.

Utandım;
_ o sıcak altında saatlerce bekleyip , bedavacıların stada alınıp biletlilerin dışarıda kalmasından;
_ gönül verdiğim klubün nice kalabalık maçlarda güveni ve düzeni sağlayıp , bu maçta gösteremediği düzenden,
_ Bir söz vardır 'bedava mezar bulsa ölecek' diye. İşte insanımızın bu kadar bedavacı olmasından, hazıra konmayı bu kadar sevmesinden, her işi abartmasından,
_ Aylar sonra belki bana biraz moral verecek bir maça başkaları benim yerime oturduğu için girememekten,

İSYAN

Bir daha kesinlikle bayanların bulunduğu programlarda olmayacağım. Bilet kuyruğunda çıkmayan hır gür, itiş - kakış girişte çıktı. Yok yok ben efendi gibi normal maça giderim. Sırama girerim, kontrolden geçerim, yerimi bulur efendi gibi otururum.

ÜZÜNTÜ

Tabii ki üzüntülüyüm. Bu maça gitmeyi çok istiyordum. Ama kısmet değilmiş.
Eşim 'nazo gel maçı seyredelim' dediğinde ' ben maça girememişim sen gel seyret diyorsun' diye sitemde bulunduğumda kızım 'anne sen niye berbere gidemedim , istediğim bir şeyi alamadım diye üzülmüyorsun' deyince gülmekten üzüntümü biraz olsun atıverdim:)

Oğlum o kadar istediğim halde gidemediğimi öğrenince 'sana söz beraber maça gideceğiz en kısa zamanda ' diye beni teselli etti:)
Demek ki daha sırası gelmemiş maçın, fenerin, stadın. Eve gelip hırsla fırlattığım, nereye attığımı bilemediğim formamı bulup tekrar dolabın diplerine koyacağım.

VE ŞÜKÜR ki ne şükür

Zaten kocaman pankarta 'Biz ofsaytı da biliriz 50.000 kişi olmasını da' yazıp ; Semih'in attığı ama ofsayt olduğu için sayılmayan gole dakikalarca sevinen bir topluluk içinde olmadığıma nasıl şükrettim:)) bilemezsiniz....

Sevgilerimle,

DÜZELTME:

Oğluma ve bu günkü gazetede çıkan maç yorumcularına göre Semih'in attığı gol ofsayt değilmiş.
Hakkımız yenmiş ....

Yine de şükrediyorum. Eğer hak ettiğimiz gol verilmemişse itiraz edeceklerine hala gol sevinci yaşayanlarla beraber olmadım:)

DÜNYADA BİR İLK 'e bende dahil olacağım....

2011-09-20T14:25:00.003+03:00

Ben Türkiye'de bir ilk zannediyordum.Yanılmışım. Dünyada bir ilkmiş.

Bugün Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda Fenerbahçe-Manisa karşılaşmasını sadece bayanlar ve çocuklar izleyecek.
Federasyon 3- 5 kişinin geleceğini zannederek bilet sayısını az tutmuş. Fenerbahçe büyüklüğünü görünce bir kez daha anladılar ki boşuna konuşmuyoruz.

Sabah stada gittiğimde gözlerime inanamadım. Kuyruğu görünce normal bir maç kuyruğu zannettim:))))
Sanki mahşer yerine gelmiştim. Bir bilet aldım ama kale arkasıydı. Kızıltoprak tarafında Maraton satıldığı söylenince o tarafa geçtim. Aman Allahım süper bir görüntü. Yoldan geçen arabalardan formalarıyla sarkan bayanlara kuyruktakiler tezahüratla karşılık veriyor. Birçok televizyon orada. Erkekler şaşkınlık içinde. Ama yetkililer çok memnun çünkü kargaşa yok, itiş kakış yok. Herkes birbirine yardımcı. Bir kimliğe bir bilet. Ama hanımlar dayanışması öyle bir işliyor ki herkes istediği kadar bileti rahatlıkla alabiliyor:))))))) Mahalleden koyu Fenerli olan bir arkadaşıma rastladım. İşinden izin alıp gelmiş ama kuyruğu görünce o da şaşırmış. Beni gördü. Bende hemen kimliğini aldım. O sırada 400 tane daha kale arkası bileti geldiği söylendi. Hemen gidip ona bir bilet daha aldım. Bendeki bileti de oğlu için ayırdım.
Saat 11.30 Maraton biletlerinin tükendiği söylendi. Çünkü Federasyon stadın hepsinin açılmasına izin vermemiş. Bu kadar isteğin olacağını herhalde rüyalarında bile görseler inanmazlardı:)))
Saat 14.00 ten sonra belki gelebilir dediler. Herkes beklemeye devam etti. Hiç kimse yerinden kıpırdamadı bile. Bir tek ben çıktım kuyruktan.

Peki ben nereden seyredeceğim.

Hani Sevgili Nunu bir yazısında 'Kanatsız Meleklerden' bahsetmişti ya işte onlardan benim hayatımda olan bir tanesi ve yeğeni bana iki bilet yollamışlar:)))) canlarım ya... Onların sayesinde kızımla ben süper, keyifli bir maç seyredeceğiz.
Ne diyeyim iyiki varlar , süper meleklerim.....

Yalnız beni hayrete düşüren bir şey oldu : İki sıra arkamdaki hanımlar 'bir an önce eve gidip hazırlık yapalım, dolmaları unutmayalım' türünden !!!!!!!! cümleler sarfettiler ki dondum kaldım. :(((((
Aman allahım dolma, köfte , yumurta kokuları arasında maç seyredersek hiç şaşırmayacağım:))))))))))))))

Kimi ayrık otları bu gün gazetelerde, internette yok kadınlar ikinci sınıf vatandaş muamelesi görüyormuş , seyircisiz maça onlar gönderiliyormuş gibi karıştırıcı cümleler sarfetmişler yine Fenerbahçe'yi karalamak için.
Biz Fenerbahçe Taraftarları kendimizi hiç öyle görmüyoruz. Karma maçada gideriz. Hanımların olduğuna da.
Yeterki Fenerbahçemizi yalnız bırakmayalım.
Her zaman her şartta takımımızın yanındayız her zamanda olacağız .......

MEVLANA der ki:

2011-09-17T07:49:00.003+03:00

Ey yiğit!
Yazgıya bahane bulma.
Yükleme kendi suçunu başkasına.
... Suçunu gör dönüp etrafında kendinin.
Kendindendir, gölgenden değil çektiklerin.
Ne yaptın da sana dönüşünü görmedin?
Ne ektin de ektiğini biçmedin?
Davranışların ruhundan ve bedeninden doğar.
Çocuğun gibi sonra gelir eteğinden tutar....

İşte böyle diyor Mevlana. Ya siz ne diyorsunuz?

iyi haftasonları dileğiyle, sevgiler

O GÜZELİM, O SABIRLI İNSANI BİLE ÇİLEDEN Mİ ÇIKARDIM :)))

2011-09-15T14:45:00.004+03:00

Ahh canım ya....

Son zamanlarda bıraktığı her yorum, unuttuğum ya da yapmak istemediğim o gülümsemeleri bana yaptırıyordu.

İnce , nazik ama satır aralarında, kelime içlerinde beni dürten, 'hadi artık yeter' diyen, bunları yazarken zaman zaman bana kızdığını anladığım, hani yanında olsam beni şöööyle bir silkeleyip kendime getirmek için iyice bir sarsacak olan o güzel insan....

Benim yalnızca klavyemden çıkan kelimelerle , samimiyetimi, sevgimi, hürmetimi anlayan ve bıkmadan , usanmadan bana iletiler yollayan acımı anlayan , paylaşan , hayat yolunda tecrübelerini anlatıp benim yolumu açmaya çalışan o güzel insan....

Uzun zamandan sonra bu gün Sevgili Zeliha'nın mim konusunu cevapladığım yazı altına bıraktığı

(ay zeliha arkadaşımıza bir kamyon gül yollıcam ben az sonra
:=)))))))))))))))))))))))))
şükürrr yarabbim :=)))) diyen bu harika yorumuyla

beni kahkahalarla güldüren , güldürürken yine düşündüren... o güzel insan....

Umarım ve tüm kalbimle dilerim ki bir gün karşılıklı gelebiliriz. Hangi konuda olursa olsun siz konuşurken ben pür dikkat söylediklerinizi aklıma, kalbime yazarım. Ve size bana geçen emeğinizden dolayı yüz yüze teşekkür edebilirim....

İyiki varsınız Sevgili Nuray hanım..... Herşey için teşekkürler.....

ZELİHA tarafından MİMLENDİM :)))

2011-09-15T10:32:00.003+03:00

Sevgili Zeliha 'çıkma vakti gelmedi mi? ' diye sormuş. Ehh başımızı biraz çıkaralım bakalım:)))

İlk düzenli okuduğunuz blog ve hissettikleriniz;

Ben ladykoşanistiridye sayesinde blogumu açtım. Önce onun sayfasındaki kişileri sonra onların arkadaşlarını takip ederek kendime uygun blogları buldum. Ama ilk düzenli okuduğum blogun adını asla hatırlamıyorum:(((

Sanal alemde tanışıp görüştüğünüz bloggerler

Blog toplantılarına katılma özürlüyüm. Bir kere Bir Demlik Sohbet Sevil ile karşılaştım. Ama telefonda görüşürüz.

Blog dünyasına adım attığınızda,gökyüzündeki yıldız kadar parlak gelen,asla onun gibi olamam diye düşündüğünüz Blogger'ler;

Böyle bir şey hiç düşünmedim.

Moda blogları arasında en sevdiğiniz blog;

Annelerle hayata dair _ Alev'in moda blogunu seviyorum

Yazılarını okurken keyiflendiğiniz bloggerler;

Keyif alarak okuduğum tüm bloglar listemde. Hepsinden nasipleniyorum ve bu da beni mutlu ediyor.

Sürekli sayfasını açtığınız,okuyup yorum bırakmadan çıktığınız bloglar;

Bulunduğum sayfaya mutlaka yorum bırakırım. Ama bazen aklımdakileri yazıya geçiremiyorum işte o zaman pas geçiyorum:)

Kendinize yakın bulduğunuz bloggerler;

Her blog arkadaşımla farklı duygular paylaşıyorum. Bazen özel yazışıyoruz. Herkesin kalbimde bir yeri var. Bunun içinde hepsine (sana da Zelihacığım) çok teşekkür ediyorum.

Blogger dediğiniz an aklımıza gelen ilk isimleri yazıyoruz :)

Bunun için sayfamda 'Bakalım Arkadaşlarım Neler Yapmışlar' bölümüne bakabilirsiniz:)

Zelihacığım teşekkür ediyorum. Beni okuyan ve mim' i cevaplamak isteyenlere kolaylıklar diliyorum, sevgiler

ZAMANI VAR.....:))))) MI ? acaba :)

2011-08-25T16:02:00.005+03:00

Olmuyor, olmuyor ne yapayım:)))

Ne blogumu takip eden arkadaşlarımın sitem dolu konuşmaları;

Ne sevgili Nunu'nun ince ince dokundurmalarla :)beni harekete geçirme çabaları;

Ne aynadaki aksim;

Ne o , ne bu,

Hiç birşey beni bu akıl almaz avarelikten alıkoyamıyor.....

Bana şaşıyorum. Kendimi dışarı atıyor yürüyor, yürüyor, yürüyorum. Üstelik oruçlu güneşin altında:( ama farketmiyor. Anladım ki nefes almaya çalışıyorum.
Eve gelip biraz tilki uykusu, bilgisayar, gazete, kalkıp yemek yapıyor , iftardan sonra kızımla biraz günü konuşup uyku.....

Yemek yapıyorum ama onların fotoğrafını çekip bilgisayara yükleyecek sonra bloga koyup tarif yayınlayacak birisi !? olmadığı için sayfam boş kalıyor.

Belki böyle avare Nazlı olmamda kızımın işe başlaması da etkili olmuştur. Çok sevindik ama 14 aydır hep beraber olduğumuz için ikimize de zor geldi:))))
Çok şükür istediği ve evimize yakın bir iş buldu. Allah herkese hayırlısını versin. Herkesin istekleri kabul olsun.

Vardır böyle avarelikte de bir hayır deyip günleri bitiriyorum.
Kalkacağım , kalkacağım ayağa tabii ama ne zaman bilmiyorum. Bir zamanı vardır elbet.......

Tembellik var serde :))) hazır yazmışken bayramıda çıkaralım aradan:))))))))

Herkesin bayramını şimdiden kutluyorum. Herşey gönlünüzce ama size nasıl hayır getirecekse öyle olsun.....

Kocaman sevgiler hepinize.... Kendinize iyi ama çok iyi bakın.....

6 AĞUSTOS ( 19 yılın üzerine 2. yıl)

2011-08-06T08:51:00.003+03:00

Annem tüm ısrarlarımıza rağmen istemeyip direnince ancak bir sokak ötedeki evine 3-5 adımda bir dinlenip 20 dakikada gitmeye başlayınca doktor olayını kabul etmek zorunda kaldı. Ancak doktor önemliydi onun için eğer sevmezse asla bir daha gitmezdi.
Maltepe Üniversitesi Hastanesinde bir doktor bulduk. Hanım doktoru sevmiş her dediğini yapar olmuştu.
Önce ilaçla tedaviye başlandı ama 3 ayda ilerleme kaydedilmeyince anjiyo yapılmasına karar verildi. Gün alındı ve sabah erkenden eşim, annem ve ben hastaneye gittik. Tahlil için kan alınıyor. Tetkikler yapılıyor.

Derken bir asistan içeri girdi ve anneme sorular sormaya başladı. Şekeri ne zaman çıktı, hangi ilaçları kullanıyor . Bizde yanındayız. Derken asistanla aralarında şu konuşma geçti:

---Güzin hanım ailenizde kalp rahatsızlığı varmı?

---Evet var . Eşim kalp hastasıydı .

--- Hayır ailenizde diye sordum

---Evet doktor hanım eşimi kalp rahatsızlığından dolayı kaybettim.....

---??!!!!!!

Doktor gittikten sonra ;

---Annecim doktor genetik olarak sordu ailenizde kalp rahatsızlığı varmı? diye

---Ben genetik bilmem aileniz dedi işte kocamda kalp rahatsızlığı vardı o kadar......:))))))

İşte benim annem babamı böyle seviyordu. Ailesi demek önce eşi demekti.
Bu gün onların evlilik yıldönümü. Bir arada olsaydık 47. senelerini kutlayacaklardı. Ama onlar 19 sene bir arada oldular. Arada geçen 25 yıl ayrılıktan sonra bu beraber oldukları 2. sene.......

'Benim annem , benim babam' siz harikasınız nur içinde yatın.....

BEGONVİLLER...... RAMAZAN......

2011-07-30T08:40:00.004+03:00

Size doğumumu anlatırken babamın acil ameliyatı çıktığı için İstanbul'a geldiklerini yazmıştım. Eğer böyle bir aksilik olmasaydı ben Büyükada'da dünyaya gelecektim. Orada okula gidecek hayatımı devam ettirecektim.
Ama Allah istemezse olmuyor işte. Birkaç günlükken geldiğim ve beş senemin geçtiği Büyükada'dan babamın kalp spazmı geçirmesi ve doktorun 'Bundan sonra İstanbul'da yaşamanız daha iyi olacaktır' ikazından sonra rotamız yine dedemin yanı olmuştu.
Ada'daki evimiz Tepeköydeydi. Kendi soyadımıza ait 'Orbaylar' sokakta. Ama iskeleden eve gitmek için oldukça uzun ve dik bir yokuş çıkmak gerekiyor. Babamda her sabah , akşam o yokuşu çıkıyordu. O zamanlar adada bu kadar sağlık personeli, araçları yok. Şimdi bir telefonla ambulans evinize kadar geliyor. Motorlar acil sevkedilmesi gereken hastalar için iskelede hazır bekletiliyor.
Üsküdar'a taşındıktan sonrada her Çarşamba günü annemle, pazar günüde anne ve babamla Adaya gidiyorduk.
Babaannem, amcam, halam ve çocukları orada yaşıyorlardı. Ayrıca baba tarafımın aile mezarlığının bir kısmıda adadaydı.
Babaannemin ve amcamın kaybı, halamın ve çocuklarının üsküdar'a bize yakın sokağa taşınmaları sonucunda artık adadaki evimizi yazlık olarak kullanmaya başlamıştık.

İşte Büyükada bebekliğimden bu yaşıma kadar benim için hep özel olmuştur. Orada geçirdiğim beş yıl içinde bir çok anım vardır. Bir kere hep halamın oğlu ve onun arkadaşlarının peşine takıldığım için kovboyculuk, tırmanma , koşma gibi oyunlar oynadım. Evcilik anılarım ilkokul hemen öncesine rastlar:))))
Yağan kar dizboyu olur Nedret ablam beni kara yatırır kalıbımı çıkarırdı:))))) At arabasıyla sebze ve meyve yukarı çıkar yine at arabasıyla çöpler toplanırdı. Kışlıkçılar çok, dostluk güzel, insanlar özeldi....
Daha sonra heryerde olduğu gibi Tepeköy'de kalabalıklaştı, yabancılaştı. Ama eski kalanlar adetleri sürdürmeye çalışıyorlar....
Bundan 6-7 sene önce çocuklar, eşim ve annemle adada iki yaz geçirdik ama ne yazık ki çocuklar ve eşim alışamadılar.
Adada yaşamak için orasını can-ı gönülden sevmeniz gerekir. Vapura alışkın olmanız , saatlere uymanız, at pisliklerini alışmanız o kokuya 'pis' dememeniz gerekir:))) Ben bazen o kokuları bile özlerim.
Annem gelin gittiği halde adayı sevmezdi. Vapurda herkes adalara karşı otururken o sırtını dönerdi. Yaşadığı bazı olumsuzluklar onu adadan soğutmuştu. Ama benim ada tutkumu bilirdi.
Şimdi bile Caddebostan'da yürürken gözümü adadan alamam. Özlem büyüktür.
Üç senedir adaya gidememiştim. Bu sene Nedret ablam mutlaka gel diye ısrar edince Ramazandan önce gittim.
Artık vapura gerek bile yok. Her yarım saatte bir Bostancı'dan motorlar kalkıyor. Tam yarım saatte adadasınız.
Ada çok değişti. Bu sene Migros açılmış. Birkaç büyük marketin şubeside var. Artık adalılar daha ekonomik olsun diye Bostancıya geçip alış-veriş yapmıyorlarmış. Birde Perşembe günleri kurulan pazar var. Taze sebze meyveyi rahatlıkla bulabilirsiniz.

Begonvil çiçeği adaların adeta simgesi haline gelmiş. Ve bu sene nedense hepsi 'azma' durumundaydı. Adeta fışkırmışlar. O kendine has rengin birkaç tonu hemen hemen her evin bahçe giriş kapısını süslüyor.
Motordan inip meşhur çarşısına girdim. En eski pastanesinden simitleri alıp büyük kilisenin önünden yavaş yavaş yürüye yürüye tepeye çıkmaya başladım. Ne o güzelim begonvillerin renkleri, ne o atların çıkardığı sesler, ne o beni hiç rahatsız etmeyen kokular hiç biri gözlerimdeki yaşlara engel olamadı. Adaya özlemim içindeki acının önüne geçemedi.

Sokağa döndüğümde evimizin önündeki şimdi telle çevrilen arsa gözüme çarptı. Orada eskiden saha vardı ve biz Tepeköy ahalisi voleybol turnuvası yapardık. Ciddi ciddi. Kur'a çekilir, hakemler olur ve elemelerle birinci seçilirdi. Sabah sabah kalkar bizim takım o sıcakta antrenman yapardık. Ama ister maç olsun, ister ben servis kullanayım babam köşeden dönmüşse topu bırakır ona koşardım. Herkes de benim gelmemi beklerdi:)) Orada kocaman bir aileydik sanki:)))
Ayrıca o sahanın yanındaki kocaman alanda adalar arası futbol müsabakaları yapılırdı. Hatta eşim bile oraya maç oynamaya gelmiş zamanında:))) Daha sonra o arsaya okul yapıldı. Birkaç okul tarafından kiralandı. Şimdide Heybeliada Lisesi kendi okullarını yeniden yaptıkları için 2 seneliğine kiralamışlar.
Bahçeye girdiğimde rahmetli halamın yaptığı mantılar , arkasında semaverde içilen çaylar ve yaklaşık 20 kişilik ailemizle geçirdiğimiz yazlar, ramazanlar bayramlar aklıma geldi. Şimdi büyüklerimizi kaybettik hepimiz bir yerlere dağıldık. O hepimizin sesiyle dolu bahçemizde şimdi kuş sesinden başka ses yoktu:(
Kendimi bildiğimden beri mezarlığa giderim. Gidip ziyaret etmezsem rahatsız olurum. Şükür ki uzun zamandır yapmadığım ziyareti yapmış ve huzur bulmuştum.

Nedret ablamla başbaşa geçirdiğimiz o güzel ve huzurlu günün sonunda motora bindiğimde annemle konuşmalarımız aklıma geldi. Anneme' neden adayı sevmiyorsun yerin ne kabahati var ' dedeğimde ' tabi ki adanın bir suçu yok ama ben bazı kötü anılarımı burada yaşadığım için buraya geldiğimde onları tekrar tekrar yaşıyorum bu da beni rahatsız ediyor ve üzüyor' demişti.
Farkettim ki kötü olmasa bile bende aynı duygular içindeydim. Demek ki mekanlar içinde bulundukları insanlarla güzelleşiyorlarmış.
Annemsiz ve babamsız artık ada bile bana güzel görünmüyordu. Ve farkettim ki hayatımda ilk defa adadan ayrılırken arkam dönüktü ve hiç üzülmüyordum..........

Ramazanlarımızı da hiç ayrı geçirmezdik. Ama eğer annem evindeyse akşam ezanı daha başlar başlamaz telefonum çalar annem 'allah kabul etsin nazom' derdi. Bu hiç aksamadı hep böyle oldu. Geçen sene ilk gün orucumu açmakta çok ama çok zorluk çekmiştim.
Artık ezan sesine karışacak bir telefon sesinin olmadığı Ramazanlara alışmak zorundayım. Ama inanın çok zorlanıyorum. Koskoca bir sene geçti ve ben annemsiz ikinci Ramazanı yaşayacağım.
Allah yardımcım olsun...

Hayırlı Ramazanlar diliyorum. Sevdiklerinizle , ailenizle beraber bol bereketli sofralarınız olsun. Tüm dualarınızın ve ibadetlerinizin kabul olması dileğiyle....

sevgiler,

ANNELER VE KIZLARI

2011-07-20T12:07:00.005+03:00

Facebook 'da gördüm ve sizlerle paylaşmak istedim....

Anneler ve kızları, hep birbirine benzer. Her kız, içinde, yüreğinde annesinin izlerini taşır. Onun özüyle mayalanmıştır ruhu, onun kokusu geçmiştir tenine, onun bakışları parlar gözlerinde, onun elleri can bulur kendi ellerinde..
Annesinden bilinçli olarak hiç bir şeyi öğrenmeye çaba göstermemiş bile olsa, yıllar sonra hiç tahmin etmediği bir anda, bir çiçeği vazoya yerleştirirken mesela, kendisinde annesini görür kız.. Ellerinin bir hareketinde, aynada farkettiği bir bakışında, vücudunun bir duruşunda annesini yansıtır. İnkar etmeye çalışması ya da kabullenmesi pek bir şeyi değiştirmez, her kız, annesinin kızıdır.

YİNE.....

2011-07-15T11:53:00.002+03:00

Yine anne - babaların yüreği dağlandı

Yine sevgililer , eşler yalnız

Yine bebeler , çocuklar babasız kaldı

ve yine gencecik bedenler toprak oldu.....

Hepsine Allahtan rahmet diliyorum. Allah yakınlarına sabır versin.

Berat Kandiliniz mübarek , tüm dualarınız kabul olsun......

GÖZ GÖZE GELİNCE......

2011-07-10T08:02:00.001+03:00

Hatırlıyorum da babamın SALI takıntısı vardı. Salı günleri bir işe başlamaz, yeni bir şey almaz, yolculuğa çıkmazdı.
Şimdi şimdi düşünüyorumda aklı başında okumuş bir insana, bu batıl inanç hiç yakışmamış:) Ama ne yazık ki ondan bana geçmişti bu alışkanlık. Bende senelerce SALI günleri hiç bir şey yapmadım.

İkinci bebeğime hamile kaldığımda oğlum çok küçüktü. Gerçi 5-6 ay sonra bir bebek daha istiyorduk ikisi birden büyüsün diye ama bu bebek çok çok erken gelmişti. Ben anormal panikteydim. Küçük bir bebeğim vardı ve şimdi bir bebek daha geliyordu. Soluğu doktorumda aldım. Yanlışlık olabilir mi diye test yapıldı. Sonuç pozitif çıktı ben kapsama alanı dışına:)
Eşimin ve annemin ısrarlarına karşı ben iki çocuğu birden kaldıramayacağımı düşünüyordum.
Doktorum Allah rahmet eylesin Birsen hanım önce beni muayene etti , odasına aldı , sakinleştirdi.

Ben 'şimdi çok erken ikisini birden büyütmek çok zor' dedikçe o beni ikna etmeye çalıştı ve en son şu cümleyi söyledi:

' Nazlıcım bu bebek KIZ. İlerde sana öyle bir arkadaş, öyle bir destek olacak ki benim kulaklarımı çınlatacaksın'

Bu cümleden sonra düşünmeye başladım. Oğlum vardı ve bebek kızdı . Allahın lüfuydu bu. Doktorumu o kadar çok seviyor ve güveniyordum ki beni ikna etmek için bebeğe kız demediğine adım gibi emindim.
Daha sonra bunu söylediğimde ona bu kadar güvendiğim için memnun olmuştu. Bunların yılların tecrübesi olduğunu bebeklerin anne karnındaki duruşlarından kız yada erkek olduklarını anladığını söyledi.
İlk iki ay oldukça çok zor geçti. Çok halsizdim ve yürümekte güçlük çekiyordum. Annem ahh o olmasaydı . Hem bana hem oğluma bakıyordu. Ama iki ay sonra toparlandım. Kendime geldim.
Bebeğim 5 aylık olduğunda ( benim gibi) karnımda ters duruyordu. Ultrasona girmem gerekiyordu. O zamanlar şimdiki gibi muayenehanelerde bu cihaz yok. Doktorum yine olayı bildiği halde kesin olsun istedi ve bizi Süreyya Menteş'e yönlendirdi.

İşte ilk olarak onunla ultrasonda karşılaştık. Bir kuğu gibiydi. Arkası dönüktü. O zamanlar araştırdığım kadarıyla arkası dönük olan bebekler genellikle kız oluyordu. Doktorun hafif bir dokunuşuyla ekrana dönüverdi. Ellerini zarif hareketlerle oynatıyordu. İlk dikkatimi çeken burnuydu. Eşimin ısrarla 'bizim futbolcu nasıl' sorusuna doktorun verdiği cevap şuydu:

'kızdan futbolcu olur mu?' ( O zamanlar olmuyordu ama şimdi pekala oluyor)

Yine Birsen hanımın dediği çıkmıştı. Bebek kızdı ve gerçekten ters duruyordu. Bu benim biraz daha bebeğime özen göstermemi gerektiriyordu. Doktorumun tavsiyesi üzerine iki hafta kadar aynı yöne doğru yatınca bebişim döndü ve herşey yoluna girdi.
Temmuz'un ikinci haftası randevumuz vardı doktorumuzla. O gün sabah kalktım gözümü açamıyorum. Kahvaltıda uyukluyorum. Eşim oğlumun doğumundan tecrübeli olduğu için ' bebek geliyor herhalde Nazlı yine uyuyorsun' diye takıldı bana:)) Annem geldi. Baktı ki ben uyuyorum:))) Ona göre de bebek geliyordu. Zar zor kalkıp doktora gittim. Muayene sonucu Birsen hanım sekreterine seslendi:

'Doğum başlamış randevular iptal. Biz kızımızı dünyaya getirmeye gidiyoruz:)))'

Ve kızımız 10 Temmuz 1990 SALI günü saat 20.15 de dünyaya geldi. Odama çıktım bebeği bekliyoruz ama gelen giden yok:(( Panik olduk tabii. Derken hemşire söylene söylene içeri girdi. 'Annesi bu kaçıncıdır eldivenlerini değiştiriyoruz bu güzel kızdan çekeceğiniz var' diye. Ve bebeğimizi kucağıma verdi.

İşte o an ilk olarak kızımla GÖZ GÖZE geldik. İki tane kocaman harika göz bana bakıyordu. Oğlumdan ve diğer bebeklerden biliyordum ki bebeklerin gözleri öyle açık olmazdı:)
Dakikalarca birbirimize baktık. Çatık kaşlarıyla beni inceledi. Belki de 'beni istemiyordun ama bak şimdi nasılda hayran hayran bakıyorsun bana' diye için için gülüyordu. Kimbilir?:)))))

İşte o dakikadan itibaren aramızda özel bir ilişki oluştu.
Senelerce şükrettim ve dua ettim hem Allahıma ve hem Birsen hanıma iyi ki dünyaya getirmişim diye. Ama geçen sene doktorum söylediklerini daha çok hissettim. Gerçekten bana öyle iyi arkadaş ve destek oldu ki ......

Kızımdan sonra benim için SALI günleri çok özel gün oldu. Allah bana Salı günü bir bebek nasip etmişti. Hem de çok özel bir bebek:))))
Eminim babamda yaşasaydı bu batıl inancından sevinçle kurtulurdu:)

İşte benim MİNİŞİM bu gün doğum günü:)
21 sene önce nasıl göz göze geldiysek şimdi de öyleyiz. Akıllı , olgun , sevgisini çok fazla belli etmeyen (ki bu huyu anneannesine benziyor ama biliyorum ki benim için asla geçerli değil ) birleştirici, oto kontrolü yüksek bir insan oldu.
Allah tüm evlatlarımızla beraber benim kızıma da hayırlı ömürler versin. Hayat yolu ve şansı hep açık olsun. Karşısına güzel insanlar çıksın. Ve o hep mutlu olsun.

BİRTANEM,

Bil ki ne zaman beni ararsan, beni istersen, ben hep yanında olacağım ve ne zaman bana bakarsan ben hep sana bakacağım ve biz hep GÖZ GÖZE geleceğiz.....

Seni çok seviyorum Nazlıhanım iyiki doğdun benim papatya gülüm:)))

Annen

KARŞILAŞINCA

2011-07-07T07:55:00.001+03:00

Sen anneni kaybedeli 53 sene olmuştu.
Ben seni kaybedeli bugün 1 sene oldu.

Sen seneler boyunca anneni anlattın bana.
Benim çocuklarım seninle yaşadılar.

Sen gitmeden önce hep anneni sayıkladın.
Ben 365 gündür gece-gündüz , uykuda- uyanık seni anıyorum .

'Annem beni çok ararsın demişti gerçekten çok arıyorum' derdin.
Ben de seni çok arıyorum.

Annen sana göre dünyanın en iyi annesiydi.
Bana göre SEN dünyanın en iyi annesisin.

Didişdikten sonra gidip sarıldığım, kollarını zorla boynuma doladığım, nazımın geçtiği, bana hem bağıran, kızan , küsen , hem de kaprislerimi, deliliklerimi çeken 'tilkilerin kuyrukları gözünden sarkmış hayrola' diyip gülen , yattığımda üstümü usulca örten, sıkıntımı anlayıp hemen çare bulan, bir bakış bir göz işaretiyle içimi ferahlatan, ruhum bile duymadan benim için neler neler yapan, bana hem anne, hem baba, hem kardeş, hem arkadaş olan ANNEM......

Eğer bir şeyleri seziyorsanız her zaman ettiğim dualar geliyorsa sizlere, o zaman içimdekileri biliyorsunuz yazacak birşey kalmadı demektir.
Yok eğer gelmiyorsa, bir gün karşılaşınca anlatırım hepsini size.....

Şu anda sen ve babam her nerede ve nasılsanız Allahtan diliyorum ki günahlarınızdan arınmış , azaplardan uzak olun. Allah rahmet eylesin size ......Nurlar içinde kalın......

CUMA

2011-06-24T08:22:00.006+03:00

http://snmzmutfak88.blogspot.com/2011/02/ilk-sevgililer-gunu.html

kaldığımız yerden devam ediyoruz....

6 Ağustos 1965 Cuma günü bizimkiler evlenirler.

Bizim kız Büyükada'ya gelin olarak gider. Eşinin annesi , abisi, ablası ve çocukları ..... Tam istediği gibi kalabalık bir ailesi vardır artık.

Günler geçerken sonunda bir bebişleri olacaklarını anlarlar. Bu hem bizim oğlan hemde kız için mutluluktur. Bebek Haziran ayında gelecektir. Mayıs ayında bizim oğlanın böbrek sancısı tutar. O kadar hat safhadadır ki artık çarşaf yardımıyla sağa sola çevirmeye başlarlar. Düşünceleri bebek doğduktan sonra ameliyat olmasıdır . Evdeki hesap çarşıya uymaz. Taşlardan biri üretere düşünce bizim oğlan apar topar İstanbul'a getirilir ve Haseki hastanesinde ameliyat olur.
Neyse bu tip ameliyat olan kişiler en fazla 10 gün içinde taburcu olurlar. Kızın babasının evi Üsküdar'da olunca işler daha kolaylaşır diye düşünürler. Bu arada bizim kızda babasının yanına gelir tabii. Sabah ilk vapurla ( 'işçilerle beraber geçiyordum Eminönü'ne ' diye anlatıyordu) elinde kocasına yaptığı yemeklerle karnı burnunda hastaneye gidiyor. Akşamın köründe oturmaktan davul gibi şişmiş ayaklarla eve dönüyor. Evde biraz dinleniyor sonra ertesi günün yemeklerini yapıyor.
Fakat bu arada bizim kız iyice ağırlaşıyor. Ama her sabah gitmeye devam. Kocasını yalnız bırakması mümkün değil:)
Bizim akıllı oğlan anlıyor artık zor karısının gelmesi . Artık gelmemesini söylüyor ama olur mu? Bizim kız itiraz ediyor. Onun üzerine
22 Haziran günü ' Güzin yarında gel ondan sonra gelme olur mu?' diyor kocası.

23 Haziran günü bizim kız sabahtan kalkıyor. Çok tatsız. Keyfi yok. Ama sevdiği bu gün de gel dedi. Artık gitmek farz onun için. Hazırlanıyor, yemekleri alıyor.
YOK OLMUYOR.
Odanın içinde beş adım atıyor, gerisi gelmiyor. Biraz uzanıyor , dinleniyor. Yeniden yürümeye başlıyor. Bu sefer sekiz dokuz adım. Yine ZINK duruyor. Mümkün değil .
Çok sevdiği , her zaman kendisine bir anne gibi davranan yan komşusunu çağırıyor. Hastaneye giderken yanında gelmesini söylüyor.
Bizim kızla oğlanın aşkına en yakın tanık olan bu hanım , ikisinide çok seviyor. Biliyor ki oğlan gel demiş bizim deli kız gidecek.
Ama kadın eski toprak olayın gidişatını anlıyor ve başlıyor bizim kızı ikna etmeye:
' Bak Güzincim seninle tabiiki gelirim. Ama yüzüne lohusalık çökmüş senin. Bebek her an gelebilir. Bak evin içinde adım atamıyorsun nasıl gideceğiz karşıya değil mi ? ' diye

Çare yok. Bebek yüzünden Gİ Dİ LE Mİ YOR.:((((

Kız bütün gün ara ara gelen sancılarla yatıyor. Derken akşam bebek gelme sinyalleri veriyor. İnatçı kız evde doğum yapacağım diye tutturuyor. Eve gelen ebe bebeğin ters olduğunu ve çeviremeyeceğini söyleyince mecburen hastaneye gidiliyor.
Hastanede yapılan muayene sonucunda biraz beklemesi söyleniyor. Ama bizim kızın aklı kocasında . Bugün gidemedi. Evde telefon yok haber veremedi.
Bekleme odasına girdiğinde iki yatak görüyor. Birisinde bir hanım horul horul uyuyor. Ötekisinde ise bir kadın avaz avaz bağırıyor.

Bizimki bir köşede , ağrısı gelince kalorifer borusuna tutunuyor.

Avaz avaz bağıran kadını bir kaç kez muayene ediyorlar. Daha doğum yok. (Bu hanım bizim kız doğum yaptıktan 12 saat sonra doğruruyor. )Öteki kadın ise sancılar arasında uyumaya devam ediyor. ( Bizim kız hep hayret ederdi. Doğum yapılırken nasıl uyunur diye. Zaman ona gösterdi. Kızıda doğum yaparken sancılar arasında uyuyordu:)))))
Bir zaman sonra odaya giren hemşire köşedeki sessiz ama sancısı olduğu belli kadını farkediyor. Hemen alıp tekrar muayeneye götürüyor.
Doğum başlamış. Neredeyse bekleme odasında doğuracak bizim kız ama çıtı çıkmıyor:(

24 Haziran yine Cuma günü sabaha karşı saat 01.50 de kendi deyimiyle 'bembeyaz toparlak olarak' bir kızı dünyaya geliyor.

Hastanede kaldığı dört gün boyunca her ziyaret saatinde pikeyi yüzüne çekip ağlıyor. Eşinin yanında olmamasında dolayı. Bir an önce çıkıp onun yanına gitmek istiyor.
İlk üç gün bebekle bile pek ilgilenmiyor. Ne zaman ki bebiş süt içerken tıkanıp morarmaya başlıyor işte o zaman aklı başına geliyor. 'Çıplak ayakla koridorda koşup hemşire odasına nasıl gittiğimi hatırlamıyorum bile' diye söylerdi.
Sonunda hastaneden çıkıyor eve bile gelmeden doğru öteki hastaneye gidiyor. Kocasını görmek , ona bebeği göstermek için.
İşte baba - kız aşkı bu ilk görüşmede doğuyor herhalde. Bizim oğlan bebek hastanede mikrop kapacak diye deliriyor, endişeleniyor doğru düzgün sevemiyor bile bebeği.
Aksilik bu ya herkesin 10 günde taburcu olacağı bu ameliyat sonrasında bizim oğlan tam 33 gün hastanede yatıyor.
Neyseki sonra hep birlikte önce Üsküdar'da sonra Büyükada'da uzunca bir süre hasret gideriyorlar. Bebek her ağladığında , her ses çıkardığında bizim oğlan direnini tuta tuta bebişinin yanına gidiyor. Bebekte ağlıyorsa babasını görünce susuyor.
Bu arada bizim kız kayınvalidesini o kadar çok seviyor ki kızına onun adını veriyor. (Kızıda kendi kızına aynı adı veriyor)

İşte bu gün yine bir Cuma ..... Ama kırık , buruk , keyifsiz bir Cuma .... Günlerin kabahati yok tabii.
Yine dalgalandığım, yine buruklaştığım, yine yine işte öyle bir gün.......
Bence benim için bu günün en güzel yanı bahane edilecek ve bizim kızla oğlana gidilecek bir gün:) olması ......

Tüm arkadaşlarıma sağlık, huzur dolu günler diliyorum.
Herkese sevgiler

Nazlı Gül

SEVİLİM Ve İKİ ARA BİR DERE ELİME TUTUŞTURDUKLARI :))))))

2011-05-16T08:11:00.004+03:00

Bir demlik sohbet - Sevil benim blog yazmaya başladığımdan beri tanıdığım bir kişi. 'Ablam' sız bir yorum yapmaz . Ne zaman bir şey sorsam mutlaka geri döner, yardım eder isteğimi yerine getirir.
Gerçekten onu çok seviyorum. Sıcak, samimi ve içten.....

Sevilim benim için farklı bir yönü varki blog arkadaşlarım arasında tek telefonda konuştuğum kişi:)))
Önce birbirimizin sesini duyduk:))

Her defasında blog yazarları buluşmasına beni çağırmış ama ben gidememiştim. Hatta bir tanesi evime çok yakın bir yerde yapılmış olmasına rağmen katılamamıştım.

Kısmet düne kalmış meğer. Sabah eşim beni Fenerbahçe Özsüt'e götürdü. İçeri bakmamla Sevil'i gördüm. Canım benim elinde kocaman bir liste. Belli ki herkesi memnun etmek , rahat ettirmek için çırpınıyor. Kısacık bir bakışmadan sonra sarıldık , öpüştük. İki ara bir dere annesini sordum.
'İşte burada' demez mi?

Annesiyle tanışmak benim için ayrı bir mutluluktu. Çok iyi gördüm kendisini . Dualarımızı Allah kabul etmiş kendisine şifalar vermişti.

Seville uzun uzun oturmak , konuşmak isterdim ama fazla meşgul etmemek adına hemen ayrılacağımı söyledim.
Canım benim iki ara bir dere Vaseline firmasının hazırladığı bu hediye sepetini elime tutuşturuverdi:)))))

Vedalaşıp eşimin yanına geldim.

Eve geldiğimizde kızım kutuya bayıldı. İçindekileri ortaklaşa kullanmaya karar verdik:)))

Sevilim seni yakından görmek , anneni sağlıklı bir şekilde senin yanında görmek bana çok iyi geldi. Senin adına da çok mutlu oldum.

Bir dahaki sefere uzun uzun görüşmek üzere diyor, herşey için teşekkür ediyorum......

Sevgilerimle,

ANNEM

2011-05-08T13:55:00.002+03:00

305 koca gün geçti. Ve ben:

'Anne' kelimesinin dünyadaki en güzel kelime olmasına rağmen kalbimi ne kadar çok acıttığını farkettim.

Anladım ki;

'anne' olmanın mutluluğu anlatılmaz olsada ; artık 'anne' diyememenin acısı da o kadar fazlaymış....

ÖDÜL VE TEŞEKKÜR

2011-02-25T09:29:00.003+02:00

Sevgili anneanneninemekleri bana Okuması En Keyifli Blog ödülünü göndermiş. Çok teşekkür ediyorum.

Bende listemde olan , bana bu sayfalardan ulaşıp yazılarımı okuyan , acılarımı paylaşan, tariflerimi deneyen herkese yolluyorum kucak dolusu sevgimle beraber ....

YAZIYI OKUYUP DÜŞÜNELİM Mİ?

2011-02-21T15:30:00.002+02:00

Prof. Dr. Osman MÜFTÜOĞLU

Bu gidişe nasıl son vereceğiz

Şimdiden altını açık seçik çizip, bir kez daha uyarayım... Bu gidiş iyi gidiş değil! Teknoloji bize yardımcı araçlar olmaktan çıkıp, bizi yönetir hale geldi. Öyle ki, bir koltuğunda dört karpuz taşıyana bile “aferin” diyemiyoruz. Ve bu durum ruh ve beden sağlığımızın canına okuyor... Bizi hasta ediyor. Bu nedenle yeni ve farklı bir reçete oluşturmalıyız. Yeni bir “iyi hayat” reçetesi bulmalıyız. İşte, o reçete...

devamı burada

KEŞİR SALATASI (Lezzet Dergisinden alınmıştır)

2011-02-19T11:21:00.000+02:00

Geçen gün gelen arkadaşlarım için yaptım. Aşağı yukarı tarifler aynı ama yine de denemekte fayda var diye düşünüyorum

Malzemeler:

1 kg havuç

1 orta boy soğan

2 yemek kaşığı zeytinyağ

1 yemek kaşığı ceviz içi

yarım demet kıyılmış maydanoz

kırmızı pul biber

5 yemek kaşığı yoğurt

dereotu, tuzu

Yapılışı:

Havuçların kabuğunu temizleyip rendeleyin. İnce doğranan soğanı zeytinyağında soteleyin. Havuçları ilave edin kavurun. Ocaktan alın soğumaya bırakın. Soğuyunca diğer malzemeleri karıştırın . Üzerini düzeltin dereotu ile süsleyin.

Afiyet olsun....

EV YAPIMILAHANA VE PANCAR TURŞUSU

2011-02-17T10:55:00.000+02:00

Turşu yapmayı seneler önce bir kere denemiş ve hüsrana ! uğramıştım. Ne yazık ki bu eve taşındığımızda balkonumuzu kapatıp mutfağa dahil edince turşularımı koyacak serin bir yer bulamamış , hepsini çürütmüştüm.
Daha sonra diyetle birlikte turşuları yalnızca seyreder olmuştuk:)
Ne zaman hamarat arkadaşım Mine'de ev yapımı turşu yedim bir kez daha denemeye karar verdim. Tuzu diğer turşulara göre daha az yapımı daha kolaydı.

Bu sene pancarı bol tükettiğimiz için ben önce pancar sonra kızım için lahana turşusu yaptım. Müsait olan bir pencerenin dışına koydum turşuları. (İsteyince oluyormuş :)

Malzemeler:

1 lt ılık su

3 yemek kaşığı kaya tuzu

1 su bardığı üzüm sirkesi

1 yemek kaşığı toz şeker

1 baş ayıklanmış sarmısak

kereviz sapı

1 avuç kadar nohut

Yapılışı:

Ilık su içine önce kaya tuzunu atın eritin. Daha sonra sirke ve toz şekeri ilave edip karıştırın.
Lahanaları parçalayıp yıkayın süzün. Kavanoza lahana parçalarını aralarına sarmısak ve nohutları koyarak doldurun. Hazırladığınız suyu dökün. En üste kereviz yapraklarını koyun. Kavanozun ağzını iyice kapatın ters çevirin. Soğuyana kadar bekleyin. Sonra düzeltip serin bir yerde 15-20 gün bekletin.

Pancarı soyup ayıkladım , kalın parçalara böldüm. Kavanoza yerleştirdim. Aralarına hiç birşey koymadım. Üzerine hazırladığım suyu döktüm. Yine ters çevirip soğuttum. Serin yerde 15 günde oldu.
Yalnız ben kütür sevdiğim için pancarı haşlamadım. Eğer yumuşak olmasını istiyorsanız biraz haşladıktan sonra diğer işlemleri yapabilirsiniz.

Mine tattı ve beğendi. O zaman turşularda burada olmaya hak kazandılar:)))))

ÇUKUROVA ÇORBASI (Sahrap Soysal tarifiyle)

2011-02-16T10:30:00.000+02:00

Bu çorbada arkadaşlarıma yapıldı . Hamurdan biraz fazla yapıp kaloriferde kurutup cam kavanoza koydum. İkinci yapımda kolaylık olsun diye......

Malzemeler:

4 su bardağı un
1 çay kaşığı tuz
sert bir hamur olana kadar su

250 gr kıyma
1 su bardağı haşlanmış nohut
2 tatlı kaşığı biber salçası
4 su bardağı et suyu yada 1 tane et bulyon
biraz tereyağ
3 yemek kaşığı sıvıyağ
1 tatlı kaşığı pul biber
1 yemek kaşığı kuru nane
2 limon suyu
tuz, karabiler

Yapılışı:

Hamuru hazırlamak için unu yoğurma kabına aktarıp üzerine tuz ve yeterince su ekleyin. Sert bir hamur elde edene kadar yoğurun ve 20 dakika dinlendirin.
Hamurdan eşit büyüklükte iki adet beze yapın. Bezeleri oklava ile hazır yufka kalınlığında açın. Bir yüksük kapağı ya da ruj kapağı ya da buna benzer bir kalıp yardımıyla yuvarlar parçalar yapıp bir tepside biriktirin.

(Bu aşamada ben yuvarlak hamur parçalarını bol unlu tepside biriktirip iyice kuruttum. Elekten geçirip unlarını eledim. Kavanoza koyup sakladım)

Diğer taraftan kıymanın içine tuz , karabiber ve pul biber koyup iyice yoğurun. Hazırladığınız harçtan nohut büyüklüğünde köfteler hazırlayın. (Bu aşamada da Allah yardımcınız olsun ben bayılıveriyordum) :))
Teflon tavaya biraz sıvıyağ koyup köfteleri 5-6 dakika kızartın.(Ben havlu kağıt serilmiş tabağa alıp yağını süzdürdüm.)
Çorbayı yapacağınız tencereye biraz tereyağ koyun eritin. Salça , et suyu, tuz, karabiber ve limon sularını ilave edin, kaynatın. (Ben bir limon suyu kullandım)
Nohut ve köfteleri kaynamakta olan sosun içine atın 10 dakika pişirin. Sonra yuvarlak hamurları (istediğiniz miktarda) atın bir 10 dakika daha pişirin. Pişerken üzerine nane ilave edin.

Sıcak sıcak servis yapın.

Bu çorbanın özelliği içinde bozuk para şeklinde hamurların olmasıymış.
Ben zaten hamurlu çorbaları çok severim. Biraz hazırlaması zahmetli olsada yemesi çok güzeldi.

Sevgiler

İLK SEVGİLİLER GÜNÜ

2011-02-14T08:22:00.000+02:00

Sene 1961...

Annesini kaybeden kız 26 yaşında. O zamana göre evde kalmış bir kız sayılıyor. Ama umrunda değil.

Annesi hayattayken gelen taliplerini ya çok zengin diye (zamanı gelince kendi ailesini küçük görürler ya da ben o hayata ayak uyduramam mutsuz olurum diye) ya beğenmediğinden çoğu zaman da arka mutfak penceresinden kaçtığı için göremediğinden reddediyor.

Bir an önce evlenmesini isteyen annesine her seferinde :
- Annecim ister çöpçü , ister bekçi olsun, ister itli ister bitli olsun ama benim seveceğim bir insan olsun . Ben o insanla evleneceğim . diyor

Anne çaresiz. Çabaları devam etsede kendisinden her zaman çekinen saygı duyan her dediğini yapan kızı ne yazık ki bu konuda asla taviz vermiyor.

Bu arada anne hastalanıyor ve kızı 20 yaşındayken onu bırakıp gidiyor.
Öğretmen babası Gebze'de . Kız burada yalnız kalıyor diye baba emekli oluyor. Aldığı ikramiyeyle her tarafı dökülen tahta ev yerine iki katlı yığma bir ev yapıyor. İkisi bu evde kalmaya başlıyorlar.

Güzel kız büyüyor ama yine evlenmekle ilgisi yok. Annesinin yerini bu sefer eş, dost, tanıdık alıyor ama kızın gönlü kimseye kaymıyor.

Subay olan aile dostlarının kampına davetli olan kız bir akşam çadırda oturken yine söz dönüp dolaşıp kızın yuva kurmasına geliyor. O sırada içeri bir yedek subay giriyor. Kız bu yakışıklı adamı görünce yanındakileri :
- Beni evlendirmek istiyordunuz işte beni bu yedeksubayla evlendirin. diyor.
Hoppalaaa......

Adam evli mi? bekar mı? Ne iş yapar? Kimdir? Neyin nesidir?
Hemen komutanın hanımı kocasından gerekli bilgileri alıyor. Yakışıklı subay komutanın gözdesi. Dürüstülüğü en önemli özelliği ama daha da önemlisi BEKAR olması...

Kızı en çok, masaya davet edilen subayın izin isteyerek gidip üstünü değiştirmesi mis gibi o zamanların gözdesi PURO sabunu kokarak geri gelip masaya oturması etkiler.

Aralarda ne olduğunu bilmiyorum ama olaya el koyan hanımlar çetesi en önde de komutanın hanımı Jale hanım nasıl yaptılarsa !ertesi gün o zamanlar 'cemse' denilen askeri araca kız ile oğlanı beraber bindirmeyi başarırlar.....

Bu arada subayın oraya gelişi de mucizedir.
Kura torbasında 4 tane İstanbul vardır. 3 tanesi çekilmiştir. Bizim yakışıklı yedeksubay adayı 'Bende dördüncü İstanbul'u çekeceğim ' der ve çeker.
Kızın aile dostları olan Komutanın birliğine gider.

Bundan sonra 4 uzuuun sene flört dönemi vardır. O zamanda bu kadar uzun süre flört etmekte kolay iş değildir.
Kızın yakalanma korkusuyla hep parklarda buluşurlar. Hatta daha sonra 'Gülhane Parkı artık bizim mekanımızdı oranın demirbaşı olmuştuk' diye anlatıp gülerlerdi...

Bizim güzel kız yakışıklı oğlanı öylesine sevmiştir ki onun yanında olmak mutluluğun en büyüğüdür.
Koşulsuz sever adamı. Onun için dünyada bir tek o vardır. O ne dese doğrudur. Sevgi artık tutku olmuştur. Haa bu arada evlenmek için hiç baskı yapmaz bizim kız. Onun sevdiği yanındadır ya gerisi boştur.
4 yılın sonunda evlenme teklif edilir. Nişan ve nikah yapılır.

Yakışıklı adam çok şanslıdır. Onu hayatı boyunca koşulsuz seven bir karısı vardır. Hatası olsada onu affeden, bağırdığında 'bir insana bağırmak da bu kadar mı yakışır' diye söyleyen, onu giydirmekten, onun sevdiği yemekleri yapmaktan, ona sırf ona saatlerce bakmaktan bile dünyanın en mutlu kadını olduğunu söyleyen bir eşe sahiptir.
Kadın için dünya bir tarafa eşi bir tarafadır. Cümle alem de bunu bilir.

Yakışıklı adamda eşinin bu tarafını bilir, gurur duyar ama o da eşini çok sever. Eşi kadar belli etmesede.
Gerçe bizim kız için önemli olan kendi sevgisidir. Kuralı şudur : Ben kocamı mutlu edeyim, o mutlu olsun ben onun mutluluğundan mutluluk duyayım.

Kocası felç olduğunda 11 ay gece - gündüz bir bebek gibi ona bakar. İyileşeceğinden hiç ümidini kesmez. En kötüsü iyileşmesede olur. Yeterki kocası yanında olsun başında olsun.

Olmadı . Bizim yakışıklı bundan 27 sene önce 14 Şubat'ta eşini ve kızını bırakıp gittiğinde 19.5 senelik evlilerdi.

Bizim kızında sonununun başlangıcı oldu eşinin gitmesi. Seneler boyunca kocasının işten gelme saatinde gözü kapıya takılır oldu. Hani döner diye bir takım elbisesi , paltosu çorabı gömleği hep dolapta hazır bekledi.
Geceler boyunca onu özlediğini , sevdiğini düşündü ve sessizce ağladı. Hep sessiz. Acısını hep içinde yaşadı.

Seneler önce 14 Şubat Sevgililer Günü ilan edildi.
Bir yıl öncesine kadar hep ziyaret etti eşini bu günde. Sitemle 'hep ben 50 yaşımda öleceğim dedin ve 51 yaşında beni bırakıp gittin. Ne olur ben uzun yaşayacağım seninle yaşlanacağım deseydin de beraber olsaydık. Bak bu gün sevgililer günü beraber kutlasaydık canım' dedi.

İşte bu gün onların beraber kutlayacağı İLK Sevgililer Günü...

Birazdan onlara gideceğim. Günlerini kutlamak için ..... Belki biraz sitem için..... Ama daha çok onları ne kadar sevdiğimi ne kadar ÖZLEDİĞİMİ söylemek için...

Nur içinde yatın benim güzel sevgililerim, Sevgililer Gününüz kutlu olsun......

İYİ KANDİLLER

2011-02-13T19:00:00.003+02:00

Herkesin Mevlüt Kandil'ini kutlarım. Tüm dualarınız kabul olsun inşallah. Sevdiklerinizle

geçireceğiniz nice kandillere......

YUFKA BOHÇASINDA İÇ PİLAV

2011-02-12T10:14:00.000+02:00

Geçen hafta arkadaşlarımı yemeğe çağırmıştım. Onlara yaptım.

Öğlen yemeğine geldiler. Yapım aşaması biraz el oyalıyor ama sunumu göz doldurucu oldu.

İç pilavı buradaki tarifime göre pişirdim. Güveç kaplarını yağlayıp içlerine kestiğim dörtte bir yufkayı buruşturarak yaydım. Biraz ılınan pilavla içlerini doldurdum. Yufkanın uçlarını toplayıp (ya ılık suda biraz beklettiğiniz maydanoz saplarıyla ya da benim yaptığım gibi yufkanın kenarlarından kestiğiniz şerit yufkayla) bağladım. Üzerlerine sıvıyağ sürdüm.

180 derecede ısıtılmış fırında üzerleri kızarıncaya kadar pişirdim.

Hamiş:

Daha geniş vaktiniz olursa kalıplara koyduğunuz yufkalı pilavı yarım saat kadar buzdolabında bekletin. Fırın kağıdı yayılmış tepsiye kalıplarından çıkarıp koyun ve öylece fırına verin. Altları daha çabuk kızarıyor.

EKMEK KÖFTESİ

2011-02-10T10:01:00.000+02:00

Bizde bayat ekmek çok oluyor. Çünkü küçük bey ile küçük hanım hep taze ekmek istiyorlar. Zorunlu birikiyor. Ama atmıyoruz. Hepsini Naciye'ye veriyorum. Ya komşusu Şile'ye götürüp aç hayvanlara veriyor yada apartman görevlileri tavuklarını besliyor. Çok şükür ki Naciye sayesinde çöpe gitmiyor ekmekler.
Bir süre önce blogları gezerken bu tarifi görmüştüm. Ara ara yapıyorum. Uzun zamandır beyaz ekmek yemeyen ben ve eşimde nasibimizi alıyoruz böylece:))

Biz beğendik ve severek yiyiyoruz. Çeşit olması açısından denemenizi tavsiye ederim.

Malzemeler:

1 bayat ekmek (kabukları ayıklanmış suya bastırılmış)

1 orta boy soğan

½ demek maydanoz

1 yumurta

biraz un yada ince bulgur

tuz, karabiber, kırımızı pul biber, kimyon

Yapılışı:

Soğanı soyup rendeleyin. Üzerine suyunu iyice sıktığımız ekmek içlerini koyun. Diğer tüm malzemeyi ekleyerek yoğurun. Biraz buzdolabında bekletin.
Yuvarlak şekil verip çok az yağ sürdüğünüz teflon tavada altını üstünü pişirin.

EVDE NE VARSA ÇORBASI

2011-02-09T09:44:00.005+02:00

Sevgili Arkadaşlar

Aksi , huysuz bir insanım bu günlerde. İçimdeki fırtınalar tavan yapmışken, yeni duruma alışmış gibi görünmek beni sıkıyor, bunaltıyor. Hiçbirşey beni memnun etmiyor. Mutfak bile .....

Dün mutfağa girdim buzdolabını açtım. Gözüme kereviz ilişti. Yanında beni al diyen bir havuç gördüm. Hemen bir çorba yaptım. Her ne kadar oğlum 'bunların hepsini karıştırmak zorundamısın' desede babamız ve kızımız beğendi çorbamızı

Malzemeler:

1 büyükçe kereviz

1 tane ortaboy havuz

1 tane ortaboy patates

biraz tereyağ

biraz un

tavuk suyu ya da ½ tavuk bulyon

1.5 yemek kaşığı kadar bulgur

tuz, karabiber, birazcık zencefil

Yapılışı:

Tencereye tereyağını koyup eritin. Biraz un ilave edip bir iki karıştırın. Rendenin iri gözünü kullanarak rendelediğiniz kerevizi havucu ve patatesi koyun karıştırın ve üzerine çıkacak kadar su ilave edin. Yarım bulyonu ufalayarak ekleyin ve kaynamasını bekleyin. Ateşi biraz kısın 10 dakika bekleyin. Bulgurları, tuzu, karabiberi ve zencefili ilave edin ve sebzeleri pişirin. Biraz ılınınca blenderden geçirin. Üzerine yağda kızdırılmış nane koyup servis yapın.

Afiyet olsun

PAYLAŞILAN BİLGİSAYAR :))))

2011-01-29T14:29:00.002+02:00

Sevgili Arkadaşlarım

Çok şükür hastalığı atlattım. Ama bu nasıl bir virüs ise gidip gidip geri geliyor. Eşim iyileşti derken tekrar hastalanır gibi oldu. Neyse ki bu virüsü toplayıp evden atmayı başardık:))))

Ama bu arada kızımın bilgisayarı yine ! bozuldu. Tabii anne-bilgisayarı el altında nasıl olsa:)))
Benim laptop adres değiştirdi hoooop onun odasında başucuna yerleşti. Ehh sabahtan geceye kadar onda olunca ben giremiz oldum:(
Ara sıra o tv seyrederken şöyle bir bakıp çıkıyorum.
Umarım kısa zamanda kendi bilgisayarı tamirden gelir. Herkes rahatlar.

Bu açıklamayı yaptıktan sonra dualarınızı bekliyor (kızımın bilgisayara çabuk tamirden gelsin diye)
sizlere güzel bir hafta sonu diliyorum
sevgilerimle

24 SAAT İÇİNDE YAPILAN 3 KEK

2011-01-22T09:18:00.005+02:00

Hastalığımdan ötürü içimdeki acının başkaldırıp beni ne kadar üzdüğünü hissettiğiniz için, acımı anlayıp bana destek olduğunuz için hepinize teşekkür ediyorum.

Resimlerini gördüğünüz kekler 24 saat içinde arka arkaya yapıldı. Baton kek kalıbına cuk oturan bir tarif. Malzemeleri , tarifi, yapılışı ve pişmesi çok kolay. Tarif kimin mi? Tabii ki Sevgili NuNu'nun.
Sayfasında gördüğüm gün tesadüfen annemin bir arkadaşına çaya gidecektim. Hemen yaptım. Arasına kabak tatlısı koydum. Çok beğenildi.

Kakaolu arası kabak tatlısı konularak yapılan kek

Bu kek pişerken yaydığı koku yüzünden kızım 'Anne neden iki tane yapmadın?' diye sitemde bulununca kıyamadım ona. Çıkmama az bir zaman kalmıştı ki aşağıdaki keki yaptım. Onlar arasına kabak istemediler. O zaman damla çikolata koydum.

Misafirlikten eve geldim ki kekin yerinde yeller esiyor:)))) Çoçuklar çok beğenmişler. Ertesi günde sabah kahvaltısına misafirlerim gelecek. Kızım 'anne ne olur bir tane daha yapsan ' dedi.
Sabah ilk iş keki pişirdim.
Bu da yarısı sade yarısı kakaolu olanı.

Böyle tarifleri çok seviyorum. Hata oranı yok gibi. Herkese tavsiye ederim. Nunucuğum çok teşekkür ediyorum.

Malzemeler:

2 yumurta

1 su bardağı şeker

1 su bardağı süt

1 çay bardağı sıvıyağ

3 yemek kaşığı kakao

bir portakal yada limon kabuğu rendesi

3 yemek kaşığı damla çikolata

2.5 su bardağı elenmiş un

3-4 tane bitter çikolata

1 çay kaşığı vanilya

1 paket kabartma tozu

Yapılışı:

Yumurta ve şeker iyice çırpılır. Süt , kakao ve sıvıyağ eklenir. Karıştırılır. Daha sonra elenmiş un, vanilya ve kabartma tozu ilave edilir. Hafif yağlanmış baton kek kalıbına dökülür. En üste birkaç parçaya ayırdığımız çikolatalar konur ve hafifçe bastırılıp keke gömülür.
Önceden ısıttığımız 180 derecedeki fırında yirmi dakika kadar pişirilir daha sonra fırın ısısı 170 dereceye düşürülür.
Nunucuğumun dediği gibi kürdan testi yapmak şart. Çünkü herkesin fırınının pişirme derecesi farklı olabiliyor.

Hamiş:

Kek hamurunuzun yarısını sade olarak kalıba döküp diğer yarısına kakao ekleyerek üzerine ilave edebilirsiniz. Ya da hepsini sade yapabilirsiniz. Ama mutlaka ve mutlaka üzerine çikolata koyun. Pişince çok güzel oluyor.

Nunu'nun orjinal tarifi görmek istiyorsanız burada.

BİR TAS ÇORBA ....

2011-01-16T15:34:00.007+02:00

Hatırlıyormusun,

İlkokulda kızamık olmuştum. Herkes normal şekilde kızamık dökerken ben göz bebeklerimde bile kırmızı lekeler çıkarmıştım.Kendimden kormayayım diye günlerce ayna vermemiştin bana:) Kırk derece ateşle sayıklayarak kaç gün yatmış, gözümü her açtığımda seni görmüştüm. Et yasaktı ve ben kırk gün boyunca et, tavuk yememiştim. Ama söz vermiştin. Kırkbirinci gün tavuk yapacaktın. O zamanlar nerde böyle tavuk bolluğu. Hangi evde tavuk pişse kokusu sokak başından duyulurdu.
Her zaman her konuda olduğu gibi ağzından çıkan 'söz' kelimesini her ne olursa olsun yapacağını bildiğimden kırk günü sabırsızlıkla beklemiştim.
Babam yıllık izninin bir bölümünü kullanarak benimle beraber yatağın içinde günlerce oyun oynadı.
Nihayet o gün gelmişti. Aldığın tavuk pişmeye yüz tuttuğunda salona gelen kokusundan artık dayanamaz olmuştum. Sobamız salondaydı ve bana orada yatak yapmıştın. Üşütürüm endişesiyle mutfağa gelmemi istemezdin.
Evet sofra kurulmuş, önce çorba içmem koşuluyla tavuk yememe izin vermiştin. Çünkü çorba midenin ilacıydı, her zaman böyle derdin. Sonra tabakta bir bütün tavuğu önümüze koyup bizi izlemeye başlamıştın.
Bizde babamla karşılıklı geçmiş 'bak kızım burası butu al sen ye' 'babacım burası beyaz eti sen ye' diye diye bir koca tavuğu bitirmiştik:)))

Sonraları ne zaman hasta olsam kendi evindeysen orada yapar , buradaysan burada yapar bana mutlaka bir tas çorba içirirdin.

Annem;
Cuma'dan beri hastayım. Soğuk algınlığı. Sesim kötü, kafamın yanında bir kafa daha var sanki. Doktor mutlaka dinlenmem gerektiğini söyledi. Tabii ki her ev hanımı gibi bunu yapmam çok zor.
Bir sürü ilaç alıyorum ama benim asıl ihtiyacım 'bir tas çorba'

Seni çok özledim , nasıl ihtiyacım var sana, nerelerdesin....

MÜRDÜM ERİK MARMELATLI KREP

2011-01-14T10:36:00.010+02:00

Bu marmelatı Sevgili Hasibe Öğretmenden öğrendim. Pasta arası kullanılan marmelatmış bu . Yaptım iki kavanoz çıktı. Buzdolabında duruyor.

2 kilo mürdüm eriğini alıp yıkıyorsunuz. Elinizle ikiye ayırıp ortasındaki çekirdeği çıkarıyor ve bir tencereye koyuyorsunuz. Üzerini geçecek kadar su ilave edip çok ağır ateşte iyice pişiriyorsunuz. Biraz ılınınca blenderden geçirip ( 1 kiloya 1 su bardağı şeker ölçüsü) 2 su bardağı şeker ilave ediyorsunuz.
Tekrar ocağa koyup marmelat kıvamına gelene kadar kısık ateşte pişiriyor soğuyunca kavanozlara koyup buzdolabında saklıyorsunuz.

Krep'e gelince :

Herkesin kendine özgü bir krep tarifi vardır mutlaka. Ben bir yumurta , yarım kilo süt , bir yemek kaşığı zeytinyağ , bir tatlı kaşığı kabartma tozu ve aldığı kadar elenmiş unu karıştırıp biraz bekletiyorum. Bu tarif için bu karışıma 1 - 1.5 yemek kaşığı kakao ilave ediyoruz.
Teflon tavaya çok az yağ koyup bir kepçe krepten döküp iki tarafını pişiriyor ve kenara alıyoruz.

Bir krepi tabağa alıyoruz,

Üzerine marmelatı sürüyoruz

Biraz hindistan cevizi serpiyoruz,

Dilimlediğimiz muzları diziyoruz

Ve krepi rulo yapıp bir iki saat kadar buzdolabında bekletiyoruz.

Sonra dilimleyip üzerine pudra şekeri , hindistan cevizi yada isteğinize göre ( kıyılmış şamfıstığı, kıyılmış fındık , hindistancevizi) serpiyoruz.

Artık servis zamanı.....

Afiyet olsun,

ÖNEMLİ LÜTFEN TIKLAYIN !

2011-01-11T13:12:00.001+02:00

Sessiz ama derinden birlik zamanı, beraberlik zamanı, dua zamanı.

Lütfen TIKLAYIN

SEVALCİĞİMİN BLOK ÖDÜLÜ :))

2011-01-11T12:57:00.005+02:00

Sevgili Arkadaşım Yemekbiraşk- Sevalciğim bana bu ödülü gönderdi. Canım çok teşekkür ediyorum sana.

Bende ;

sevgili bülbülünyeri
sevgili flame
sevgili zeliha' ya gönderiyorum.

Ama hepinizi çok seviyorum

PORTAKAL KABUKLU TATLI (Semuş tarifiyle)

2011-01-11T09:04:00.005+02:00

Arkadaşım Semiha 'dan aldığım tarifler hep çok beğenildi, kabul gördü. (Pizza tarifi burada)Okula gidemediğim bir gün yapıp sınıfa getirmiş. Hatta tahtaya tarifini yazmış:)))
Canım arkadaşım biz yemedik diye bir gün bize de yaptı. Gerçekten çok güzel. Daha sonra birçok kere yaptım. Tadanlar çok beğendiler.

Gerçi Sevgili Nunucuğumun bu günkü yazısından sonra kabukla tarif yapmak biraz zor olacak ama......
Malzemeler:

250 gr. margarin (Ben Becel kullanıyorum)

3 yemek kaşığı yoğurt

1 paket kabartma tozu

Un

Arası için:

3-4 portakal kabuğu ( Tavla zarından biraz büyük kesilecek)

1 su bardağı tozşeker

Üzeri için:

Pudra şekeri

Yapılışı:

Önce portakal kabukları küçük doğranır. Tencereye alınarak üzerini geçecek kadar su konur ve 10 dakika kaynatılır.
Suyu dökülüp tekrar kaynatılır. Yine suyu dökülür ve düdüklü tencerede 10 dakika pişirilip süzülür içine şeker ilave edilip iyice karıştırılır ve bir kenarda bekletilir.

(Ben bir kere tencerede kaynattım ikinci sefer düdüklüde pişirdir. Semiha bu kaynatma işlemini 2-3 kez yapıyormuş)

Diğer tarafta margarini eritip içine yoğurdu koyuyoruz. Kabartma tozu ve unu eleyerek ekleyip yumuşak bir hamur tutuyoruz. 15 dakika kadar dinlendiriyoruz.
Biri diğerinden biraz büyük olacak şekilde hamuru ikiye ayırıyoruz. Büyük olanı merdane ile açıp hafifçe yağladığımız borcama yada kelepçeli kalıba koyuyoruz. Arasına portakallı içi yayıp (bu aşamada istersek hafifçe iri bırakarak kıydığımız cevizleri ilave edebiliriz) üzerine ikinci hamuru aynı şekilde açıp yayıyoruz.
180 derecede önceden ısıtılmış fırında pişiriyoruz. Ilındıktan sonra üzerine pudra şekeri serpiyoruz.

F VİTAMİNİ

2011-01-08T09:55:00.000+02:00

Sevgili Arkadaşım Candan paylaşmış benle. Bende sizlerle paylaşmak istedim.
Her derde deva arkadaşlarım!

Neden hepsi birbirinden bu kadar farklı benim arkadaşlarımın?
Neden bazıları hatta marjinal?
Biri arkadaşımsa diğeriyle nasıl anlaşabiliyorum? Neden kimse anlayamıyor?
Galiba onların hepsi içimdeki çok farklı “ben”leri gün ışığına çıkarıyor da ondan.
Biriyle uslu, kibar kız oluyorum.
Diğeriyle şakalar yapıyorum.
Biriyle oturup ciddi ciddi konuşuyorum.
Diğeriyle saçma sapan şeylere kıkırdıyorum.
Biriyle oturup çay içiyorum.
Diğeriyle dans ediyorum.
Birinin derdini dinleyip öğüt veriyorum.
Diğerinin bana verdiği öğütleri dinliyorum.
Hepsi bir bulmacanın parçaları sanki, tamamlayınca ortaya bir hazine çıkıyor. Arkadaş hazinesi!

Beni bazen benden daha iyi anlayan, iyi günümde, kötü gönümde beni yalnız bırakmayan arkadaşlarım...
Hepsi farklı günlerde aldığım rengarenk anti-depresanlarım sanki.

Mehmet Öz’den yeni bir şey daha öğrendim. Arkadaşlar sağlık için de faydalıymış.

Şaka değil! F vitamini diyor Mehmet Öz arkadaşlar için.
(F “Friends”den geliyor.) F vitaminin sağlığımıza faydaları say say bitmiyormuş...
Yapılan araştırmalara göre güçlü sosyal iletişim içerisinde olanlarda depresyona girme ve ölümcül krizlerin oluşma riski azalıyormuş. Düzenli F vitamini kullanmak sizi gerçek yaşınızdan 30 yaş daha genç hâle getirebiliyormuş. Dostluğun sıcaklığı stresi azaltıyor, gergin olduğunuz zamanlarda bile kan damarlarınızda pıhtılaşma ve kalp krizi geçirme riskiniz yüzde 50 azalıyormuş.

Yaşasın!!Bilmeden yıllardır ne çok vitamin depolamışım vücudumda.

Neymiş, arkadaşlara çok önem vermeye, mümkün olduğunca çok bağlantıda kalmaya, beraber her şeyin komik bir tarafını bulmaya devam.... Gülerken ağzımızı kocaman açmayı da unutmuyoruz, uçuşan bütün F vitaminlerini yutuyoruz (!)

HANDAN' ın menekşelerinin adı GÜZİN

2011-01-07T08:55:00.008+02:00

Seneler önce ilk defa çalışmaya başladığım dönemde çalıştığım firmanın akşam servisine bindim. Şöyle bir gözümü dolaştırdım ilerde sağda oturan kısa saçlı güzel yüzlü bir kızın yanına oturdum.

O oturuş 26 senelik arkadaşlığın başlangıcı oldu. Handan önceleri arkadaşım sonra dostum şimdi de kardeşim oldu.
Üzüntüleri, sıkıntıları, sevinçleri paylaştık. Bu yıllar içinde evlendik, çocuk sahibi olduk, büyüdük.
Gençtik, olgunlaştık. (İhtiyarlamaya başlıyoruz desem öldürür beni:)))))

İstanbul'un ayrı yakalarında oturuyoruz. Haftanın en az 3 günü telefonla konuşuruz. Belki bir araya gelmek istesek bu kadar sıklıkla gelemeyiz.

Birbirimize kırılmadık mı? Mutlaka olmuştur. Ama hiç önümüze koymadık bu konuları . Hep geçiştirdik. Handan'ın benden daha fazla yaptığı kesindir:))) (Handancım yazılı itiraftır bu:))))

Özel günlerimizde ilk telefon çaldığında daha bakmadan çocuklar 'anne Handan teyze arıyor' diye bağırırlar. İyi günümde kötü günümde hep o vardır yanımda.

Bu arada Nurdan'ı unutmamalıyım. O Handan'ın dolayısıyla benim de kardeşim. Ve bloğumun en sadık okuyucusu.
İşte bu güzel menekşeyi Handan bana getirmişti aylar önce. Bana gelen çiçeklerin hemen saksısını ve toprağını değiştirme gibi bir huyum vardır. Çiçekler döküldü yapraklar kaldı. Annemin en hasta olduğu dönemler. İçimden bu menekşe açtığı zaman annem iyileşecek diye dilek tutuyorum. O da ne. Bir sabah kalktımki annem çok iyi . Bana göz kırpıyor. Konuşuyor. Hemen bu menekşeye gittim. Pıtır pıtır tomurcukları vardı. Daha sonra hepsi açtılar.

Annemin gittiği zamanlarda ise bir tane çiçek yoktu. Sonra bir gün yine çiçekle konuşurken 'eğer çiçek açarsan onların ismi Güzin olacak' dedim. Birkaç gün sonra bu duruma geldi.

Yaşım ilerliyor mu ne? Annem hep konuşurdu çiçeklerle onları severdi ben tuhaf tuhaf bakardım. Ne garip aynısını ben yapıyorum şimdi. Kızımda bana durmadan söyleniyor. 'Beni de böyle sevsen bende çiçek açarım anne' diye...:)))))

Şanslıyım böyle bir insana rastladığım için. Şanslıyım dostluğumuzun kardeşliğimizin karşılıklı olmasını sağladığımız için...

Handan'ın çiçekleri sayesinde sayfam bayram yapsın istedim.
İyi ki varsın Handancığım....

Hepinize iyi haftasonları diliyorum, sevgilerimle

HAMİŞ:

Menekşelerin altındaki örtüler annemin yaptığı kumaş boyama örtülerdir.

HACI DAYI

2011-01-06T10:51:00.002+02:00

Dün eskilerden anne-babamdan beri tanıdığım birini daha uğurladık.

Çocukluk arkadaşım Nur'un dayısı. Adı cahit olsada bizim için hep Hacı Dayı'ydı. Çok bilgili , çok okuyan, az ve öz konuşan , kibar bir İstanbul beyefendisiydi. Bir süredir rahatsızdı. Dün Nur aradı ve kaybettiğimizi söyledi. Hacı Dayıya son görevdi. Camiye gittim uğurlamaya....

Çocukluğumun bir parçası daha kayboluyordu. Kaybolmayan tek şey anılardı.
Hiç unutmam bir yaşgünümde Nur bana bir albüm almıştı. Albümün kabağını açtığımda pembe bir kağıda

'Hiç solmayacak bir gül , hemde NAZLIGÜL olarak kal'

yazılmıştı. Nur bunu Hacı Dayının yazdırdığını söylemişti. Hala o albüm ve kağıt olduğu gibi durur.

İşte dün camide yine bu geldi aklıma .

Nur içinde yat Hacı Dayı . Allah rahmet eylesin......

PATATES SALATASI

2011-01-06T10:32:00.002+02:00

Anneme her 'misafir gelecek ne yapalım ' dediğimde hemen 'patates salatası yapayım ben' derdi. Ne kadar denediysem TABİİki onun kadar lezzetlisini yapamıyordum. Yine de yapamıyorum.
Apartman komşularımı mutlaka yeni yıldan sonra çay içmeye davet ederim. Geçen sene annem hasta olmasına rağmen yine çağırmıştım. Bu sene de çağırdım. Uzun zamandır böyle bir ağırlama yapmamıştım. Hepimiz anneme odaklanmayalım diye çaba sarfettik. Ama onun anmadan olurmu hiç. Resimlere baktık onu yad ettik. Canım annem...

Menüde patates salatası ve beyaz peynir olmazsa olmazlardandı:) Her ikiside annemin vazgeçilmezlerindendi.
Bu tarifi Sevgili Adile aldım. Pasta görünümlü bir salata oldu. Fotoğraflar kızıma ait.

Malzemeler :

1 kg patates
1 kg pancar
1 atom (göbek salata)
750 gr kuşbaşı doğranmış tavuk
2 küçük soğan
tuz, karabiber, muskat
süt, biraz tereyağ
bol nar

Yapılışı:

Patatesleri haşlayıp püre makinasından ( el ile yapılan ki ben çok memnunum) geçiriyorum. Tencereye alıyorum biraz tereyağ ve süt ilavesiyle püre yapıyorum. Püreye tuz koyup biraz muskat rendeliyorum ve kenara alıyorum.
Diğer tarafta tavaya biraz sıvıyağ koyup küçük doğradığım soğanları kavuruyorum. Kuşbaşı tavukları katıp , tavuklar suyunu bırakıp çekinceye kadar soteliyorum.Tuz ve karabiber ilavesiyle onlarıda ocaktan alıp kenara koyuyorum.
Başka bir tavada rendeleyip hafifçe sıktığım pancarları yine az bir sıvıyağında soteliyorum.
Atom salatayı yıkayıp kuruluyorum( kurutma makinasında) ufak ufak kıyıp biraz yoğuruyorum sertliği gitsin diye.

Bir kek kalıbını streçle kaplayıp en alta patates püresini , onun üstüne atop salatayı, daha sonra pancarları ve en üste tavukları koyup 2-3 saat dolapta tutuyorum. Servis tabağına ters çevirip üzerini narla süslüyorum.
Dün kabul gördü hem misafirlerimden hemde ev halkından. Bense bayıldım. Biraz zahmetli yapılışı ama yemesi çok leziz.

Afiyet Olsun,

PASKALYALI PASTA

2011-01-05T09:55:00.001+02:00

Sevgili Arkadaşım Berna'ya sabah kahvesine giderken Paskalya yapıp götürmüştüm. Orada konuşurken benim için değerli olan başka bir arkadaşım Sevgili Saadet hanım, aldığı Paskalyalardan nasıl pasta yaptığını anlattı.
Bende hemen yapıp denedim.
Bayat paskalyaların değerlendirilmesi bakımından da oldukça iyi bir öneri....

Paskalyaları dilimleyerek servis tabağına diziyoruz. Ben biraz nescafeyle ıslattım. Üzerine vanilyalı puding en üstünede çikolatalı sos yapıp ekleniyor. Soğutulup süslenerek servis yapılıyor....
Afiyetle

PASKALYA ÇÖREĞİ

2011-01-04T09:32:00.008+02:00

Paskalya Çöreğini oldum olası çok sevmişimdir. Büyükada'dayken pazar kahvaltılarında babam sıcak sıcak alır getirirdi. Kokusunu her duyduğumda bunu hatırlarım.
Ne zamandır yapmak istiyordum. Birkaç kere denedim ve olumlu sonuç aldım.
Uzun zamandır tarif vermediğim için tatlı ile başlayalım istedim.

Malzemeler:

½ su bardağı ılık süt

½ su bardağı sıvı yağ

½ çay bardağı ılık su

½ su bardağı toz şeker

2 tane yumurta

1 paket kuru maya

2 tatlı kaşığı mahlep

bir fiske tuz

Un (elenmiş ve ele yapışmayacak bir hamur olana kadar)

Üzeri için:

1 yumurta sarısı

1 yemek kaşığı pekmez

biraz su

file badem

Yapılışı:

Bütün malzemeler karıştırılır ve iyice yoğrulur. Kabarması için bir kenarda bekletilir.
İki katı kadar kabarınca birkaç kere daha yoğrulup havası alınır.

Hamur 2 bezeye ayrılır. Her bir beze de 3 parçaya ayrılır. El ile yuvarlanarak yaklaşık 20 cm uzunluğunda hamurlar elde edilir. Masaya aralıklı dizilir. Baş taraflarından birleştirilir geri kalan kısım saç örgüsü yapılır. Son kısımları birleştirilerek hamurun altına konur.
Yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine alınır

Bu şekilde 15 dakika daha bekletilir. Üzeri için yumurta sarısı çırpılır içine pekmez ve biraz su ilave edilerek karıştırılıp hamurların üzerine sürülür.
En üste file badem serpilir.

Önceden ısıtılmış 175 dereceli fırında üzeri kızarıncaya kadar pişirilir.
İyi demlenmiş bir fincan çay ile afiyetle yenir.....

365 GÜN

2010-12-31T09:04:00.002+02:00

Koskoca bir yıl daha geçti.....

Kimilerine göre derin izler bırakarak,
Kimilerine göre hızlı,
Kimine göre sağlıklı, kimine göre hastalıklarla,
Kimine göre uzun, kimine göre kısa

sonuçta bitti.
Artık arkada kaldı. Hatıralarımızdaki yerini aldı.

Şimdi yeni umutların, isteklerin, duaların olacağı yepyeni 365 gün bizleri bekliyor.....
Bu yılın herkese iyi gelmesini, mutluluk ve sağlık, huzur getirmesini diliyorum.
Acılarımızın , kederlerimizin, sıkıntılarımızın daha az,
mutluluklarımızın daha da çok olacağı bir yıl olsun....

Herkesin yeni yılı kutlu olsun

sevgilerimle

nzlgl

ABLA OLMAYA ÇABALIYORUM

2010-12-29T15:47:00.006+02:00

Uzun zamandır yoktum. Merak ettiniz biliyorum. Bende bu zamanı bir özet geçeyim istedim.....

Annemin gidişinden sonra her ne kadar sayfama girsemde iyi değildim. Hem fiziksel olarak hem ruhen. Kızım benimle ikiz hayatı yaşadı bunca süre. İyiki bu sene okullarını bitirdiler de yanımdaydılar yoksa herşey çok daha kötü olurdu....
Yaz olması dolayısıyla arkadaşlar, dostlar tatildeydiler. Döndükten sonra beni ziyarete geldiler sağolsunlar. Bazı kişiler yeni duyuyorlar bazılarının ise hala haberleri yok.
İç sıkıntım geçecek gibi değildi. Nerede olursam olayım gözyaşlarıma hakim olamıyordum. Sabah ezanını duymadan uyuyamaz olmuştum. Kalkıp anneme ve babama dua ettikten sonra uyuyabiliyordum. O da iki saat. Gündüzde uyumuyordum.
Temmuz sonundan itibaren eşim her akşam beni Caddebostan sahil yolunda yürüyüşe götürdü. Deniz havası iyi geliyordu. Bayramdaki lodoslarda bile biz oradaydık. Yağmur, lodos dinlemeden yürüyorduk.
Dönüşte karacaahmetten geçerken gözyaşlarıma hakim olamıyordum. Haftanın en az 4 günü annemi ziyarete gidiyordum. Oradaki mezarlara bakan kişi bile bana bu kadar sık gelmememi söylemişti ama dinleyen kim.
Bu arada geceleri sıktığım dişlerimi gündüzde sıkmaya başlamıştım. İş yaparken,yemek yaparken televizyon seyrederken her an dişlerimi sıkar olmuştum. Kızım 'anne yapma' demekten yorulmuştu.
Bununla kalmadı. Boyun kaslarım dişlerimi sıkmaktan kasılıyordu. Bu da şiddetli baş ağrısı yapıyordu. Zamanla şakaklarım , saç diplerim ağrımaya başladı. Bir sabah kalktığımda ağzımı açamaz olmuştum. Neyseki ilaçla çözüm bulabildik. Ama epey uzun sürdü.

Bu arada kızım sürekli kursa gitmem için baskı yapıyordu. İngilizceyi kaldıramayacağımı düşünüp başka bir kursa gitmeye karar verdim ve Halk Eğitimin Ahçı yardımcılığı kursuna yazıldım. Haftanın bir günüydü ve 09-16 arasıydı. Çok bilgili bir hocamız vardı. İlk derste aramızda iyi bir iletişim oluşmuştu. Ama ben bir süre sonra sıkılmaya başlıyordum.Dikkatimi uzun süre toplayamıyordum. Arkadaşlar yeniydi, ortam yabancıydı ama gitmekte de kararlıydım.
Bir yandan da resmi işleri halletmem gerekiyordu. Bunları yaparken gözyaşlarım durmuyor , mahkemede, vergi dairesinde, nüfus idaresinde heryerde ağlıyorda ağlıyordum.
Bir gün Bostancı'daki Vergi dairesinden dönerken arkadaşlarımı görmek için okuluma (Feneryolu Pratik Meslek Lisesi) uğradım. Dile kolay altı senedir gidiyorum bu okula. Birtek geçen sene 20 Kasım'dan sonra gidememişim. Arkadaşlarımı çok özlemiştim. Onlarda beni özlemişler dahası okula geldiğimi zannetmişler. Ben başka bir kursa gittiğim söylediğimde beni dinlemediler bile Pazartesi- Salı günleri buraya gelmem gerektiğini geriye kalan günlerde ne yapıyorsam yapabileceğimi güzel bir dille ! anlattılar. Işın hocamda (ki onunda annesi annemden kısa bir süre sonra veda etti ) mutlaka gelmem gerektiğini söyledi.
Ama kurs günleri çakışıyordu. Ben tabii ki burasını tercih ettim.Ama bir gün bile olsa güzel tarifler öğrendim. Bunları da sizinle paylaşacağım.
Arkadaşlarım bütün kötü günlerimde yanımdaydılar onlar beni ben onları çok seviyordum.
Böylece Pazartesi sabah , Salı günleri öğleden sonra yine kursuma gidiyorum.
Önceleri çok zor geldi. Ama şimdi çok iyi yapmışım da onları kırmamışım diyorum. Salı günleri daha erken saatte buluşup oturuyoruz,dertleşiyoruz kahvelerimizi içip yemeğimizi yiyiyoruz.
Ben ki Pazartesi günleri hiç bir yere gitmez temizlik yapardım. Artık sabah gidiyorum arkama bile bakmadan. Yaşanılacak en iyi günün bugün olduğunu kabul ettiğimden beri bazı alışkanlıklarımı değiştirdim.

Başka sağlık sorunlarım ortaya çıksada onlarıda atlattım. Atlattım ama doktorum 'ne zamana kadar kendine zarar vermeye devam edeceksin Nazlı yetmedi mi?' diye sormadan edemedi. Bazı şeyler insanın elinde olmuyor ne yazık ki:(
Bu sırada yağmurlar çok yağınca yürüşlerimize ara vermek zorunda kalıyorduk ki eşim bir spor salonuna kayıt yaptırarak buna da çözüm getirdi.

Anne ve baba tarafımda kalp ve şeker hastalığı bulunduğu için kendime iki kat daha dikkat eder oldum. Beslenmeme ve kiloma özen gösteriyorum. Yürüyüşü asla ihmal etmemeye çalışıyorum.
Klüpte yürüyor, kondisyon çalışıyor ve plates yapıyorum. Ayrıca haftada bir kez olan yoga derslerine giriyorum. Bunlar bana çok iyi geldi. Aksatmadan uygulamaya çalışıyorum. Bu arada eşim beni hiç yalnız bırakmıyor. Zaten öyle olmasa bende bu kadar rahat olamam.
Günler kısaldı. Sabah 7 de kalkıyorum eşim gittikten sonra ev işlerini yapıyorum bir bakıyorum saat 11 olmuş. Yemek , çocuklarla sohbet derken saat 18 oluyor hoop spora. Oradan geliyorum biraz kitap okuyup yatıyorum. Çok şükür uyku sorunlarım da bitti gibi.

Amaaaa,
ne yazık ki içimdeki ateş sönmüş değil. Yalnızca saklamasını öğrendim. Kimseyi üzmemeyi acımı içimde yaşamam gerektiğini . Hoş dolu dolu yaşıyorum zaten.
Kızım ağlamadığım her gün için bana 'Benim annem artık büyüdü abla oldu ağlamıyor' diye takılıyor. O benim yanımda olsun olmasın ağladığımı mutlaka anlıyor , evdeysem yanıma geliyor yoksam telefonla arıyor. 'Anne bazen bir sıkıntı geliyor içime o zaman ağladığını anlıyorum' diyor . Gerçekten de öyle. Geçen hafta kursta bir şey oldu ve ben ağlamaya başladım. Ders saatlerinde beni aramayan kız pat aradı ve beni suç üstü yakaladı.
Bazen 'Ama hani abla olacaktın yine olmadı' deyip beni ağlarken gülümsetiyor.

175 gündür annemle yaşadığım o son 24 saati ve bana verdiği o acıyı tekrar tekrar yaşıyorum.
Sonuç olarak özlemle beraber ona ihtiyacım gittikçe artıyor. Ruhen toparlanmam güçleşiyor annem de bunu hissediyor olmalı geçen gece rüyama girip bana 'haline bak nazo git biraz kendime çeki-düzen ver' dedi.
Oğlum ne zaman ağladığımı duysa odasından bana sesleniyor ' Anneannemi rahat bırak anne' diye.....
Artık o son gün ve geceden daha rahat söz edebiliyoruz. Hepimiz ayrı ayrı ağlıyoruz ama birbirimizden gizli olarak. Bir tek ben bozuyorum bazen bu kuralı.
Zaman;
neye iyi geldi biliyormusunuz olayı algılayabilmemize, bir rüyada gibiydik. Gerçekle yüzleştik ve kabul etmekten başka çaremiz olmadığını anladık.
Çocuklarla başımızdan geçenleri; bunları konuşurken bile ne kadar zorlandığımızı ama bir süre önce bunları birebir yaşadığımızı konuşuyoruz. Nasıl dayandığımızı Allahın bize nasıl yardım ettiğini.

Geçen gün bir arkadaşım 'Annen için ne kadar üzülüyorsan çocuklarında senin için o kadar üzülüyorlar' dedi. Çok haklı.

İşte bunun için büyüyüp ABLA olmayı başarmalıyım.

Başaracakmıyım bilemiyorum birlikte göreceğiz.......

Sevgilerimle,

SEVGİ VE TEŞEKKÜRLERİMLE......

2010-12-28T16:56:00.005+02:00

20 Ekim 2010

_ Sevgili bayram kombinesi biraz geç oldu dönmem
teşekkürler , sevgiler

_Sevgili yemek bir aşk
ne güzel bir yorum böyle çok teşkkür ederim.

_ Alevim her zaman anladın beni , kocaman sevgiler

_Sevgili Mineciğim
özledim tariflerini dinlendim diyemem ama biraz daha iyiyim, sağol canım
sevgiler

_Sevgili bülbülün yeri
bende sizi , o güzel yorumlarınızı 'Sevgiyle kal' cümlesini çok özledim, teşekkürler

_Sevgili Deryacığım
epey bir uzun sürdü ayrılığımız , inşallah bundan sonra yine beraberiz,
herşey için teşekkürler , sevgiler canım

_Sevgili Aylinciğim
çok teşekkür ederim yorumun için , gelmeye çalışıyorum :))))

_Sevgili Gülcan
çok teşekkür ederim yorumun için, sevgiler

_Sevgili Nur hanım
bir bilseniz bende sizin yazılarınızı ne kadar çok özledim.

_Sevgili Yeşim
biraz uzun oldu biliyorum ama kendimi affettirmeye çalışacağım
sevgilerimle,

_Nurum
bende seni çok öpüyorum, teşekkürler güzel yorumun için

_Ah Huriyem
çok teşekkür ederim yorumun için. Biliyorum annemin hastalığında ne çok dua etmiştin. İnşallah gittiği yerde kabul olur duaların , sevgilerimle çok öptüm canım

_Sevgili Şükran hanım
gerçekten ihtiyaç vardı. Umarım bundan sonra bir daha olmaz:)
teşekkürler, sevgiler

6 Kasım 2010

_Bende sizi çok özledim sevgili bülbülünyeri

_Sevgili Adaşım
çok teşekkür ederim hem anlayışınıza hem desteğinize

_Ahh nunucuğum
neler neler kattınız bana sağolun varolun, iyiki varsınız

_Geldim , geldim Deryacığım çok öptüm seni

_Sevgili içimden geldiği gibi
Ödül için teşekkürler , sevgiler

_Sevgili yemekbiraşk
çok teşekkür ederim güzel sözlerin için İnan hergün aklımdaydınız
sevgilerimle

_Mineciğim
Eskisinden biraz daha iyiyim ama daha zamana ihtiyacım olacak sanırım
teşekkürler

_Huriyem
herşeyi oluruna bıraktım artık , hayırlısı bakalım, çok öptüm seni , kendine iyi bak canım

_İyi bayramlar sevgili bülbülünyeri

_Amin Deryacığım , teşekkürler

_Sevgili Nur hanım ,
teşekkür ederim, sevgilerimle

_Çok teşekkür ederim Zehra hanım
dönüyorum artık:))) inşallah
sevgiler

_Sevgili hdidem
bayram mesajınız için çok teşekkür ederim, sevgilerimle

_Teşekkürler sevgili Fatoş hanım

_Deryacığım
ne içten yazılmış bir mesaj bu
çok teşekkür ederim. Sevgilerimle

_Huriyem
aldım kabul ettim:)) Benden de sana kocaman sevgiler

_Sevgili Damak tadı
zaman en iyi ilaç gerçekten. Umarım daha iyi olacağım
sevgilerimle

_Vallahi haklısın Aylinciğim
hepsini anlatacağım :)) sizinle paylaşacaklarım birikti zaten
sevgilerimle canım

_Huriyem
sağol canım benim

24 Aralık 2010

_Sevgili Damak tadı
sevgilerimle

_Bende sizleri çoook özledim Alevimmmm

_Tamam Sevgili Elçinciğim
geldim geldim:)))))

_Çok teşekkür ederim Deryacığım
inşallah hepimize hayırlı olsun yeni yıl

_Adaşım
ne güzel beklenmek:))) Bekletmek olmaz artık değilmi:)))))

_Teşekkür ederim sevgili Bülbülünyeri
biraz sorunlar oldu ama üstesinden geldim çok şükür

_Peki Yeşimciğim söz:)))

_Huriyem bende hepinizi ayrı ayrı özledim inanki....

Hepsi biribirinden güzel ve özel yorumlarınız beni çok mutlu etti hatta doğru söylemek gerekirse şımarttı. Ne kadar alışmışım sizlere gerçekten bu yazmadığım zamanda daha iyi anladım. Burada sizlerle iletişimde olmak meğer hayatımın bir parçası olmuş. Dilerim bir daha böyle ayrılıklar yaşamayız.
Sıkıntılı günlerimde , acı günlerimde bana destek oldunuz, güç verdiniz, acımı paylaştınız, dostluk gösterdiniz.
Hepinizin bu zor günlerimi geçirmemde katkısı var.
Herşey için çok TEŞEKKÜR ediyorum. İyiki ben buradayım ve iyiki sizlerde buradasınız.

Sizlerden başka beni sayfama dönmeye teşvik eden Sevgili Aslım, 'Hadi Nazlı dön ve yaz bişeyler ' diyen 25 senelik arkadaşım, kardeşim Handan, ders sırasında blog sayfamdan bahsedip adresimi tahtaya yazdıran ve 'artık bloguna dönmelisin' diyen sevgili İngilizce hocam Işın hanım ve hayat desteğim canım kızım; işte buradayım.

SEVGİ VE TEŞEKKÜRLERİMLE......

Sönmez Mutfak - Nazlıgül

Yakında görüşmek üzere....

2010-12-24T15:58:00.003+02:00

Gerçekten bende sizleri çok özledim.

Aslında artık blogumla başbaşa kalmak, sizlere yazı yazmak, çektiğim fotoğrafları yayınlamak, arada dertleşmek çok istiyorum.
Ama istemek yetmiyor zaman ayırmak gerekiyor.
İşte mesele de burada düğümleniyor zaten. Zaman bulmakta zorlanıyorum.
Günler kısa, hemen akşam oluyor. Çocuklar evde , kurs , bazı resmi işler, biraz (cık) sağlık sorunları, spor derken gün bitiyor.
'Bunlar bahane Nazlı istersen zaman bulursun' diyenleri duyar gibiyim. Size HAK veriyorum:)
vermesine de bütün bunları hatta daha fazlasını yapıp sizlerle birlikte olan nazlıya hala yetişemedim:(
Onun gibi olamadım henüz.

Umudum yılbaşından önce sizlerle olmak .....

Beni seven ve yorum bırakan arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. Unutmayın sevgimiz daima karşılıklı......

En azından sizden artık 'ARA ' istemiyorum:))))
Olabildiğince en kısa zamanda görüşmek üzere diyorum....

Sevgilerimle

Teşekkür

2010-11-06T10:17:00.003+02:00

Beni merak eden, ara vermeme hak veren, beni özleyip not bırakan siz arkadaşlarıma ayrı ayrı teşekkür ediyor ve sevgilerimi gönderiyorum.

Lütfen biraz daha izin......

BUNA İHTİYAÇ VAR.....

2010-10-20T10:45:00.002+03:00

Biraz ARA verme zamanı.....

Sevgilerimle.

Sevgili Yeşim'in Hatırına MİM

2010-10-15T17:09:00.003+03:00

'Lezzete dair ne varsa' Sevgili Yeşim ile tanışmamız yeni. Ama birbirimizi sevdik. Acılarımızı paylaştık.
Bu gün sayfasında beni mimlerken öyle güzel bir cümle kullanmış ki , ruh halimin en çöktüğü zamanda beni gülümsetti.
Bu sıralar mimler ile pek ilgilenmezken bu cümle yüzünden Yeşim'i kıramadım.

Teşekkürler Yeşimciğim, sevgiler

1- Kırmızı Biberli İki Tarif : Birkaç gün önce verdiğim bir tarif. Bende her iki tarifi severek yapıyorum ve severek yiyiyoruz.

2- Labneli Pasta (Çakma Tiramisu) : Ne güzel annemle ilgili bir cümlede kurmuşum. Tesadüfen onuda bulmuş oldum.

3-Kolalı Kek : Sayfasına girmekten ve tariflerini uygulamaktan memnunluk duyduğum Sevgili Sevil hanımdan aldığım bir tarifti. Ev ahalisi tarafından onaylandı.

4-Tel kadayıflı Muhallebi : Sıklıkla yaptığım hem ahali hem de misafirlerim tarafından kabul gören bir tatlı.

5-Enginar Çorbası - Kolay Börek - Girit Usulü Bakla Ezmesi : Kolay börek tarifi Sevilimden.
Enginar Çorbası ve Girit Usulü Bakla Ezmesi çok sevdiğim Mine arkadaşımdan.
Ben her üç tarifide seviyor ve zaman zaman yapıyorum. Tavsiye ederim.

Bu mim birkaç gündür sayfalarda ve benim tanıdığım arkadaşlarım tarafından cevaplandırıldığını düşünüyorum. Bu yüzden bir ismi yazar ikinci defa mim i cevaplamaya zorlarım düşüncesiyle kimseyi mimlemiyorum.

İNAT

2010-10-14T09:34:00.003+03:00

Ne bir yazı yazmak geliyor içimden......
Ne de tarif vermek.......

OFFFFFFFFF !!!!!!

Canım hiç birşey yapmak istemiyor.......
Oturmak istemiyor
yatmak istemiyor
okumak istemiyor
seyretmek istemiyor
uyumak istemiyor

Kısacası İstanbul kadar iç karartıcı bir ruh halindeyim........
İçimdeki fırtınaları dinliyorum, sükunete ermelerini sabırla bekliyorum.....

Bunlar olacak mı ? Bilmiyorum.
İşin güzeli
Bilmek de istemiyorum

Hayat yolunda yürüyorum,
Hiç birşey beklemeden, yalnızca görerek , dinleyerek, hazmetmeye çalışarak......

Hiç tepki vermeden.

Canımı yakmak isteyenlere , fırsattan istifade edip yaramı kanatmak isteyenler inat......

İKİ PAYLAŞIM

2010-10-12T09:47:00.002+03:00

Ajanda Dergisi bir online dergi. İçinde benim ilgimi çeken bir sürü yazı olduğunu gördüm ve hemen üye oldum. Emeği geçenlerden biride blog arkadaşım Sevgili Yemekbahane - Müge Karahan.
Sizde incelemek isterseniz Bu adresten dergiye göz atabilirsiniz.

Emeklerinize sağlık sevgili Müge.

Bir başka blog arkadaşım Sevgili Armina yapılan izinsiz alıntılara yer vermiş sayfasında.
Ve bunları yapan bazı adresleri yayınlamış.
Belki sizin de tarifleriniz izinsiz alınmış olabilir.
Öğrenmek isterseniz lütfen tıklayın.

Teşekkürler Arminacığım
bizleri haberdar ettiğin için, sevgiler.......

KIRMIZI BİBERLİ İKİ TARİF

2010-10-09T09:53:00.005+03:00

Bu tarifi seneler önce çayın yanında ikram eden apartman komşumdan öğrenmiştim. Çok sevdik. Çay yanında simitle, kızarmış ekmekle hatta benim gibi börekle bile yiyebilirsiniz.

İstediğiniz miktardaki kırmızı biberi yıkayıp kurulayın ve közleyin. Zarlarını ve çekirdeklerini ayıkladıktan sonra boylamasına ikiye yada üçe ayırıp bir parmak boğumu kadar karelere kesin. Kenarda bekletin. Diğer tarafta bol domatesi yıkayın, kabuklarını soyduktan sonra robottan geçirip tencereye alın. Miktarını istediğiniz kadar sarmısağı doğrayıp ikiye yada üçe ayırarak tencereye ilave edin. Zeytinyağı ekleyip kısık ateşte kaynamaya bırakın. Bu sırada arzu ederseniz biraz sirke ilave edebilirsiniz. Suyunu biraz çekince biberleri ilave edin ve koyu sos kıvamına gelinceye kadar pişirin.
Soğuduktan sonra kavanoza koyup buzdolabında saklayın.
(Malzemelerin miktarlarını kendi damak zevkinize göre ayarlayarak en güzelini bulabilirsiniz)

Bu tarifide sevgili anneanneninemekleri sayfasında görüp hemen uyguladım.

Biberleri közledikten sonra zarlarını ve çekirdeklerini ayıklıyoruz. Biberleri ikiye bölüp arasına peynir koyarak rulo yapıyoruz.
Ben bir kısmının içine tulum peyniri koydum. Diğer bir kısmının içine beyaz peynir , biraz kırmızı pul biber, biraz nane ve kekik koyarak sardım.(Tulum peynirli olan ahali tarafından en çok beğenilen oldu)
Orjinal tarif burada......

Teşekkürler anneannenin emekleri,

İyi haftasonu dileklerimle, sevgiler

NİŞASTALI KURABİYE

2010-10-06T10:22:00.004+03:00

Mısır nişastasıyla yapılan kurabiyeleri çok seviyorum. Ağızda parçalanırken verdiği tat hoşuma gidiyor.
Bu kurabiyede de mısır nişastası kullanmış sevgili arkadaşım Mine. Yine güzel bir tarif vermiş.

Nişastalı kurabiye tarifi burada.
Ben hamurdan biraz ayırıp kakao ile karıştırdım. Ortaya bu manzara çıktı:))

Tarif için teşekkürler Mineciğim,

Öykü diyor ki : Elele olmayı bekliyorum hepinizden

2010-09-30T18:31:00.003+03:00

Sevgili Öykü 'nün hepimizi ilgilendiren ve hiç olmazsa bloglarımızda yazarak diğer kişileri uyaracağımız yazılarından biri daha sayfasında.....

Lütfen burayı tıklayarak okuyunuz. İstanbul için ve İstanbul'da yaşayanlar için çok önemli

SÜTLÜ UN HELVASI

2010-09-30T08:59:00.007+03:00

Canım Annem un helvasını çok severdi. Bense hep tercihimi irmik helvasından yana kullanmışımdır.

Geçenlerde Sevgili Derya'nın sayfasında bu tarifi gördüm. Hani derler ya 'ruhuna gitsin' diye. Ondan yola çıkarak hemen yaptım.

Ben helvaların içinde böyle bir lezzetle karşılaşmamıştım. Aman Allahım insan yedikçe yiyesi geliyor. O akşam altı kilometre yürüyüş yaptım. Yediklerimi eritmek için :) Ama deydi.
En kısa zamanda belki on kilometreyi göze alıp tepsinin yarısını yerim:)))))

tarifi burada

Yalnız küçük bir not. Fırından çıkarınca benim gibi sabırsızlık yapmayın. O zaman kaşıkla alırsınız. Ama ılınmasını bekleyebilirseniz dilim dilim kesiliyor:)

Teşekkürler Deryacığım bu güzel lezzeti bizimle paylaştığın için...

Patatesli börek

2010-09-29T09:55:00.003+03:00

Bu böreği çok seviyorum. Sık sık yapıyorum.

Daha önceden yaptığım kabaklı ve patatesli tarif burada

Cafe Derin's Zehra hanımın Ramazanda yayınladığı tarif burada...

Ben bu tarife bol dereotu, maydanoz ve kırmızı pul biber ekledim.

Afiyetle .........

Focaccia (Yassı İtalyan Ekmeği)

2010-09-28T10:04:00.006+03:00

Bu tarifi kalp kurabiye Deniz'in sayfasında gördüm. Çok hoşuma gitti . Hemen denedim.

Bizim ahali tarafından kabul görsün diye arasınada malzeme koydum. Son zamanlarda tam buğday unu kullanıyorum genellikle. Bu ekmek yapımında da onu kullandım. Hamurun rengi onun için biraz koyudur.
Ama;
soğan rendesi olağanüstü bir tat veriyor ekmeğe. Şiddetle tavsiye ederim.

Orjinal tarif burada....

Teşekkürler Denizciğim

Pastane Poğaçası

2010-09-27T09:08:00.006+03:00

Poğaçalar Sevgili Sarı Mutfak-Hande'nin tarifi
Görüntüsü Hande'nin yaptıkları kadar özenli olmasada tadı harika oldu.

Benim gibi pastane poğaçasına ne olursa olsun hayır diyemeyenler için yapılması tavsiye edilir.

Tarifi burada....

Herkese iyi haftalar, sevgiler

Teşekkürler Handeciğim,

Anneme Mektuplar - 4 -

2010-09-25T08:32:00.004+03:00

Annem,

Gideli 80 gün oldu. İki buçuk ay eder. Aklım hala zamana yetişemiyor.

Dün akşam İstanbul'da yağan yağmur gözyaşlarıma karıştı. Seni babama emanet edip geldikten sonra Temmuz'un 8 inde yağan o yağmuru hatırladım.

Bir kumaş mendil, bir leopar desenli giysi, bir kedi, kumaş boyamayla ilgili herhangi bir şey
herşey herşeyde sen geliyorsun aklıma.

Beni seven herkes, bana yardım etmek için uğraşıyor.
Mutlaka bir yardım almamı, gerekirse ilaç kullanmamı, eşimi ve çocuklarımı düşünüp bundan sonra hayatıma çeki düzen vermemi istiyorlar. Mutlaka haklı oldukları taraflar vardır.
Ama;

ama ben hasta değilim ki....
Neye ihtiyacım olduğunu soran yok.....

Canımın ne kadar yandığını,
Benim bir bakışımı anlayacak bir çift göze, yürüyüşümden bile sıkıntımı anlayıp , onlara çözüm bulana ihtiyacım olduğunu soran yok....
Seni koklamayalı kaç gün olmuş sayan yok....

Seni ne kadar özlediğimi, sana nasıl ihtiyacım olduğunu ise bilen hiç yok....

O güzel gülen resmine baktıkça mutlu olduğunu düşünmek istiyorum. Hep mutlu olmanı....

Ama bilki seni çok özlüyorum aslında özlüyoruz. Hastayken bile bize ne çok şey vermişsin. Bizim sıkıntılarımızı, üzüntülerimi nasıl da süzüyormuşsun bize ne çok şey katıyormuşsun. O zaman hiç anlamamışız...

Hiç isyan etmedim. Her zaman Allah bu acıyı unutturmasın diyorum.
Benim sıkıntım bunlarda değil benim sıkıntım seni çok ama çok özlememde annem....

Nurlar içinde yatın canım annem-babam......

Mısır Ekmeği

2010-09-24T10:59:00.004+03:00

Kardeniz yemeklerini oldum olası çok severim. Her türlüsünü. Mısır ekmeğine bayılırım. Bu güne kadar denemediğim tarif kalmadı. Seneler öncesinde yediğim mısır ekmeği tadını hiç birinde bulamadım.

Sevgili Sarı mutfak-Hande'de görüp yapınca 'İşte senelerdir aradığım tarif bu' dedim.
İlk olarak ramazanda yapmıştım. O akşam iftarda yalnızca mısır ekmeğini tulum peyniriyle yemiş bol bol çay içmiştim.

Mısır ekmeği tarifi burada.

Teşekkürler Handeciğim.......

Kolalı Kek

2010-09-23T09:52:00.003+03:00

Bu günkü tarif Sevgili Sevil (Altunel) hanımın . Kola kullanarak yapıyoruz. Gerçekten değişik bir tat.

Bizler beğendik , umarım sizlerde deneyip beğenirsiniz. Tarifi burada.

Teşekkürler Sevil hanım.....

Mousseli Tatlı

2010-09-22T09:03:00.006+03:00

Bu tatlıyı Ramazan'da bloglarda gezinirken görmüştüm. Mousseyi hiç denemediğim için o hafta alıp hemen denemek istedim.

Sonuçtan hem biz hem de misafirlerimiz memnun kaldığı için blogumuzda yer almaya hak kazandı tatlımız.

Bu orjinal tariftir:

Malzemeler :

1 paket kakaolu bisküvi

2 paket kakaolu puding (biri bitter biri kakaolu olacak)

3 su bardağı süt

1 paket çikolatalı mousse

2.5 çay bardağı mousse yapmak için süt

Yapılışı:

Kare borcamın tabanı kakaolu bisküvi ile kaplanır. İki paket puding, bir paket puding tarifine göre yani 3 su bardağı süt kullanılarak hazırlanır. Bu puding bisküvilerin üzerine dökülür

2,5 çay bardağ soğuk süt ile pişirmeden, sadece çırpılarak hazırlanan mousse da borcama dökülür. Tatlı soğuk olarak dilimlenerek servis edilir.

Ben ise bisküvi yerine savayer yani kedi dili bisküvisi kullandım. Onları süte batırıp servis tabağına dizdim. Üzerine kendi yaptığım muhallebiyi döküp en üstüne mousseyi yapıp üzerine yaydım.
Bütün malzemelerin kakaolu ve çikolatalı olması ağır gelir düşüncesiyle böyle bir değişiklik yapmak istedim.
Sizin damak zevkinize hangisi hitap ediyorsa şimdiden afiyet olsun diyorum,

Patlıcan kızartması (Karadeniz Yöresinden)

2010-09-21T08:22:00.004+03:00

Bu tarifi Sevgili Derya hanımın sayfasında görmüştüm. Kızartmaları hayatımızdan çıkarttığımız bir dönemde bu tarife dayanamadım:) hemen denedim.
Ev ahalisi bayıldı. Çok beğendik. Daha sonra tekrar yaptım bu sefer üzerine sarmısaklı yoğurt döktüm. O da çok güzel oldu.

Yakın zamanda domates sosu ile denemek istiyorum. Eminim oda güzel olacaktır. Zaten ben mi seviyorum bilemiyorum ama mısır ununun ilave edildiği herşey çok güzel oluyor.

Elinize sağlık Derya hanım, tarif için teşekkürler, sevgiler

Patlıcan kızartmasının tarifi burada

Börülce salatası

2010-09-20T09:01:00.002+03:00

Börülcelerin baş ve son kısımlarını temizleyerek bol su ile yıkıyorum. Düdüklü tencerede diriliğini fazla kaybetmeyecek şekilde haşladıktan sonra süzülmeye bırakıyorum.
Diğer tarafta sarmısak,sirke, zeytinyağını karıştırıp süzülen börülcelerin üzerine döküp iyice karıştırıyorum.
Bir iri domatesin kabuklarını soyup kuş başı formunda doğrayıp az zeytinyağında soteleyip börülcelerin üzerine aktarıyorum.

Malzemelerin miktarlarını vermedim. Çünkü herkesin damak zevkine göre hazırlayacağı bir salata.
Afiyet olsun,

Truf

2010-09-18T09:33:00.005+03:00

Şöyle bir göz gezdirince hem bloglarda hem de internette yazılışlarının ve yapılışlarının bile ayrı olduğunu farkettim.

Sonuçta yerken insanı mest etmesi önemli diyerek adını bir kenara bırakıyor ve Sevgili Didem hanımdan aldığım tarifle uyguladığım trufları sizlerle paylaşıyorum.

Tarif burada ...

Teşekkürler Didem hanım. Sevgiler

Hamiş:

Ben bir paket çikolata yerine iki paket kullandım.

Sebzeli dolma biber kızartması

2010-09-17T08:53:00.003+03:00

Bu tarifi Sevgili yemek vakti Aylin'in sayfasında görmüştüm. Yanılmıyorsam Sevgili Derya hanım'da tarifi uyguladı.
Uzun zamandır kızartma yapmayan ben denemeye karar verdim. Bizimkiler bayıldılar. Daha sonra ramazanda misafirlerime yapmıştım onlarda çok beğendiler.

Ben patateste kızartım tarife ekledim. Tarifi burada.

Teşekkürler Aylinciğim.....

Ev yapımı Gnocchi

2010-09-16T09:08:00.003+03:00

Her zaman hamur işlerini tatlılara tercih etmişimdir. Rejim yapmaya başladığımdan beri kendimi tutuyorum. Ama bu tarifi sevgili cafepepela'nın sayfasında görünce dayanamadım. Ramazandı hemen yapıp iftara yetiştirdim.
Bizim ev sakinleri keşke 'kıymalı yapsaydın' dedilersede afiyetle yediler. Onların ağız tadına hitap etsin diye sarmısaklı yoğurdu bol kullandım.
Bence nefis olmuştu. Hatta bir kısmını buzlukta tutuyorum. Lazım olur diye.....
Tarifi burada .....

Teşekkürler sevgili pepela.....

Huzur, Yüreğin Huzur Bulabilmesidir

2010-09-14T09:54:00.001+03:00

Bir gün halkı tarafında sevilen bir kral, huzuru en güzel resmedecek sanatçıya büyük bir ödül vereceğini duyurdu.
Yarışmaya çok sayıda sanatçı katıldı. Sanatçılar günlerce çalıştılar, bir birinden güzel resim yaptılar. Sonunda da yapıtlarını saraya teslim ettiler.
Tablolara bakan kral yalnızca iki tablodan hoşlandı.
...Resimlerde birincisinde bir göl vardı. Göl bir ayna gibi çevresinde yükselen dağların görüntüsünü yansıtmaktaydı. Üst taraf da pamuk beyazı bulutlar gök yüzünü süslüyordu. Resme kim baksa onun mükemmel bir huzur resmi olduğunu düşünüyordu.
Öteki resimlerde de dağlar vardı. Ama engebeli ve çıplak dağlar...
Üst taraf da gök yüzünden yağmurlar boşanıyor ve şimşek çakıyordu. Dağın eteklerinde ise köpüklü bir şelale çağıldıyordu. Kısaca resim hiç de huzurlu gözükmüyordu.
Fakat kral resme bakınca, şelalenin ardından kayalıklarda mini minnacık bir çalılık gördü. Çalılığın üstünde ise bir kuş yuvası görünüyordu. Sertçe akan suyun orta yerinde anne kuş yuvasını kurmuştu...
Ödülü kim kazandı dersiniz...
Tabi ki ikinci resim. Kral neden bu tabloyu seçtiğini şöyle açıkladı:
Huzur hiçbir gürültünün sıkıntının ya da zorluğun bulunmadığı yer demek değildir.

Huzur zorluklara karşın yüreğinizin huzur bulabilmesidir.

Bayram

2010-09-08T09:34:00.001+03:00

Bir Ramazanı daha geride bırakıyoruz. Allaha şükür bayrama ulaşıyoruz.

Herkese ailesi ve sevdikleriyle beraber geçireceği huzur dolu bayramlar diliyorum.

Sevgilerimle,

Anneme Mektuplar - 3-

2010-09-07T08:22:00.003+03:00

Ben darmadağınık, ben kopuk, ben özlem içindeyim. Ramazan bitiyor, bayram geliyor. Annem ahh annem nerdesin....................................

Annem

Hani eski zaman masalları anlatır
Hüznümü huzura dolarsın
Kaşım gözümden çok içim bir parçan
ANNEM SEN BENİM YANIMA KALANSIN

Hani bir biblon vardı kırdığım
Üstüne ne kırgınlıklar yaşadın
Ama bil ki ben de parçalandım
ANNEM BEN SENİN YANINA KALANIM

Annem annem
Sen üzülme
SÖZLERİN HEP YÜREĞİMDE

Annem annem
Gel üzülme
Ben hala senin
Dizlerinde

Uzayan sohbet gecelerinde
Rolleri unutur dost oluruz
Bizi bağlayan bu kan değil yalnız
ANNEM BİZ BİRBİRİMİZE KALANIZ

Ben kararlı uçarken yolumda
Sen çatık kaşlarının altında
Her yeni güne sevgiyle başlarsın
Annem sen benin yanıma kalansın

(Candan Erçetin'in Annem şarkısı)

Zeytinyağlı bamya

2010-09-06T09:33:00.003+03:00

Çocuklar küçükken yemek olayında bir tek bamya konusunda oynalara tolerans gösteriyordum. Nedense küçükken bende dahil olmak üzere genelde bamya çocuklar tarafından pek hoş karşılanmaz. Ama yaş ilerledikçe bu enfes tat kıymete biner.
Oysa eşim haftada 4 gün pişirsem hiç birşey demez. 5-6 sene önce halamın kızı Nedret ablamdan zeytinyağlısını öğrendim. O günden beri daha çok zeytinyağlı yapıyorum. Ve ne olduysa kızım artık bamyayı çok seviyor ve sık sık yapmamı istiyor.

Malzemeler:

½ kilo bamya
2 tane orta boy soğan
10 diş sarmısak
3-4 tane orta boy domates
limon suyu
tuz, karabiber, 1 kesme şeker
zeytinyağ

Yapılışı:

Bamyaları önce birkaç su iyice yıkayıp, süzülmeye bırakın. Daha sonra koni şeklinde başlarından keserek ayıklayın.

Soğan ve sarımsakaırı ayıklayıp zeytinyağında biraz çevirin. Domateslerin kabuklarını soyup ister rendeleyip ister kalınca doğrayıp soğan ve sarmısakların üzerine koyun. Domateslerin biraz diriliğini kaybetmesini bekleyin.
Kesme şeker, yarım limon suyu ve tuz ile karabiber serpin. Bamyaları ilave edip üzerine çıkacak kadar su koyun.
Kaynamaya başlayınca altını kısın. Bu şekilde suyunu çekene kadar pişirin.
Eğer suyunu çekmiş ve pişmemişse sıcak su ilave edin.

Afiyet olsun......

Kadir Geceniz kutlu olsun.

2010-09-05T09:51:00.001+03:00

Herkese sağlık,

Herkese huzur,

Herkese ailesiyle ve sevdikleriyle beraber geçireceği yıllar,

Herkese tüm isteklerinin gerçekleşmesini,

Herkese bol sevap bol dua,

Ve herkese yapılan duaların , tutulan oruçların , yerine getirilen ibadetlerin kabul olmasını dilerim.

Nice Ramazanlara hep birlikte ....

Kadir Geceniz kutlu olsun.....

Nzlgl

Annemin tarifiyle bostan patlıcanı ve biber kızartması

2010-09-04T09:14:00.005+03:00

Annemin en çok sevdiği yiyeceklerin başında gelirdi bostan patlıcanı kızartması. Bol soslu yapar biraz dinlendirdikten sonra sofraya getirirdi.

Patlıcanları tuzlu suda bekletip bol yağda kızartın. Bir kilo patlıcan için neredeyse bir kilo kadar domates soyulup rendelenir, bir baş sarmısak ayıplanıp diş diş kesilerek domateslere eklenir. Bir su bardağı kadar zeytinyağ ilave edilerek ağır ateşte kaynatılır. Domateslerin suyu bitip yağa kalınca altı kapatılır.Hafif tuz eklenir. Kızartılan patlıcanlar peçete üzerine konarak fazla yağı alınır. Tıpkı börek döşer gibi bir sıra patlıcan üzerine sos tekrar bir sıra patlıcan dizilerek malzeme bitirilir. Üzerine folya kapatılarak soğuması beklenir.Daha sonra servis yapılır.

Afiyet olsun,

Çorbalar

2010-09-01T09:53:00.006+03:00

Bir çorba seven olarak Ramazan' da her gün küçük bir tencere çorba pişirdim. Gerçi eşim çorbaya pek düşkün olmasa da benden etkilenip o da her akşam içiyor. Hepsini resimleyemiyorum. Birincisi herkesin bildiği çorbalar diye , ikincisi hani bir söz vardır 'Türk yemeğin yapılmasını beklemiş ama soğumasını bekleyememiş ' diye . İşte bizim evde böyle bir durum var. Herşeyi iftar vakti sıcak sıcak hazırladığım için o an resimleyemiyorum. Çünkü boğaz derdine düşüyoruz....
Bu çorbalardan ilki Sevgili Miskokulu lezzetler- Mine hanıma ait. Kırmızı biber çorbası. Tavsiye ediyorum

Tarifi burada

İkinci çorbamızın tarifi Sevgili Nuraya hanımın valide sultanına ait. Domatesli, tavuk sulu un çorbası.

Tel şehriye çorbası evimizde sık pişer. Ama bunun yapımı çok farklı. Ev halkı ve ben çok beğendik.

Tarifi burada

Hem Mine hanımın , hem de valide sultanın ellerine sağlık, tarifler için de teşekkür ederim.

Sevgiler,

Birinci konuda başkalarını , ikinci konuda kendimizi düşünerek okuyalım

2010-08-30T17:13:00.005+03:00

TANE TANE KAPAKLARI TOPLAYALIM,

ADIM ADIM ENGELLERİ AŞALIM......

Sevgili Nuray hanım (nUnU) yine dikkatimizi hassas bir konuya çekiyor.

Lütfen tıklayıp okuyalım ve elimizden geleni yapalım

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Annemin şeker hastası olmasından ve bundan dolayı başımıza gelenlerden ibret alınsın istiyorum. Öyle bir duruma geldim ki bir lokantada fazla tatlı , hamur işi yiyenlere neredeyse 'lütfen yemeyin' diyeceğim..Zaten benimle beraber aynı sofrada olan insanlara karışmadan duramıyorum.

Sevgili arkadaşım Candan bana aşağıdaki yazıyı göndermiş. Sizlerle paylaşmak istiyorum. Lütfen yavaş yavaş , sindire sindire okuyalım. Ve çok geç olmadan önlemimizi alalım.
Teşekkürler,

Türk Tabipler Birliği Tarım, Gıda ve Beslenme Komisyonu Başkanı Prof. Kenan Demirkol

Prof. Demirkol ile Cuma günü Topkapı Suriçi’nde Fatih Belediyesi’nin tesislerinde buluştuk. Mekanı öneren oydu, sayesinde böyle güzel bir tesis görmüş oldum. Bir ara çimlere bile oturduk... Üç saat boyunca sağlık konusunda daldan dala atladık; pet şişedeki sudan zehirli bebek mamalarına kadar... Sağlık gibi bir konuda uzun zamandır bu kadar bilgilendirici bir sohbet yapmamıştım, bir o kadar da keyifli...

***

Gelirken bir arkadaşıma rastladım, kilolarından şikayetçidir hep. Ona “Canının istediğini ye ama çok hareket et” dedim. Yanlış mı yaptım acaba?

Sağlıklı kilo vermede spor asla yeterli olmaz. Bugün şişmanlık, kaloriye dayandırılıyor. Oysa kalori hesabı fiziksel bir özellik. Gıdaların kimyasal özellikleri de var. Siz sadece kaloriye baktığınız zaman o kimyasal özellikleri tümden yok sayıyorsunuz. Mesela bizim bugünkü konumuz da olan şeker kendi başına eklem kıkırdağını eriterek dizde kireçlenmeye yol açıyor ve o kadar yaygın ki bu hastalık! Diz protezi, kalça protezi yapılmasının başlıca nedeni şeker. Damarları tıkayan da sanılanın aksine kolesterol değil, şeker.

*Yani şeker sadece kalorisi ve şişmanlatıcı etkisiyle zarar vermiyor, doğrudan kimyasal yapısıyla da tehlikeli. “Şeker yiyeyim oradan aldığım kaloriyi başka yerden kısarım” demek çok yanlış...

Kesinlikle.

*Peki ne kadar şeker kullanabiliriz?

Günde 8 kesme şeker hakkınız var. Başka hiçbir meyve ya da bal, reçel yememişseniz tabii.

* Ben sabahları bir tatlı kaşığı bal yiyorum...

O zaman 6’ya iniyor şeker hakkınız. Bal ağırlıklı olarak fruktoz içerdiği için, yiyeceğiniz meyveyi de üçte bir oranında düşürmeniz gerekir.

* Peki hangisi daha zararlı? Tuz mu, şeker mi?

Kesinlikle şeker.

* Tuz için de “Günde en fazla 6 gram alın” deniyor...

Tuz konusunda yeni çalışmalar var, bugüne kadar yapılan kısıtlamaların çok da doğru olmadığını gösteren... Mesela siz tuzu terle vücuttan atabiliyorsunuz ama şekeri atamıyorsunuz. Şeker direkt olarak size popo ve karın yağı olarak geri dönüyor. Oralarda depolanan yağın ise getirdiği bir sürü olumsuzluk var. Kalp hastalığı, damar sertliği gibi...

* İyi ama bazı dönemlerde tatlı yeme ihtiyacı artıyor insanın. O zaman ne yapacağız?

Vücudun şeker talebi yoktur. Ama biz sürekli şekerle beslendiğimiz zaman, vücudumuz zararlı olduğunu bildiği için şekeri metabolize edecek olan insülini hazır bekletir. Dolayısıyla sürekli fazla şeker ya da nişastayla beslenen kişinin açlık kan insülin düzeyi yükselir. Açlık kan insülin düzeyi yükseldiği zaman kan şekeri düşer. Kan şekeri düştüğü zaman, “Eyvah kan şekeri düşüyor” sinyalini vücut size nasıl yansıtır? Mide özsuyunu salgılatarak, size açlık hissettirerek... O yüzden de siz aşerirsiniz. “Reçel kavanozu nerede?” diye aranmaya başlarsınız. Halbuki 100 yaşını aşan insanların ortak özelliği nedir diye bakıldığında açlık insülin düzeylerinin düşük olduğu görüldü.

* Yani uzun yaşamanın temelinde şeker yememek yatıyor...

Evet. Açlık insülin düzeyini düşük tuttuğunuz oranda sağlıklı ve uzun yaşarsınız. 1700 yılından kalma İngiltere’ye ait istatistikler var elimizde. Kişi başına yıllık bildiğimiz şeker tüketimi ne kadar biliyor musunuz? 5 gram! Yani yaklaşık 1 kesme şekeri kadar. Kesme şekeri 4 gram gerçi ama... Demek ki, şeker bir ihtiyaç değil. Tam tersi, sonradan tamamen alışkanlık olarak soframıza girmiş. 1801 yılında şeker pancarından da şeker üretilmeye başlanmış ve Almanya’da ilk pancardan şeker üreten fabrika kurulmuş. Sonra bütün Avrupa’da ard arda şeker fabrikaları açılmış. 1815 yılına gelindiğinde İngiltere’de kişi başına şeker tüketimi, 115 yıllık süre içinde tam bin 200 kat artmış ve 6 kiloya çıkmış. Bugün Orta Avrupa’da yıllık kişi başına şeker tüketimi bir kişinin kendi beden ağırlığından fazla; tam 70 kilo! Ve 1815’ten günümüze kadar şeker tüketim artış eğrisiyle, kanser, kalp hastalığı, inme, diyabet ve obezite gibi kronik hastalıklarda artış eğrisi bire bir örtüşüyor.

*Merak ettim, siz şeker kullanıyor musunuz?

Hiç. 38 senedir ne çayıma ne kahveme şeker koyuyorum. Onun dışında tatlı hiç yemiyorum.

*Ama hep denir ki şeker, yani glikoz beyin hücrelerini çalıştırır...

Doğru, çok iyi hatırlattınız. Eritrositin, omurilik ve beyin hücrelerinin enerji kaynağı glikozdur. Ama şeker yiyerek daha akıllı olmuş bir insan gördünüz mü siz? Çünkü vücut gereksinim duyduğu o glikozu yağdan da, proteinden de kendisi üretmeyi becerebiliyor. Mesela spermin enerji kaynağı fruktozdur. Peki siz hiç çok meyve yiyen müthiş bir erkek gördünüz mü? Göremezsiniz, çünkü testis hücresi spermin ihtiyaç duyduğu fruktozu kendisi üretir. Fruktoz çok dikkatli alınmalıdır. Çünkü, şeker pancarından veya şeker kamışından elde ettiğimiz şeker, yani bilimsel adıyla ‘sakaroz’ (bir yapay tatlandırıcı olan sakarinle karıştırılmamalı) iki ayrı molekülden oluşan bir birleşik moleküldür. Sakarozu biz yer yemez vücudumuzda glikoz ve fruktoza ayrışır. Glikoz kan şekerimizin de adıdır. Hemen kana karışır ve kan şekerini yükseltir. Vücudumuz şekerin zararlı olduğunu bildiği için korkudan hemen insülin salgılar.

* Nasıl?

Eğer çok fazla miktarda şeker yemişsek, gereğinden fazla insülin salgılanır. İnsülin o şekeri hemen alır vücudun bir enerji açığı varsa kısmen enerjiye dönüştürür. Ama insan vücudu çok tasarruflu bir biyolojik bünye. Çok az enerjiyle çok işler yapabilir. Mutlaka yediğiniz şekerde bir fazlalık olacaktır. Bu fazla şeker, insülin aracılığıyla ya kas ve karaciğerdeki şeker depolarına götürülecek, ki vücudumuzun şeker deposu 120 gram kadardır ve orası da sürekli doludur, hiç boş kalmıyoruz çünkü, ya da insülin bu şekeri alacak ve yağa dönüştürecektir. Dolayısıyla sizin yediğiniz şeker vücudun değişik bölgelerinde yağlanmalara sebep olacaktır. Ama insülin salgılanırken bir de leptin denilen tokluk hormonu salgılanır. Dolayısıyla belli bir miktar glikoz yedikten sonra vücut “Pes” diyor, “Artık yeme!” Doyuruyor sizi. Yani hiç olmazsa şekerin glikoz bölümü bir derecede tokluk yarattığı için daha fazla şeker yemenizin de önüne geçmiş oluyor. Şekerin ikinci bölümü olan fruktoz ise; insülin salgılatmadığı için tokluk hissi de yaratmaz. Dolayısıyla sınırsızca yiyebiliriz. İşte bu çok tehlikeli. Fruktozun günde 15 gram kadarı vücudumuzda değişik kimyasal süreçlerde kullanılabiliyor. Eğer bundan fazla fruktoz alınırsa karaciğerde trigliserite dönüşür. Trigliserit kan yağıdır. Hem karaciğer yağlanmasına, hem damar sertliğine, hem de vücudumuzun yağlanmasına yol açar. Amerika’da son 30-35 yıldır ortaya çıkan obezite salgını, meşrubatların, bisküvilerin, dondurmanın ya da diğer tatlıların mısır şurubuyla, yani fruktoz ağırlıklı üretilmiş olmasına bağlanıyor. Çok şükür biz de Amerikanlaştık! Çünkü bizde de mısırdan tatlandırıcı üreten 5 fabrika var. Baklava şerbeti bile artık mısır şurubundan üretiliyor... Böylece eskiden baklavayla şişmanlamamızdan daha fazla şişmanlamamız sağlanmış oldu.

* Ama meyvedeki fruktoz doğal?

Doğal sözcüğüne bayılıyorum. Akrep zehiri de doğal, bir porsiyon ister misiniz? İster dondurmadan ister elmadan alın, fruktoz fruktozdur. 15 gramdan fazlası alındığında yağa dönüşür, kolesterolü oksitleyerek damar sertliğine yol açar. Ama yine de meyvenin meyve suyuna üstünlüğü var. Meyve suyunda hiç posa bulunmadığından, fruktoz tümüyle emilirken, meyvedeki posa fruktozun hiç değilse bir bölümünün emilmesini engellemektedir. Ama posa da meyveyi tümüyle masumlaştırmamaktadır. Yani siz fazla meyve yiyerek kendinize iyilik ettiğinizi düşünüyorsunuz. Ama bir avuç trigliserit elde ediyorsunuz.

SİZİ KADIN, BENİ ERKEK YAPAN KOLESTEROLDÜR

* Bu trigliseritin önemi ne peki?

Kolesterol masum bir maddedir. Ve bütün hormonlarımızın hammaddesidir. Sizi kadın, beni erkek yapan kolesteroldür. Kolesterol olmazsa hormonlarımız olmaz. Nitekim sıfır beden mankenlerimizin kolesterol almadıkları için hormonları çok azalır ve adetten kesilirler. Ve maalesef tamamen sağlıklarını kaybederler. Anne sütü o yüzden kolesterolden zengindir. Doğa kendi kendine zarar vermez. Çocuğun kolesterole ihtiyacı var ki, anne sütünde de kolesterol var. Ama eğer siz kolesterolün oksitlenmesine yol açarsanız o zaman damar sertliği olur. Dolayısıyla kolesterolün kendisi zararlı değil, oksitlenmiş kolesterol zararlı. Kolesterolü oksitleyen dört madde var. Bunlardan biri de fruktoz. Dediğim gibi sihirli sınır da 15 gram fruktoz. Diyelim ki biz bir restorana gittik ve Sayın Başbakan’ın önerdiği gibi bonfilenin yanında bir bardak şarap içmedik, sağlıklı olalım dedik, o yüzden bir bardak taze sıkılmış portakal suyu içtik. Bir bardak portakal suyunda yaklaşık olarak 60 gram şeker, 30 gram fruktoz vardır. Bu miktar ise 15 gram sınırını aşıyor. Dolayısıyla yemekte bonfileden aldığımız kolesterol meyve suyundan veya meyveden aldığımız fruktozun fazlasının karaciğerde trigliserite dönüşmesi sonucu oksitlenerek damar sertliğine yol açıyor. Yani ne olur şarapta kalalım! Çünkü şarap antioksidandır. Özellikle kırmızı şarap. Beyaz şarap beyaz üzümden, kırmızı şarap kırmızı üzümden yapılır diye bir ayrım yoktur. Kırmızı şarabın önemi, üzümün kabuklarıyla birlikte ezilip mayalanmasından gelir. O yüzden beyaz şaraptan daha değerlidir. Çünkü üzümün kabuğunda antioksidan bir sürü madde vardır ve bu antioksidanlar da damar sertliğine ve kansere karşı koruyucudur.

YEMENİZ GEREKEN EN SON ŞEY BEYAZ PEYNİRLE KARPUZ

* Çoğu beslenme uzmanı meyve ve sebze serbest diyor...

Bir kere meyve ve sebze aynı satıra yazılmayı hak etmiyor. Meyveden almak istediğimiz tüm antioksidanlar, vitaminler ve mineraller sebzede de var. Halbuki meyvede, sebzeden farklı olarak oksitleyici şeker mevcut. Burada Taş Devri Diyeti önerenlere bir hatırlatmamız olmalı. O dönemki meyvelerin şeker içeriği bugünkü meyvelerden üç kat daha azdı. Kültür bahçeciliği ile biz meyveleri giderek şekerlendirdik. Yani 10 bin sene önce elmanın şeker içeriği bugünkü domatesin şeker içeriği kadardı. Biz aslında meyveleri sağlığımıza zarar verecek hale getirdik. O yüzden Taş Devri Diyeti’nde “İstediğiniz kadar meyve yiyin” deniyor. Ama hayır. Meyve sakıncalı. İçindeki fruktoz oranı yüzünden sakıncalı. Alkol içeceğinize meyve yiyin diye bilime son derece aykırı bir ifade kullanıldı.

* Vallahi ben yıllardır. hiç içki içmiyorum ve çok meyve yiyorum. Özellikle de üzüm...

Ve kendinize zarar veriyorsunuz. Çünkü bütün meyveler hem glikoz hem fruktoz hem de o ikisinin birlikteliğinden oluşan sakaroz içerir. Unutmayın, bugün Amerika’da alkole bağlı sirozdan daha çok, karaciğer yağlanmasına dayalı sirozdan karaciğer nakli gereksinimi duyuluyor.

* Öyleyse ne kadar meyve yiyebiliriz?

Meyveleri, az, çok ve orta şekerli diye, tabii ki geçişler var ama kabaca üçe bölmemiz mümkün. İlkbahar meyveleri, kiraz, vişne, erik, kayısı bir dereceye kadar az şekerli meyveler arasına giriyor ve başka hiçbir şeker tüketmediyseniz, yani hiç pasta kek yemediyseniz, çayınıza, kahvenize şeker katmadıysanız, günde 400 gram bu meyvelerden yiyebilirsiniz. Elma, armut, şeftali, portakal mandalina orta şekerli meyveler sınıfına giriyor. Bunlardan da 300 gram yiyebilirsiniz. Ama yine çayınıza, kahvenize hiç şeker koymamış , sabah kahvaltıda bal ve reçel yememiş olmak koşuluyla. Eğer yediyseniz onları da bu miktardan düşmek gerekir. İncir, muz ve üzüm gibi çok şekerli meyvelerden ise günde en fazla 200 gram yiyebilirsiniz. Yani yaklaşık olarak 3-4 incir, bir muz gibi...

* Peki ya karpuz ve kavun?

Karpuz az şekerli meyve sınıfına giriyor. Kavun da az şekerli ile orta şekerli arasında... Ama ben biliyorum ki mesela “Yazın ne yemeli?” diye bir diyetisyene sorduğunuz zaman, “Hafif yemeli. Mesela beyaz peynir ve karpuzla öğlen yemeğini geçiştirmeli” der. Tebrik ederim, yapmanız gereken en son şey bu. Çünkü beyaz peynirden aldığınız kolesterolü karpuzdan aldığınız fruktozla oksitleyerek damar sertliğine yol açmış oluyorsunuz. Ama buna karşın yağsız bir kuzu şiş yeseniz, yanında da bir bardak şarap içseniz hiçbir damar sertliği olmaz... Bu arada, sorunuza gelecek olursam, karpuz bir dilim yenir, ama bir dilim karpuz yiyen insan görmedim şimdiye kadar. Halbuki en fazla 400 gram, yani bir dilim yenmelidir. Fazlası sağlığa zararlıdır.

Ne olur insanların beslenmesine karışırken, sağlıkta dönüşüm diye ciddi bir paket ortaya atarken, insanların hasta olmamasını sağlayan bir sistem sunulsun. Hastaları üç dakikada muayene edip, “Performans alacağım” diye koşan hekim orduları yaratmayı başarı gibi göstermesin! Siz değerinizin kaç lira olduğunu biliyor musunuz? Sizin değeriniz 3 lira! Devlet hastanesinde bir hekim, bir hasta gördüğü zaman karşılığında aldığı para 3 lira. Bugün bir hekimin çıplak maaşı bin 200 lira. Eğer 4 bin lira gibi bir aylık gelir elde etmek istiyorsa hekim, günde 100 hasta bakmak zorunda. Peki bu mudur Türk insanına görülen reva?

Ziynet

Anneme Mektuplar - 2 -

2010-08-24T16:17:00.027+03:00

Annem-babam şimdide bir aradalar(dır) inşallah

Herzaman benden mutlusu yoktu.........

Sözün bittiği resim..........

Annem benimmmmm

O kadar yalvardım ama beni bıraktın yine......

Sende annem ...........

Sevgili Alev'in bu günkü yazısının başlağı 'Fotoğrafların dili olsa ! '

Bu da benim fotoğraflarımın dili.......

Dile çok kolay geliyor ama birde bana sormak lazım...

2010-08-16T14:52:00.004+03:00

40 gün.... Kırk koca gün oldu annem bizi bırakıp gideli............

Sen bana hep kızardın ya karamsarım diye, hep bardağın boş tarafını görüyorum diye . İşte şimdi bardığın dolu tarafını görerek söylüyorum:

Size gelmem 40 gün daha yaklaştı....

Diyorlar ki :

40 güne kadar hergün insanın içinde bir mum yanarmış. Kırkbirinci gün hepsi söner bir tanesi sonsuza kadar kalırmış.

Benim kırk mum birleşip bir mum olarak sonsuza kadar yanacak.....

Nurlar içinde yat canım sende babamda..... Allah rahmet eylesin.....
Banada sizin acınızıı hiç unutturmasın......

İyi Ramazanlar dileğiyle.....

2010-08-11T13:22:00.003+03:00

Yaşadığımız sensiz ilklerden biri daha annem.....

Herkese sağlık ve huzur dolu , sevdikleriyle beraber geçireceği, bereketli sofralar, hayırlı iftarlar, kolay oruçlar diliyorum.....

sevgiler

Anneme Mektuplar - 1

2010-08-04T08:30:00.003+03:00

Annem;

Gideli 28 gün oldu.

Geçen gün senin çok sevdiğin arkadaşım Mükerrem hanımla konuşuyordum, 'ben daha ikinci günde kaldım , bu kadar gün nasıl geçti anlayamadım' dediğimde o da bana 'Nazlıcım ben daha ilk gündeyim hala anlayabilmiş değilim' dedi.
Apartman komşularımız, sevgili Naciye, senin arkadaşların ve bizler sanki sözleşmiş gibi gidişini bir türlü kabul edemiyoruz. Sanki biryerlerden gelecekmişsin sanıyor herkes.

Dışardan gelip kapıyı her açışımda çocuklara belli etmeden salona yattığın yere şöyle bir bakıyorum. Dün eczacı arkadaşlara bunu söyledim. Onlarda pencereden salladığın sepetle aldığın ilaçları, onlara seslenmeni, takılmalarını, maaş aldığında götürdüğün pastaları hatırladıklarını söylediler.

Gitmeden önce bana söylemiştin. 'Bu ay maaş aldığımda eczacılara pasta almayı unutma sakın' diye. Merak etme aldım götürdüm. Unutmadım.

Annecim;
sokağa çıktığımda tanımadığım kadınlar beni çevirip başsağlığı diliyorlar. Senin için çok özel şeyler söylüyorlar.Merak ediyorum doğrusu sen bensiz evden çıkmazdın. Bu kadınları nereden tanıdın böyle. Onlara neler yaptın ki senin için böyle güzel konuşuyorlar. Ahh canım yaa....

Nezihe teyze hala geçen sene bahçede otururken sıcaktan bunaldığınızda yakanızı bağrınızı açışınızı, benimde 'ne yapıyorsunuz hanımlar kendinize gelin' dediğimde nasıl güldüğümüzü anlatıyor. Nedense gülerken gözlerinden yaşlar süzülüyor.

Dün ablalara geçtim. Oturma odasına girdiğimde herzaman oturduğun koltuğu gördüm yine kapsama alanı dışına çıktım. Ne yapayım kendimi tutamadım.
Gönül abladan tuttuğu günlüklerden geçen sene 7-8 Temmuz'a bakmasını istedim. Hem 7 hem 8 Temmuz'da bahçeye inmişiz. Nezihe teyze ve Nevin hanımda varmış.
Nereden bilirdik ki bu sene 7 Temmuz'u 8 Temmuz'a bağlayan gece sen , ben, Nezihe teyze, Nevin hanım, ablalar sabaha kadar senin yanında beraber olacağız , ertesi günü seni uğurlamak için bahçeye yine beraber ineceğiz....

Babamı düşünüyorum (biliyorum şimdi diyorsun ki ne zaman düşünmedin ki) o benim evlendiğimi , torunlarını, onların büyüdüklerini göremedi. Sen şükür ki hepsini gördün. Torunlarınla bolca vakit geçirdin. Bu yaşa geldin. Tabii bunlar için her zaman şükrediyorum ama , ama yinede bazen olmuyor be Güzin.

Ben gidişine eşimi, çocukları ve kendimi hazırladığımı düşünüyordum ki hiç öyle değilmiş. Ben senin hastalığına kendimi inandıramamışım ki gidişine hazırlanayım.
Sen varken seni rahatsız etmek istemiyorduk. Şimdi sanki seninle orada olalım diye yemek yedikten sonra hemen salona geliyoruz ve tabii senden bahsediyoruz.
Cengoda , minişte aynı fikirdeler. Ben senin hasta olmanı, birgün beni bırakıp gitmeni hiç kabul edememişim, hala da etmiş gibi değilim be annecim.

Biliyorum bana kızıyorsundur. Hep söylerdin 'kimin annesi-babası başında, öyle olsa dünya yetermiydi, zamanı gelen gidecek Allah sıralısını versin' diye. 'Dua et' derdin, ' kimileri annesini -babasını tanımamıştır, yada hatırlamıyordur, kaybettiklerinde çok küçük olabilirler onun için kendi üzüntünle insanların yaralarını açma, üzüntünü içinde yaşa, başkalarını bıktırma '
bazen avazım çıktığı kadar ağlamak istiyorum. Belki kızmak için bile olsa çıkar gelirsin diye.....

Naciye her gördüğünde beni 'ablacım daha kötü olabilirdi. Yardım edemeyeceğin durumda olabilirdi o zaman ne yapardın' diyor . Diyor ama hep gözleri buğulu. Nazlıhan'la onu her gördüğümüzde bizimde içimiz bir fena oluyor. Dile kolay tam 6 ay hergün günde kaç defa bize geldi. Hiç gocunmadan, surat asmadan, off demeden. Koşa koşa . Saçlarını okşayarak sana yardım etti. Allah razı olsun.

Buradan taşınalım daha büyük bir eve gidelim dediğimizde bize hep 'olmaz burası benim muhitim. Yeni yerler, yeni insanlar için benim yaşım geçti ' derdin. Camideyken ne demek istediğini anladım. Tanıdık, eş-dost , ahbab , bütün esnaf senin için oradaydılar. İyikide taşınmamışız.
Ama arada ayrık otları çıkmıyor değil. Dün yine tanıdığımız bir hanım 'bize haber verilmediği için başsağlığına gelemedik' diye abuk bir laf etti. Sanki düğün vardı da çağırmayı unuttuk.
Tamam güzel annem kızma. Evet her zaman 'her insan bir değildir' derdin. Ama canım bu da söylenmez ki.
Bu olay olduktan sonra eve koşa koşa geldim sana anlatayım diye. Hala sana birşeyler anlatayım istiyorum. Onun için zaman zaman bu köşede sana mektuplar yazıp yine sana içimi dökeceğim....

Geçen sene birkaç kez beraber oturup konuştuğunuz Ayşe teyzede seninle beraber hastalanmıştı. Onun durumu çok çok kötüydü. Dün onuda uğurladılar size doğru. Allah rahmet eylesin.

Canım annem her akşam yürüyüşten eve dönüş yolumuzda mezarlığın oradan geçerken sizinle konuşuyor ufak ufak parçalarımı orada bırakıyorum.
Torununun rüyalarına girip belkide bana iyi olduğunu anlatacak tüyolar bırakıyorsun ama yinede ben sizi özlüyorum.
Umarım orada tüm sevdiklerinle tabiiki başta babamla berabersindir. Aylarca uykunda sayıkladığın küçük yaşta kaybettiğin annenle, çok sevdiğin babanla berabersindir.

Hep bunun için dua ediyorum.

Sevgili Nununun dediği gibi

Rahmetler üzerinize, ışıklar kabrinize dolsun güzel annem

2010-07-23T09:39:00.005+03:00

İnsanların hayatlarında dönüm noktaları vardır. Yaşadığınız olaylar duygularınızın , düşüncelerinizin değişmesine neden olur. Bu zamana kadar bildiklerinizin yanlış olduğunu yada boş olduğunu ya da hiç bilmedikleriniz olduğunu görürsünüz........

---Hayatın doğumla değilde ölümle başladığını;

---Hayatın uzun bir yol olduğunu ancak bu yolda yürürken ne bir santim sağa-sola ne de bir saniye öne-arkaya gidemeyeceğimizi;

---Ölümün bile güzel olanının var olduğunu;

--- Ne yaparsak yapalım hayatımızda mutlaka 'keşke yapmasaydım, söylemeseydim' ve 'daha ne yapabilirdim? 'lerin mutlaka olacağını;

--- Annem-babam , eşim ve çocuklarım için, onların beni ne kadar çok sevdiği değil, asıl önemli olanın benim onları ne kadar çok sevdiğim olduğunu;

---Meğer sırtımda görünmez iki el varmış; bunlardan birinin 26 yıl önce , birinin 18 gün önce beni bıraktıklarını ; ama bana öğrettikleriyle ayakta durmam gerektiğini;

---Bildiğim , beklediğim, günlerdir kendimi ve ailemi alıştırdığım hikayenin sonu yaklaşırken , aslında bu sonu hiç istemediğimi bu yüzden ip uçlarını görmezden geldiğimi ama asla ve asla sonundan kaçamadığımı;

---Her geçen gün bir önceki günü ararken bile insanın umudunu hiç bir zaman kaybetmediğini, gerçeklere değil de inanmak istediği şeylere körü körüne inandığını:

---Karşılıksız, daima sevgi dolu, özlem dolu, yanında olmasa bile sanki yanındaymış gibi 26 sene aynı çizgide yaşamın sürdüğünü, hastayken bile su vermesi için sevdiğinin yanında olmasının istendiğini, hayal görürken bile onun görülmesini ve son gülüşün sevdiğine yapılmasının ne muhteşem olduğunu;
annemin babamı bu kadar büyük bir aşkla sevmesini , ona kavuşmanın onu bu kadar mutlu etmesini;

---Eşimin 'Asıl ben annemi kaybettim' demesinden yola çıkarak gerçekten ana-oğul olmak için arada kan bağının bulunmasının şart olmadığını;

---Mal-mülk, para-pul değil, insanın geriye bırakacağı en büyük mirasın 'Allah rahmet eylesin gerçekten iyi bir insandı ' denmesi olduğunu;

---Altı ay boyunca evden çıkmama sebebimin annemin yanında olup onun ihtiyaçlarını karşılamaktan ziyade asıl en son anında yanında bulunmak istemem olduğunu;

---Her kaybın insan için çok acı oluşunu; özlemin hiç ama hiç bitmeyeceğini ama hayatın devam ettiğini ve bu hayat içinde mutlaka yerimizi almamız gerektiğini;

---Doğumumdan 7 temmuza kadar annemle yalnızca tatiller dolayısıyla en fazla 6 gün ayrı kalmışken 18 günün göz açıp kapayıncaya kadar geçtiğini ve şu anda beynimin bu hıza hiç mi hiç erişemediğini;

---Zamanın en iyi ilaç olduğunu, yaramın asla kapanmayacağını ama kanamasının duracağını belki de kabuk bağlayacağını ama hiç bir zaman geçmeyeceğini;

---İçimdeki ateşi kimseyle paylaşamayacağımı çünkü mutlaka herkesin bir ateşi olduğunu

ÖĞRENDİM....

Her dua edişimde Allah'tan bu acıyı düşmanıma bile göstermemesini bana da bu acıyı unutturacak başka acılar vermemesini diliyorum.

Beni tanıyan yada tanımayan ama bir vesile ile sayfama gelip başsağlığı dileyip acımı paylaşan herkese tekrar çok teşekkür ediyorum.

Sevginiz için asla cimri olmayın. Sevginizi verin, sevginizi gösterin, sevginizi paylaşın. Gittiğinizde geriye yalnızca bu kalacaktır......

Nazlı gül