01 Aralık 2012

ONLAR BENİMLE , BEN ONLARLAYIM

Bir süredir herşey eskisi gibi oldu sanki. Annemin gidişi kabullenilmiş.....  Ben ve çocuklar konuştuğumuz her konunun içine , her cümlenin sonuna annemi eklemiyoruz artık. Söz dönüp dolaşıp ona gelince çok normal gibi bahsediyor ve konuyu kapatıyoruz
(diye düşünüp kendimizi kandırıyormuşuz.....)

Burnum sızlamaya başladığında hemen başka yöne dikkatimi verip sızlamasını geçirmeye çalışıyorum. Fakat o her zaman düşüncelerimizde olduğu için bir yerlerden  çıkıveriyor karşımıza.
Geçen gün oğlumla mutfakta yaptığımız kahvaltı sonrası konuşmalarda söz döndü dolaştı ölüme geldi. Oğlum:
- Anne , tabiiki bilmiyoruz ne olduğunu ama okuduklarımdan araştırdıklarımdan anlıyorum ki insanlar öldüklerinde boyut değiştiriyorlar, yok olan yalnızca beden, böyle düşünsek acaba kaybettiklerimize daha az mı  üzülürüz
diye sordu.
Ben daha ağzımı açmadan
- Ama insan annesi babası için herhalde böyle düşünemez
diye kendisi cevapladı sorusunu.
Ben yalnızca içimden 'evladı içinde düşünmez Allah göstermesin' diye geçirdim.
Mutfaktan çıkarken döndü:
- Nazlıgül biliyormusun ben de çok özledim anneannemi.....deyiverdi

İki gün önce kızım kolonya almak istediğini söyledi. İşyerinde şefinin kolonyasını çok beğeniyormuş
'Minişim söyle sana alayım' dediğimde 'Markası Rebul ' dedi.
İki saniye kalakaldım. Çünki annemin en sevdiği kolonyaydı Rebul. Ama kızıma söylemedim.

Kızım her öğlen işyerinden mutlaka bana mesaj atar. Cuma günü de öğlen üzeri telefonuma mesaj gelince ondan olduğunu anladım. Gülerek telefonumu aldım mesajını okuduğumda dondum  kaldım.

'Anne ya , ne kadar zor günler geçirdik değil mi? seni çok seviyorum sakın unutma' yazıyordu.

Kimbilir ne , nasıl hatırlattı ona yaşadıklarımızı:(
Düşündüm
Zordu, çok zor günlerdi. Dibe inmiş hatta dibe vurmuş adeta oraya çakılmıştık. Ama işin bir gerçeği vardı ki hayat devam ediyor ve biz başka olaylarda başka zorluklar başka dibe vuruşlar yaşayabiliriz her dakika.
Bu yüzden tüm dualarımda Allah bize bu acıyı unutturmasın diyorum.(Güzincim bize taaa oralardan bile bişeyler öğretiyorsun:)
Yine de;
Gündüzleri ve çocuklarımla beraberken ne kadar bahsetmekten kaçınsakta geceler hem annem hem babam benimle.... Uzun gecelerde bende hep onlarlayım. Özlem gün geçtikçe artıyor. İhtiyaçsa hiç bitmiyor.

Allah kimseye bize de yeni zorluklar , dibe çöküşler vermesin. Yaşadığımız acılarla kalalım, onları unutacak yenileri olmasın.

Sevgilerimle




9 yorum:

Derya Sezgin dedi ki...

AMİNNNN Nazlıcım...Ne güzel ifade etmişsin.Ahhh ahhh benim oğullarım
hiç göremedi anneannelerini ben bi
le 16 yaşındaydım.Doyamadım doyulur
mu ki zaten anneye yaş kaç olursa
olsun.Rabbim kimseyi annesiz bırak
masın sevgiler...

mehtap dedi ki...

ne kadar zaman geçerse geçsin anne yokluğu unutulur mu?Çok zor,sabırlar diliyorum.

NzlGl dedi ki...

---Deryacığım
zaten böyle bir yazı yazdığımda aklıma gelenlerden birisin. Allahım sabırlar versin. Sana güzel torunlar göstersin inşallah, çok öptüm canım


---Asla unutulmuyor, teşekkür ediyorum, sevgiler

yildiz dedi ki...

hepimizin karsilasacagi mutlak son,yapacak birsey yok.Ben o kadar cok alistim ki sevdiklerimi kaybetmeye,insan agliyamiyor bile...
Rabbim evlat acisi göstermesin hicbirimize ve sIrali ölümler nasip etsin,kimseye muhtac olmadan bir damla su ve Kuran esliginde....
Sevgiyle ve dostca kal NazligÜl

NzlGl dedi ki...

Amin sevgili Yıldız tüm söylediklerin için....

teşekkürler

Bir Dut Masalı - nUnU dedi ki...

Amminn canım
Varlıkları başka
Yoklukları daha başka şeyler yaşatıyor...
Dediğin gibi gittikleri yerden bile neler katıyor bize ruhlarıyla..
Canına ciğerine dikkat et sen ! Yeter !
Şükür çokk kıymetli evlatların var, dilerim en güzel günlerini görürsün
Çok sevgilerrr nazlıcım

NzlGl dedi ki...

Amin Nunucuğum amin
inşallah hepimiz için....
teşekkürler , sevgiler canım

SEVALCE LEZZETLER dedi ki...

Seni çok iyi anlıyorum Nazlım,O dibe çöküşleri biz de yaşadık onlar anlatılamayacak kadar sıkıntı,üzüntü veren zor günler.Sevdiği varlığın her gün yavaş yavaş gidişini görmek hiç kolay değil.
Bir yabancıyı görünce ALLAH kurtarsın diyoruz da.Kendi canımız olunca ölümü konduramıyoruz bile.Ama acı gerçek bir gün yaşanıyor.
Mekanları cennet olsun analarımızın babalarımızın.
RABBİM evlatlarımızın tüm sevdiklerimizin acılarını göstermesin.Amin...
Sevgiler...

NzlGl dedi ki...

Ahh ne güzel dile getirmişsiniz herşeyi, yaşananları...

İşte zaman zaman o ihtiyaçlar çoğalınca özlemlerde böyle artıp yazılara dökülüyor Seval hanım.
Dualarınız için AMİN diyorum, çoook teşekkürler , sevgiler