VEFA BORCU......

Son zamanlarda sizleri pek ziyaret edemiyorum. Aslına bakarsanız sayfama pek girmiyorum. Ama biliyorum ki yazdığım yazıların altına birçoğunuz yorum bırakırsınız. Bunun için sizlere çok teşekkür ederim.
Ama 2-3 isim vardır ki onlar mutlaka yorum bırakırlar. Blogumu açarken bilirim o isimlerle karşılaşacağımı:))))) Yazdıklarıyla benim duygularımı paylaşır bana güzel dileklerini iletirler. Onlara da çok çok teşekkür ediyorum.

Bir de sayfamı bire bir takip eden ama yorumlarını sayfama bırakmak yerine yüzyüze, telefonla ya da yakınları aracılığıyla ileten görünmez takipçilerim var.
Biliyorsunuz bana yorum bırakan herkese mutlaka cevap yazarım. Sevgilerimi iletir teşekkür ederim.
Geçen gün düşündüm de sessiz takipçilerime hiç teşekkür edemiyorum.
İşte bu yazımla onlara bir nebze olsun vefa borcumu ödemek istiyorum:)

Birinci takipçim çoook uzaklardan . Amerika'dan Canım İpek ASLI'm. Halamın kızı... Daha önceki yazılarımdan birinde bahsetmiştim kendisinden. Hatta Bitlis usulü dolma tarifinide o göndermişti.

Kardeşi BAHAR ikizlerimiz Elif ve Kerem'in annesi. Çok yoğun çalışıyor ve ikizler artık büyüdü. Eskiden daha fazla vakti oluyordu şimdi zaman buldukça beni takip ediyor. Hatta bazı yazılarımı halama okutuyorlar:)))

Diğer halamın kızı NEDRET ablam. O ve zaman zaman kızı Sevgili DUYGU'mda beni takip ediyorlar biliyorum:)))

Bir diğer sessiz takipçi Sevgili NURDAN. Arkadaşım, dostum , kardeşim Handan'ın kızkardeşi. Ama Nurdan benim de kardeşim sayılır. Handan'la bu kadar yakınız ama Nurdancım ablasından daha sıkı bir takipçi. Sağolsun yazılarımı telefon açıp ablasına haber veriyormuş.:)))))

Başka bir takipçi çocukluk arkadaşım Nur'un dolayısıyla benimde ablam Sevgili SEMA abla. 40 seneye yakın arkadaşım derim Nur için ama Sema abla yazılarımı takip ediyor Nur'a haber veriyor:)))))
Sema abla bazı yazıları Sinem ve Selen'le hatta Halil abiyle paylaşabiliyor olabilir:))))

Son günlerde yeni bir takipçim var. Sevgili SUZAN hanım. Kızımın iş arkadaşı:)))) Ama kendisi sessiz takipçilikte ısrarlı olmadı ve beni çok mutlu ederek aşure tarifimin altına yorumunu bıraktı:))))


O , tabir yerindeyse benim kısa pantolonlu halimi bilir. O günlerden bu günlere kadar görünmez bir şekilde benim yanımdadır. Benim için yeri hep başkadır. Şimdi çocuklarım da aynı duygulara sahipler .
Yazdığım cümlelerdeki görünmeyen kısımları adeta okuyan, onlardaki en ufak üzüntümü, sıkıntımı hemen bulup çıkaran, bunu yalnız blogda değil facebook'da da yapan ve derhal eşi canım Feriha ablama 'ara şu kızı bir bakalım nasılmış' diye talimat veren , hayatımın en zor iki gününde yanımda olan ve bunları yazdığım için beni kesin topa tutacak olan sevgili NURDOĞAN abim.......(ha bu arada bir önceki yazım içinde papara yemeye hazırım abicim:)))



Hepinizi çok seviyorum ve hepinize gönül dolusu sevgilerimi gönderiyorum.

İyiki varsınız........