29 Nisan 2009

Haftanın ÜÇÜNCÜ Yazısı

ADA GEMİCİ :)



Onu 2007 yılının Mayıs ayında tanıdım. Üst katımıza taşındıkları zaman. İpek gibi saçları, kapkara gözleri ve missss gibi bir kokusu vardı:)) Hele o gülüşü beni mest ediyordu.
O yaz bahçede birlikteydik. Kapıdan çıkmasını görmek için kapıya dönük oturuyordum. O da beni görünce gülüp kucağıma geliyordu:))) Annesi gelene kadar kucağımda oturuyordu. Bizde tabii annesi görmeden:) ona kurabiyeler yediriyorduk.....
Ensesini koklamak ve sırtını gıdıklamak harikaydı:))))))
Sonbahar geldiğinde Ada'nın annesi işten dönüşte onu bize getiriyordu. Çocuklar ve ben adeta çıldırıyorduk. Ama gerçek şu ki; ben bu kadar çıldırmama rağmen o 'abi'yi çok seviyordu ve abiyi sayıklıyordu. Oğlum olmadığı zaman odasına gidip onu arıyordu:))))
(Zevkli bir kız olacağı buradan belli:))) (umarım bu yazımı babası okumaz:(

Derken bir gün annesi kara haberi:( verdi. Biz Ada büyüyecek, kendi kendine merdivenlerden inip bize gelecek , ona harika bir yaşgünü hazırlayacağız diye düşünürken doktor olan anne ve babası Tekirdağ'a taşınmaya karar verdiler.
O kadar çok üzüldüm ki........

Ama yapacak hiç birşey yoktu.
Hayatımda 9 ay kalan Ada kalbime demir atmış oldu:))))
Telefonda konuşuyoruz.
Sağolsun annesi İstanbul'a indiklerinde Ada'yı bize getiriyor. Hasret gideriyoruz.
İşte Cumartesi günü Ada bizdeydi.
Aman Allahım ne kadar büyümüştü ama hiç değişmemişti. (Yine abi gözdesiydi:))) Bıcır bıcır konuşması çıldırttı bizi. Buradayken çok küçük olmasına rağmen oynadığı oyuncakları hatırladı.
Ve çok dürüsttü. Yaptığım keki beğenmedi. (E haklı çocuk şekerini az koyarsan olacağı buydu. Abi de ona katıldı. )
Ada'nın annesi bizi çok mutlu etti. Kısacıkda olsa görmek biraz hasretimizi dindirdi. Ama söz verdiler. Eğer mümkün olursa yazın tekrar gelecekler. Sonra pembe mantosunu giyip bizi öptü ve el sallayarak gittiiiiiii...........
Mayıs 2 Ada'cığımın yaş günü . Allah ona sağlıklı , mutlu ve başarılı yıllar versin...

Her zaman konuşuyoruz, son derece saygılı ve farklı insanlardı aile olarak. Anneanneleri ve babaanneleri de tanıdık. Onları da çok sevdik.
İnsanın hayatında böyle kişileri tanımaları ve dost olmaları gerekiyor.
Bu fırsatı bize verdikleri ve dostumuz oldukları için Ada'nın annesine ve babasına teşekkür borçluyuz.

Ada'cığım seni çok seviyorum.......

6 yorum:

SEVİL dedi ki...

ablacım canım benim ;
zevkle okudum yazını NE GUZEL BİR SEY DEMİ İNSANIN KOMSUSU OLMASI BENİMDE BİR KAPI KOMSUM VAR VE COK İYİ ANLAŞIYORUZ MAŞALLAH :)
AMA SANIRIM ODA EVİNDEN TAŞINCAK ÇOK ÜZÜLÜYORUM...
CANIM ABLAM KOCAMAN ÖPTÜM SENİ...

NzlGl dedi ki...

Sevilim canım benim
yazımı beğendiğin için teşekkür ederim. İçimden bunları yazmak geldi.
İnsanın anlaşabileceği bir komşusu olması çok önemli.
Senin komşunun taşınmasına üzüldüm. Ama allah başka keder vermesin.
Bende seni çok öpüyorum Sevilim

MoonSun dedi ki...

NzlGlcum nasil da guzel anlatmissin kucuk bir cocuga olan sevgini :)) Mutlu yillar diliyorum Ada'ya :))

NzlGl dedi ki...

Çok teşekkür ederim Moonsuncum
hem kendi hemde Ada için
öptüm,
sevgilerimle

Flame dedi ki...

Çocuklar büyüyünce küçük çocuklar aranıyor değil mi :) Ada'yı daha sık görmenizi dilemekten başka bişey gelmez elimden ama torun olunca çok şanslı olacak bence. Yalnız keklere biraz şeker ilavesi şart :)

NzlGl dedi ki...

Evet aynen öyle flamecim:)
Bilmiyorum torun nasıl olacak inşallah hep beraber görürüz:)))
Kekelere gelince:(((
Herhalde şeker konusunu biraz abarttım:)
çok öptüm canım
sevgilerimle